சுஜாதாவுக்கு அஞ்சலி கூட்டம்

இன்று மாலை 4 மணியளவில் சென்னை டி.டி.கே. சாலையில் உள்ள நாரத கான சபாவில் இக்கூட்டம் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. எல்லே ராம் அவர்கள் முதலிலேயே தொலைபேசி தான் வருவதை நிச்சயப்படுத்தினார். போகும் வழியில் சிமுலேஷன் அவர்களிடமிருந்து போன் வந்தது. அவர் அச்சமயம் அரங்குக்கு வந்து சேர்ந்து விட்டார். என்றென்றும் அன்புடன் பாலாவும் அதியமானும் திருவல்லிக்கேணியிலிருந்து வந்தனர். அரங்கில் பதிவர் மெலட்டூர் நடராஜன் வந்திருந்தார்.

மீட்டிங் ஒரு பழைய பேட்டியின் வீடியோவுடன் துவங்கியது. சிவாஜி படத்துக்கு முன்பு பதிவு செய்யப்பட்டிருக்க வேண்டும். கோபினாத் பேட்டி கண்டார் சுஜாதாவை. அவர் கதைகளில் ஸ்ரீரங்கச் சூழலின் முக்கியக் காரணமே அவர் அங்கு கழித்த பள்ளிப்பருவம்தான். அவரது முதல் கதை சிவாஜி பத்திரிகையில் வந்து 12-13 ஆண்டுகளுக்கு பிறகுதான் அடுத்த கதை வந்தது. அதுவும் நண்பன் எழுதிய கதையை இவர் திருத்தி நண்பன் பெயரில் வந்தது. கதை சீரியசாக எழுத ஆரம்பித்தது வேலையில் சேர்ந்த பிறகே. இவர் மின்னணுத் துறையில் படித்ததால் அவரது கதைகளிலும் அத்துறையின் பாதிப்பு இருந்தது. இவரது பேட்ச்மேட் முன்னாள் குடியரசுத் தலைவர் அப்துல் கலாம் அவர்கள். இருவருக்கும் தமிழில் விஞ்ஞான கட்டுரை எழுதும் போட்டியில் பரிசு கிடைத்தது. கணையாழியில் 1965-லிருந்து எழுத ஆரம்பித்தார். அப்பத்திரிகையை துவங்கியது திரு. கஸ்தூரி ரங்கன் அவர்கள். கணினி பற்றி கட்டுரைகள் ஆரம்பிக்கும் முன்னால் உரிய தமிழ் சொற்களை கண்டுபிடிக்கும் பணியை நிறைவேற்ற வேண்டியிருந்தது. அறிவியல் பற்றி எழுதும்போது அதை எளிமைப்படுத்துவதிலும் வரம்பு உண்டு. வாசகர்களும் சற்றே மெனக்கெட வேண்டும். பலமுறைகள் படிக்க வேண்டியிருக்கும். அவர் எழுத்துகளில் உள்ள காட்சியமைப்பை விவரிக்கும் தன்மையையும் தொட்டு பேசினார் அவர். தமிழ்திரையுலகத்துடன் அவரது தொடர்பு பற்றியும் பேசினார். இவ்வளவு வயதுக்கு பிறகும் அவர் இளைமையாகத் தன்னை உணர்வதன் காரணமே எப்போதும் எதையாவது புதுமையாக கற்பதே காரணம் என்பதில் தெளிவாக இருந்தார் அவர். ஆங்கில எழுத்தாளர் பி.ஜி. வோட்ஹவுஸ் தனது 93ஆம் வயதிலும் புதிதாகக் கற்பதில் ஆர்வம் காட்டியதையும் அவர் கூறினார். மாறும் உலகுக்கு ஏற்ப தாம் கற்பதும் மாற வேண்டும் என்பதை அழுத்தம் திருத்தமாகக் கூறினார். தான் கதை எழுதுவது குறைந்து விட்டது என்று கூறினார்.

