கூந்தலுக்கு இயற்கை மணம் உண்டா?

சமீபத்தில் 1970-ல் நான் திருவிளையாடல் படம் பார்த்த போது யோசித்த சில விஷயங்களை இங்கு பதிவிடுகிறேன்.

கூந்தல் என்பது ஒரு ஆர்கானிக் பொருள். அதற்கு மணம் உண்டு என்று ப்ளஸ் டூ படிக்கும் மாணவன் கூடக் கூறிவிடுவான். பிறகு ஏன் நக்கீரன் இல்லை என்றார்? ஏனெனில் அப்போது ப்ளஸ் டூ கிடையாது என்று கூறி விடலாமா?

உண்மை ஏறத்தாழ நான் மேலே கூறியதுதான். அதாவது அக்காலத்தில் இந்த அறிவு பரவலாக இல்லை. கண்டிப்பாக ஆயுர்வேத வைத்தியர்களுக்குத் தெரிந்திருக்கும். அவர்கள் ஒரு நொடியில் விடை கூறியிருப்பார்கள். அதாவது ஒரு பெண்ணின் உடலில் பருவம் செய்யும் மாறுதல்களில் அவளது வியர்வை மணமும் மாறும். தலையில் இருக்கும் வியர்வையின் மணம் கூந்தலுக்குப் பரவும். முடிகள் வாசனைகளை நிறுத்திவைத்துக் கொள்ளும் ஊடகங்கள். ஐந்தறிவு கொண்ட நாய் கூட அதை அறியும். பெண் நாயை அது முகர்ந்து பார்ப்பது அதில் அடங்கும். உடல் உறவுக்குத் தயாராகும் ஆண் பெண் உடல்களில் வரும் மாற்றங்கள் மணங்களாக உருவெடுத்து கூந்தல் இயற்கை மணம் பெறுகிறது.

இங்கு இயற்கை மணத்திற்கும் ஒரு வரையறை செய்கிறேன். அதாவது எது செயற்கை மணம் இல்லையோ, அதுவே இயற்கை மணம். ஆக, வாசனாதி திரவியங்கள் கொடுக்கும் மணம் இல்லை.

ஆனால் கேனத்தனமாக அரசன் புலவர்களிடம் போய்க் கேட்டு வைத்தான். பாருங்கள், "இதனை இவனால் முடிக்கும் என ஆய்ந்து அதனை அவன்கண் விடல்" என்பது போல வரும் குறளை மன்னன் மறந்திருப்பானோ?

எது எப்படியோ, புலவர்களிடம் கேட்டு அவர்கள் விழிக்க, தண்டோரா போடச் செய்து தருமி வந்து புலம்பி, சிவபெருமான் மண்டபத்தில் இருந்து கொண்டு எழுதித் தந்ததை கொண்டு போய் கொடுத்து, சிவபெருமானிடம் மீண்டு வந்து, "உதைக்காம விட்டாங்களே" என்று அல்ப திருப்திப்பட்டு என்றெல்லாம் கதை போகிறது.

என்னமோ சொற்குற்றம் பரவாயில்லையாம், பொருள் குற்றம்தான் தவறு என்று கூறி, இருப்பதிலேயே பெரிய பொருள் குற்றம் செய்கிறார் நக்கீரர், ஏனெனில் அவர் ப்ளஸ் டூ படிக்கவில்லை.

இப்போது இக்கதையை நான் கீழ்க்கண்டவாறு மாற்றுகிறேன்.

சிவபெருமான்: ஆக, உயர்குல மாதரின் கூந்தலில் கூட இயற்கைமணம் இல்லையா?
நக்கீரன்: இல்லை
சிவபெருமான்: தேவலோகப் பெண்டிர்கள்?
நக்கீரன்: இல்லை, நான் வணங்கும் பார்வதி தேவியிடமும் இல்லை
சிவபெருமான்: நக்கீரா இப்போது என்னைப் பார்.
நக்கீரன்: நீர் முக்கண் முதல்வனே ஆனாலும் குற்றம் குற்றமே.