பிறகு இரங்கல் கூட்டம் ஆரம்பமானது. நெய்வேலி சந்தானகோபாலன் அவர்கள் புதல்வி ஸ்ரீரஞ்சனி சுஜாதாவுக்கு பிடித்தமான பாசுரத்தைப்பாட, அரங்கம் அமைதியில் ஆழ்ந்தது. மோகன ராகம் மற்றும் பிருந்தாவன சாரங்கா ராகங்களில் பாடப்பட்டது என நண்பர் சிமுலேஷன் கூறினார். நடிகர் பார்த்திபன் தொகுப்புரை நிகழ்த்த வந்தார். இரண்டு நிமிட மௌன அஞ்சலி. பிறகு பார்வையாளர்கள் மௌனமாகவும், மேடையில் சிலர் வார்த்தைகளாலும் சுஜாதாவுக்கு அஞ்சலி செலுத்தவுள்ளனர் எனக்கூறிய பார்த்திபன் அவர்கள் முதலில் மனுஷ்ய புத்திரனை பேச அழைத்தார். அவருக்கு பிறகு ஒவ்வொருவராக அழைக்கப்பட்டனர். நடுநடுவில் பார்த்திபனும் சில வாக்கியங்களை சமயம் பார்த்து பிரயோகித்து அசத்தினார்.

மனுஷ்யபுத்திரன்:
இவ்வளவு குறைந்த அவகாசத்தில் இந்தக் கூட்டத்தை நடத்த உதவிய பார்த்திபன், நடராஜன் மற்றும் கனிமொழிக்கு நன்றி. என்னை முதலில் சுஜாதா அவர்கள் சந்தித்த போது இவ்வளவு சின்ன வயதில் ஏன் மரணத்தைப் பற்றி கவிதை எழுத வேண்டும் எனக்கேட்டார். என்னை முன்னுக்கு கொண்டு வந்தவர் அவர். அவரின்றி நான் இல்லை. எனது உடலின் ஒரு பகுதியை இழந்தது போல நான் உணர்கிறேன். பொங்கல் சமயத்தில் புத்தகக் கண்காட்சியில் உயிர்மை ஸ்டாலில் அவர் வாசகர்களை சந்தித்தது என் மனதில் உறைந்துள்ளது. கடந்த 6 ஆண்டுகளாக இதை அவர் தவறாது செய்து வந்திருக்கிறார். இப்பொங்கல் அவர் உடல் பலவீனம் அடைந்ததால் தன்னை சிரமப்படுத்தி கொள்ள வேண்டாம் எனக்கூறினாலும் பிடிவாதமாக வந்தார். அவர் தற்காலத்து நாயகன். அவரைப் பற்றி நாம் எவ்வளவு கூறினாலும் விடுபட்டவை அதிகமாகவே இருக்கும். மொழிக்கு புத்துணர்ச்சி கொடுத்தார். இனி ஒவ்வொரு ஆண்டும் சுஜாதா அவார்ட்ஸ் அளிக்கப்படும். இச்சந்தர்ப்பத்தில் மறைந்த எழுத்தாளர் ஸ்டெல்லா ப்ரூஸுக்கும் எனது அஞ்சலிகள்.

ரா.கி. ரங்கராஜன்:
நான் வர இஷ்டப்படவேயில்லை. ஏனெனில் அழுகை வருகிறது. இரவு பூராவும் அழுதேன். இப்போதுதான் அழுகை இல்லை, ஏனெனில் கண்ணீர் வற்றி விட்டது. ஒரு எழுத்தாளன் வெற்றியடைய குறைந்த பட்சம் 100 சுவாரசியப் புள்ளிகளை தொட வேண்டும். ஆனால் சுஜாதாவோ 150க்கும் மேல் சுவாரசியப் புள்ளிகளைத் தொட்டார். அவர் பத்திரிகை உலகத்தில் Editor's delight என்றுதான் கூறவேண்டும். பத்திரிகை உலக அவசரங்களுக்கு சளைக்காமல் ஈடு கொடுத்தார். நான்கு பக்கத்துக்கு விஷயம் வேண்டும் என்றால் அவ்வாறே தருவார். கண்ணுக்கு மிக அருகில் உள்ள விஷயங்களை நாம் கவனிப்பதில்லை. அவை விலகிச் சென்றதும்தான் அவற்றைப் பற்றி நாம் உணர்கிறோம். சுஜாதாவும் அப்படிப்பட்ட விஷயங்களில் ஒன்று. பாரதி போனார் இன்னொரு பாரதி வரவில்லை, கல்கி போனார் இன்னொரு கல்கி வரவில்லை, அதே போல சுஜாதா போனார் இன்னொரு சுஜாதா வரப்போவதில்லை.

நிர்மலா பிரசாத் (முதல்வர், எம்.ஓ.பி. வைஷ்ணவா கல்லூரி):
நான் சுஜாதாவுக்கு உறவினர். அவர் எனக்கு அத்திம்பேர். அதை எல்லாம் விட அவர் எங்கள் கல்லூரியில் தமிழ் ஜர்னலிசம் மாணவிகளுக்காக நிகழ்த்திய உரைகள் பற்றியே இங்கு பேச வேண்டும். நாங்கள் கோர்ஸில் பல மாதங்கள் சொல்லிக் கொடுத்த விஷயங்களை அவர் அனாயாசமாக சில வரிகளில் மானவிகளுடன் நிகழ்த்திய ஒரு மணி நேர சந்திப்பு உரையாடலில் வடிக்கட்டி தந்து விட்டார். அவரது ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள் புத்தகம் தமிழ் துணைப்பாட நூலாக சேர்க்கப்பட்டதும், தமிழ் வகுப்புகளின் வருகைப்பதிவு 100% ஆயிற்று. பாரதியார் திரைபடத்தைப் பற்றி அவர் தந்த அறிமுக உரை தமிழ் தாய்மொழி அல்லாத மாணவிகளையும் கவர்ந்து பாரதி மேல் ஆர்வம் கொள்ள வைத்தது. அவரது மரணத்தில் எங்கள் எம்.ஓ.பி. வைஷ்ணவா கல்லூரி அதன் துரோணாச்சாரியாரை இழந்து விட்டது. இங்குள்ள ஏகலைவர்கள் வாடுகின்றனர்.

பார்த்திபன்:
சுஜாதா அவர்கள் கடைசி காலத்தில் தன் மனைவிக்கு எல்லா சிறு விஷயத்துக்கும் நன்றி கூறினார். போர்வை எடுத்து போர்த்தினால் அதற்கு நன்றி, வெந்நீர் வைத்து தந்தால் அதற்கு நன்றி என்றெல்லாம் கூறியதாக அவரது மனைவி தெரிவித்தார். அவருக்கு நாமும் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.

கிரேசி மோகன்:
அவருடன் எனக்கு 30 வருடப் பழக்கம். பெங்களூரில் நாங்கள் நாடகம் போடும்போது அவற்றைப் பார்க்க வருவார். நாங்கள் சற்றே பயத்துடன் அவர் எப்படி ரியேக்ட் செய்கிறார் என்பதை ஸ்க்ரீனின் இடுக்குகள் வழியாகப் பார்ப்போம். அவரோ கண்ணாடியை கழற்றி வைத்து கொண்டு குலுங்கக் குலுங்க சிரிப்பார். குழந்தை போன்ற மனிதர். அப்போது அவர் வசந்தாக காணப்படுவார். நாடகம் முடிந்ததும் பிறகு ஒரு மணி நேரத்துக்கு கணேஷாக மாறி க்ளாஸ் எடுப்பார்.நாங்கள் செய்த தவறுகளைப் பட்டியலிடுவார். அவர் நாடகங்களுக்கு செய்த சேவை மகத்தானது. திவ்யப்பிரபந்தத்தில் மூழ்கி முத்தெடுத்தார். இப்போது கூட வைகுண்டத்தில் அவர் பெருமாளுடன் இருக்க மாட்டார், ஆழ்வார்களுடனேயே இருப்பார்.