அடுத்த சீன் பொற்றாமரைக் குளத்தருகில்.
பாண்டிய மன்னன்: சொக்கேசரே என்ன இது விளையாட்டு.
சிவபெருமான்: ஷண்பகப் பாண்டியனே, உமது நக்கீரன் தேவலோகப் பெண்டிர் கூந்தல் கூட இயற்கை மணம் கொண்டதில்லை என்று கூறுகிறான். அவன் என்ன நேரில் பார்த்தானா? நேரில் பார்த்தவனான என்னிடமே இவ்வாறு விதண்டாவாதம் செய்தால் என்ன செய்வது. சரி உனக்காக நக்கீரனை பிழைக்கச் செய்கிறேன்.
நக்கீரன்: மன்னிக்க வேண்டும் சிவபெருமானே நீங்கள் வளர்த்த தமிழில் பிழை இருக்கலாகாது என்பதால்தான் வாது புரிந்தேன்.
சிவபெருமான்: அதற்காக விதண்டாவாதம் செய்தால் எப்படி? நீர் ஏதேனும் தேவலோக மங்கையரைக் கண்டீரா? நான் கண்டவன். என்னிடமே கேட்டுத் தெரிந்து கொள்வதுதானே முறை? இல்லையென்றால் உமது புலமைச் சக்தியால் பார்வதி தேவியிடமே பிரார்த்தித்து அவரை வரச் செய்து அவரைக் கேட்பதுதானே முறை. இல்லாமல் அனுமானத்தில் பேசினால் எப்படி?
பாண்டியன்: (தலையைப் பிய்த்துக் கொண்டு) ஐயோ கூந்தலுக்கு இயற்கைமணம் உண்டா இல்லையா?
சிவபெருமான்: அது தெய்வ ரகசியம் பாண்டியனே.
பாண்டியன்: பிறகு எப்போதுதான் தெரிந்து கொள்வது?
சிவபெருமான்: பல நூறாண்டுகள் கழித்து தமிழ்மணத்தில் டோண்டு ராகவன் என்பவர் பதிவிடுவார். பிழைத்துக் கிடந்தால் அப்போது படித்து தெரிந்து கொள்.

இப்போது டோண்டு ராகவன் பேசுகிறேன்:
ஷண்பகப் பாண்டியனே பதிவு போட்டு விட்டேன். முடிந்தால் படித்துக் கொள்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

ரொம்ப நாளைக்கப்புறம்

ரொம்ப நாளாயிற்று புதிர்கள் போட்டு.

1. ராஜாமணி தான் கையில் பிடித்திருந்த பந்தை மிக மெதுவாகத்தான் தள்ளி விட்டான். ஆனால் அதற்கு பிறகு மருத்துவமனைக்கு சிகிச்சைக்காகப் போக வேண்டியிருந்தது. ஏன்?

2. ஒருவன் தனது காரின் முன்சீட்டில் சுட்டுக் கொலை செய்யப்பட்டுக் கிடக்கிறான். கதவுகள், ஜன்னல்கள் எல்லாம் மூடி உள்பக்கமாக லாக் செய்யப்பட்டுள்ளன. சுட்ட துப்பாக்கியோ காரின் பின் சீட்டில் அவன் கைக்கு எட்டாத தூரத்தில் உள்ளது. காரின் எந்தக் கண்ணாடியும் உடையவில்லை, குண்டு புகுந்த துளைகளும் எங்கும் இல்லை. என்ன நடந்தது?

3. ஒரு போலீஸ்காரன் கடற்கரையில் நின்று அழுது கொண்டிருக்கிறான். அவன் ஒரு பேப்பரில் எதையோ படித்துக் கொண்டிருக்கிறான். சிகரெட் புகைக்க ஆரம்பிக்கிறான். அதன் நெருப்பு அவன் கையைத் தீண்டினாலும் அவன் அதை கவனிக்கவில்லை. அப்படி என்னத் துயரம்?

4. ஒரு பெண்மணி மைக்ரோ அவனில் இரண்டு நிமிட செட்டிங் செய்து கொண்டு காப்பி தயாரிக்கிறாள். இரண்டு நிமிடம் கழித்து கதவைத் திறந்து பார்த்து விட்டு மறுபடி இரண்டு நொடிகளுக்குக் கதவை மூடி விட்டு பிறகு கப்பை வெளியே எடுக்கிறாள். ஏன்?

5. ஒருவன் அவன் மனைவி அவனுக்கு பரிசாக அளித்த ஆஃப்டர்ஷேவ் லோஷனைப் போட்டுக் கொண்டு வேலைக்குப் போகிறான். இறக்கிறான். என்ன நடந்தது?

6. ஒருவன் தனது மனைவியுடன் சினிமாவுக்குப் போகிறான். அந்த தியேட்டரில் ஹவுஸ்ஃபுல். படம் பார்க்கும்போது மனைவியைக் கொன்று விடுகிறான். பிறகு பதட்டப்படாமல் அவள் பிணத்தை ஒருவருக்கும் தெரியாமல் வீட்டுக்கு கொண்டு செல்கிறான். எப்படி?

7. தில்லியில் வசிக்கும் ராமகிருஷ்ணமாச்சாரி ஒரு சாதாரண மனிதர். ஒரே நாளில் விசா, பாஸ்போர்ட் ஏதும் இல்லாமல் 8 அயல்நாடுகளுக்கு சென்று திரும்புகிறார், காலணா செலவில்லாமல். யாரும் அவரை எங்கும் கைது செய்யவில்லை. எப்படி?

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

அறிவு இடைவெளி

இந்தப் பதிவில் கணினி அறிவு பலரிடம் எவ்வாறு பூஜ்யமாக இருக்கிறது என்பதை எழுதியிருந்தேன். இருபதாம் நூற்றாண்டின் கடைசி 30 ஆண்டுகள் நாளொரு கண்டுபிடிப்பு பொழுதொரு முன்னேற்றம் என்றுதான் வளர்ந்திருக்கிறது. இப்போதோ கேட்கவே வேண்டாம். ஒரு புது தொழில் நுட்பத்தின் ஆயுளே குறைவாகத்தான் இருக்கிறது. உதாரணத்துக்கு வி.சி.ஆர். மற்றும் வி.சி.பி.

முந்தையதில் பல தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சிகளைப் பதிவு செய்து வைத்துக் கொள்ள முடியும். பிந்தையதிலோ வெறுமனே பதிவு செய்த நிகழ்ச்சிகளி டி.வி.யில் போட்டுப் பார்க்க மட்டுமே முடியும், அதன் விலையும் குறைவு. பலர் முந்தையதையே வாங்கினர். ஆனால் அதை சரியாக உபயோகிக்கத் தெரியாது விசிபி போலவே உபயோகித்தனர். நிகழ்ச்சிகளை ரெகார்ட் செய்தவர்கள் கூட அதன் முழு சாத்தியக் கூறுகளையும் அறிந்தார்கள் இல்லை.

ஒரு நிகழ்ச்சியைப் பதிவு செய்ய வேண்டுமானால் அது டிவியிலும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது மட்டுமே ரிகார்ட் செய்ய முடியும் என்றே பலரும் நம்பினர். ஒரு சேனல் நிகழ்ச்சியைப் பார்த்துக் கொண்டே வேறொரு சேனல் நிகழ்ச்சியைப் பார்க்கலாம் என்ற எண்ணமே அவர்களுக்கு வரவில்லை. முன்கூட்டியே பதிவு செய்ய வேண்டிய நிகழ்ச்சிகளை ஒரு நிகழ்ச்சி நிரல் மூலம் சரியான தருணத்தில் பதிவு செய்யலாம், அப்போது டிவிகூட ஆன் செய்ய வேண்டாம் என்பதோ அவர்களுக்குத் தெரியவே தெரியாது.

இப்போது அதைப் பற்றிப் பேசி என்ன புண்ணியம். விசிஆர் கான்சப்டே மொத்தத்தில் அடித்துக் கொண்டு போகப்பட்டு விட்டது. சிடி, டிவிடி என்றெல்லாம் வந்து விட்டன.

ஒரு முறை எனது வாடிக்கையாளரிடமிருந்து ஒரு ஜாப் ஆர்டர் வரவேண்டியிருந்தது. அவருடைய ஆர் & டி பிரிவுக்கு அந்த ஆர்டரின் ஒரு காப்பி வந்திருந்தது. அதை எனக்கு ஃபேக்ஸ் செய்யுமாறுக் கூற, அந்தப் பிரிவின் ஸ்டெனோ என்னிடம் தங்களுக்கு அந்த காப்பி தேவைப்படுவதால் அதை எனக்கு ஃபேக்ஸ் மூலம் அனுப்ப முடியாது என சீரியஸாகச் சொன்னார்!