ஜயகாந்தன்:
இது விமரிசன மேடையில்லை. உணர்வுகளை மட்டுமே பகிர்ந்து கொள்ள வேண்டும். முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் அவர் என்னைத் தேடி வந்தார். அக்காலக் கட்டங்களில் மனைவியின் பெயரில் கதை எழுதுபவர்களை நான் கிண்டலடித்ததுண்டு. தமிழுக்கு அவர் கொடுத்த புதுமையான விஷயங்களை சிலாகிக்க வேண்டும். கம்ப்யூட்டருக்கு கணினி என சொல் உருவாக்கியது அவரே. அவரது விஞ்ஞானக் கதைகள் பாராட்டத்தக்கவை.

பார்த்திபன்:
வாழ்க்கையை ரீவைண்ட் செய்து பார்க்க முடிந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்! இன்னும் பல ஆண்டுகள் அவர் வாழ்வார் அவரது எழுத்துகள் வடிவில்.

அசோகன், ஆனந்த விகடன்:
அவருக்கு மரணம் இல்லை. அவரது எழுத்துலக வாரிசுகள் ரூபத்தில் வாழ்வார். அவரது பாதிப்பு இல்லாத எழுத்தாளர்கள் குறைவு. சுஜாதா மாதிரி எழுதுகிறீர்கள் என்றாலும் சரி அவர் மாதிரி எழுதவில்லை என்று சரி அவற்றுக்கென்று தனித்தனியாக சந்தோஷம் அடைவது நிஜம். டெட்லைனை மதிப்பதில் நிகரற்றவர். அதற்காகவெல்லாம் தரத்துடன் சமரசம் கிடையாது. என்றும் இளைமையானவர். புதிய எழுத்தாளர்களை பாராட்டுவார், எங்களையும் பாராட்ட சொல்வார்.

ஒளிப்பதிவாளர் ரவிவர்மன்:
அவருடன் இரண்டு படங்கள் செய்தேன். விஷுவல் ட்ரீட்மெண்டை வலியுறுத்தினார். இறவா வரம் பெற்றவர்.

இந்திரா பார்த்தசாரதி:
1965-ல் சந்தித்தேன். வாரம் ஒருமுறை சந்திப்போம். எனது நாடகங்களில் ஆங்கில வார்த்தைகள் மிக அதிகம் இருப்பதை வைத்து அவற்றைத் தமிழில் மொழிபெயர்க்க வேண்டும் என்று தமாஷாகக் கூறினார். அவர்து குரு‌ஷேத்திரம் என்னும் கதைதான் நைலான் கயிறு தொடர்கதையாக வந்தது.

நடிகர் சிவகுமார்:
அனைவர் நெஞ்சத்திலும் நீங்காத இடம் பிடித்தவர் சுஜாதா. அவரது மனைவிக்கு பணிவான வணக்கங்கள். அவரது புத்தகங்கள் பல படித்துள்ளேன். மேகத்தைத் துரத்தியவன், வைரங்கள், மறுபடியும் கணேஷ் ஆகியவை அவை. அவ்வளவு பெரிய மேதையை திரையுலகம் சரியாகப் பயன்படுத்தவில்லை. பூர்ணம் விஸ்வநாதன் குழுவுக்காக அவர் எழுதிய நாடகங்கள் அன்புள்ள அப்பா, டாக்டர் நரேந்திரன்னின் விநோத வழக்கு, ஊஞ்சல் ஆகியவை நினைவில் நிற்கின்றன. சென்னைக்கு என் வீட்டிற்கு வந்தால் உரிமையுடன் லுங்கி கேட்டு வாங்கி சௌகரியமாக அமர்வார்.