அவரை விடுங்கள், ஏதோ குழம்பி விட்டார். இந்த வாடிக்கையாளர் மென்பொருள் நிபுணர். அவரது ஜெர்மானிய வாடிக்கையாளருக்காக வங்கி ப்ராடக்டுகள் மென்பொருளை உருவாக்கி அனுப்புபவர். அவற்றை ஆங்கிலத்தில் உருவாக்குவதை நான் ஜெர்மன் மொழியில் மாற்ற வேண்டும். அவ்வாறு செய்து நான் ஒரு கோப்பு மின்னஞ்சல் இணைப்பாக அனுப்பியிருந்தேன். அதையே அவர் எனக்கு திரும்ப அதே மின்னஞ்சல் வழியே திருப்பி அனுப்புகிறார். கிட்டத்தட்ட ஒரு MB அளவுள்ள கோப்பு. என்ன விஷயம் என்றால், அதில் ஓரிரு இடங்களில் அவருக்கு மொழிபெயர்ப்பு விட்டுப் போனதாகத் தோன்றியதாம்! அவரிடம் ஒரே கேள்விதான் கேட்டேன், அதாவது "நான் அனுப்பும் கோப்பு என் வந்தகட்டிலேயே இருக்குமே, அதை ஏன் மெனக்கெட்டு அனுப்பினீர்கள்" என்று. கேட்காத கேள்வி என்னவென்றால், "இந்த அடிப்படை அறிவு கூட இல்லாது, என்னத்தே மென்பொருளை உருவாக்கி, அனுப்பி ..." என்பதே அது.

ஒரு முறை கோப்பை அனுப்புவார்கள். நான் கொட்டேஷன் தருவேன். சரியாகப் பட்டால் வேலை தருவார்கள். அச்சமயத்தில் அதே கோப்பை மறுபடி அனுப்பித்த பிரஹஸ்பதி கம்பெனிகளும் இருந்தன.

என்னத்தை வேலை, செஞ்சு...

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

கணினி அறிவுக் களஞ்சியங்கள்

கணினி அறிவு உலகத்தில் பொதுப்படையாக எவ்வாறு இருக்கிறது என்பதைக் காட்டுவதற்காக
கணினி கால் செண்டர்களுக்கு வந்த உண்மையான புகார்கள் சில கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளன:

இது பற்றி எனது ஆங்கிலப் பதிவிலும் எழுதியுள்ளேன். Proz.com என்னும் மொழிபெயர்ப்பாளர் தலை வாசலிலும் எழுதியுள்ளேன்.

தகவல் மையம் (த.மை.): நீங்கள் என்னக் கணினி வைத்திருக்கிறீர்கள்?
வாடிக்கையாளர் (வா.): வெள்ளை நிறக் கணினி...

> > ====

வா.: என் பெயர் செலின். என்னால் கணினியிலிருந்து ஃப்ளாப்பியை வெளியே எடுக்க இயலவில்லை.
த.மை.: பட்டனை அழுத்திப் பார்த்தீர்களா?
வா.: பார்த்தேன், ஆனால் அப்படியே மாட்டிக் கொண்டுள்ளது.
த.மை: சீரியஸான புகார்தான், இதோ குறித்துக் கொள்கிறேன் ..
வா.: வேண்டாம்... ஒரு நிமிஷம்... அடேடே நான் ஃப்ளாப்பியை உள்ளே திணிக்கவே இல்லை.... மேஜையின் மேலேயே இருக்கிறது, ஹி ஹி ஹி.

> > ====

த.மை: திரைக்கு இடப்புறம் உள்ள "மை கம்ப்யூட்டர் ஐக்கானில் க்ளிக் செய்யவும்.
வா.: உங்களுக்கு இடதா அல்லது எனக்கு இடதா?

> > ====

த.மை.: வணக்கம். ஏதேனும் உதவி தேவையா?
ஆண் வா.: ஹலோ... என்னால் ப்ரிண்ட் செய்ய முடியவில்லை.
த.மை: ஸ்டர்ட்-ல் க்ளிக் செய்து ...
வா: இதோப் பாருங்க; இவ்வளவு தொழில் நுட்பமெல்லாம் நமக்கு வராது! நான் என்ன பில் கேட்ஸா!

> > ====

வாய்ஸ் மெயில் செய்தி: ஹலோ, நான் மார்த்தா பேசுகிறேன். என்னால் பிரிண்ட் செய்ய முடியவில்லை. ஒவ்வொரு தடவை முயற்சிக்கும்போதும் கணினி 'பிரிண்டரை கண்டுபிடிக்க இயலவில்லை' என்று செய்தி தருகிறது. ப்ரிண்டரைத் தூக்கி அதன் திரை முன்னால் ஆட்டியும் அதுக்குப் புரியலை, சொன்னதையே சொல்லிட்டிருக்கு...

> > ====

வா.: என்னால் சிவப்பு எழுத்துகள் பிரிண்ட் செய்ய முடியவில்லை...
த.மை: உங்களிடம் இருப்பது கலர் பிரிண்டர்தானே?
வா.: இல்லை.

> > ====

த.மை: உங்க மானிட்டர்லே என்ன பாக்குறீங்கம்மா?
வா.: என்னோட பாய்ஃபிரண்ட் கொடுத்த கரடி பொம்மைதான் இருக்கு, என் பிறந்த நாளுக்காக வங்கியது.

> > ====

த.மை: இப்போ F8 அழுத்தவும்.
வா.: பிரயோசனமில்லை, வேலை செய்ய மாட்டேங்குது.
த.மை.: என்னதான் பண்ணீங்க நீங்க?
வா.: நீங்க சொன்ன மாதிரி F-கீயை 8-முறை அமுக்கினேன, ஆனால் ஒண்ணும் வரமாட்டேங்குது.

> > ====

வா.: என்னோட கீபோர்ட் வேலை செய்ய மாட்டேங்குது.
த.மை: அதை கணினியோட சேத்திருக்கீங்களா?
வா.: தெரியல. கணினி பின்னால் எல்லாம் போய் பார்க்க முடியாது.
த.மை.: கீபோர்டை எடுத்துக்கிட்டு 10 அடி பின்னாலே வாங்க.
வா.: ஓக்கே
த.மை.: உங்க கையோட கீபோர்ட் வந்துதா?
வா.: வந்துது.
த.மை.: அப்படீன்னாக்க கீபோர்ட் இணைக்கப்படல்லை. வேறே இன்னொரு கீபோர்ட் பக்கத்திலே இருக்கா?
வா.: அட ஆமாம், இதோ இன்னொண்ணு இருக்கே. ...இது வேலை செய்யறது, ஹி ஹி ஹி!

> > ====

த.மை: உங்க கடவுச் சொல் small letter a as in apple, a capital letter V as in Victor, மற்றும் எண் 7.
வா.: எண் 7 கேப்பிடலிலா?

> > ====

ஒரு வாடிக்கையாளரால் இணையத்துக்கு செல்ல இயலவில்லை.
த.மை: சரியானக் கடவுச் சொல்லை உபயோகித்தீர்களா?
வா.: நிச்சயமாக. மற்றவர்கள் செய்வதையும் பார்த்திருக்கிறேன்.
த.மை.: கடவுச் சொல்லைக் கூற இயலுமா?
வா.: ஐந்து நட்சத்திரங்கள்.

> > ====

த.மை.: என்ன ஆண்டி-வைரஸ் ப்ரொக்ராம் பாவிக்கிறீர்கள்?
வா.: நெட்ஸ்கேப்.
த.மை.: அது ஆண்ட-ிவைரஸ் இல்லையே.
வா.: ஓ, மன்னிக்கவும்...இண்டர்நெட் எக்ஸ்ப்ளோரர்.

> > ====

வா.: எனக்கு இப்போது பெரிய பிரச்சினை. என் நண்பன் எனக்கு ஒரு ஸ்க்ரீன்சேவர் அளித்துள்ளான். ஆனால் எலிக்குட்டியை நகர்த்தும்போதெல்லாம் அது மறைந்து விடுகிறதே!

> > ====

த.மை.: மைக்ரோஸாஃப்ட் உதவி மையம், உதவி தேவையா?
வா.: வணக்கம்! கடந்த 4 மணி நேரமா காத்திருக்கேன், எப்போ வருவீங்க?
த.மை.: என்னது..? மன்னிக்கவும், என்ன உங்கள் பிரச்சினை?
வா.: நான் இப்போது வோர்ட் கோப்பில் வேலை செய்கிறேன், உதவிக்கான பட்டனை 4 மணி நேரத்துக்கு முன்னாலேயே அமுக்கியாயிற்று. எப்பத்தான் நீங்க உதவி பண்ணப் போறீங்க?

> > ====

த.மை.: என்ன உதவி வேண்டும்?
வா.: முதல் தடவையாக மின்னஞ்சல் அனுப்பறேன்.
த.மை.: சரி, அதிலே என்ன பிரச்சினை?
வா: அதாவது, எங்கிட்டே எழுத்து a இருக்கு, ஆனால் அதை சுத்தி எப்படி வட்டத்தைப் போடறது?

> > ====

வா.: ஹலோ, என்னோட கணினிலே ஒரு பாகம் உடைஞ்சுப் போச்சு.
த.மை: என்ன பாகம்?
வா.: காப்பி கப் ஹோல்டர்.
த.மை.: இன்னாது???
வா.: அதாங்க, நடுவிலே ஓட்டையோட ஒரு டிரே மாதிரி இருக்குமே. ஒரு பட்டனை அழுத்தினா, டொய்ன்னு வெளியே வருமே, அதுங்க ... காப்பியெல்லாம் கூட கீழே கொட்டிடிச்சி.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்
நன்றி இந்தப் பக்கத்துக்கு