திருப்பூர் கிருஷ்ணன்:
நா.பார்த்தசாரதி அவர்கள் ஒரு வெண்பா போட்டி அறிவித்தார், வேண்டாம் வரதட்சிணை என்ற ஈற்றடிக்கு வெண்பா கேட்க அவர் ஒரு நேரிசை வெண்பா இவ்வாறு எழுதி அனுப்பினார்:
"பத்துபவுன் தங்கம் பளிச்சென்ற கல்வளையல்
முத்திலே சின்னதாய் மூக்குத்தி - மத்தபடி
"பாண்டு'வைத்து ஊர்கோலம் பாட்டு இவைதவிர
வேண்டாம் வரதட்சிணை"!
1330 திருக்குறள் இருக்கும்போது ஏன் திருக்குறள் என்று எழுதவேண்டும், திருக்குறள்கள் என ஏன் எழுதக்கூடாது என்று கேள்விக்கு அவரது பளிச் பதில் “திருக்குறள் கள்ளை அனுமதிப்பதில்லை”.

சாரு நிவேதிதா:
பதற்றமா இருக்கேன். 3 நாளா தூக்கம் இல்லை. எனக்கு 2 ஆசான்கள், ஒருவர் ஜயகாந்தன், இன்னொருவர் சுஜாதா. திருமதி சுஜாதா, மனுஷ்யபுத்திரன், கனிமொழி ஆகியோர் துயரத்தில் பங்கு பெறுகிறேன்.

பார்த்திபன்: உனக்காக ஒன்றுமே எழுதி வைக்கவில்லையே என சுஜாதா தன் மனைவியிடம் கூறிய போது அவரோ, எல்லா கதைகளையும் என் பெயரில்தானே எழுதினீர்கள் என்றாராம்.

எழுத்தாளர் சிவசங்கரி:
வேதனை, அதே சமயம் நிறைவாகவும் உள்ளது. தமிழை எளிமைப்படுத்தியவர் பாரதி. தொழிலாளிகளும் பத்திரிகை படிக்கும் வண்ணம் செய்தவர் சி.பா. ஆதித்தனார். இல்லத்தரசிகளும் படிக்க வைத்தவர் கல்கி. முழு இளைய தலைமுறையினரே தமிழுக்கு இழுத்தவர் சுஜாதா. 24 மணி நேரமும் படிப்பு, எல்லாவற்றிலும் முழு ஈடுபாடு.

கார்ட்டூனிஸ்ட் மதன்:
கார்ட்டூன்கள் பற்றி அவருக்கு ஆழ்ந்த அறிவு, ஆனால் இங்கு அது பற்றி பேசப்போவதில்லை. ஏனெனில் என்னைப் பற்றியும் அதில் பேச வேண்டியிருக்கும். படிக்கும் ஆர்வத்தை மீட்டு தந்தார். அவர் எழுப்பியது கண்ணுக்கு தெரியாத ஒரு மேம்பாலம். பலர் அதை உபயோகித்தனர். நானும்தான். அவரது திறமைக்கு அவர் சம்பாதித்தது மிகவும் குறைவே. வேறெங்காவது பிறந்திருந்தால் இன்னும் அதிகமாக சம்பாதித்திருப்பார். படைப்பாளிகளுக்கு சம்பளம் உயர்த்தப்பட வேண்டும்.

பெண்டா மீடியா சந்திரசேகர்:
சுஜாதாவை எனக்கு 1995லிருந்து தெரியும். அவரது புத்தகம் அனிதா இளம் மனைவி. என் பெண்ணின் பெயரையும் அனிதா என்றே வைத்தேன். எங்கள் நிறுவனத்தின் முன்னேற்றத்தில் அவரது பங்களிப்பு உண்டு. பாண்டவாஸ், அலிபாபாவும் 40 திருடர்களும் மற்றும் புத்தா அனிமேஷன்களுக்கு அவரது ஸ்க்ரிப்ட் அட்டகாசம். எல்லா ஊடகங்களிலும் வெற்றியடைய சுஜாதா ஒருவரால் மட்டுமே இயலும்.

ஓவியர் ஜெயராஜ்:
மற்றவர்களை பாராட்டுவதில் கஞ்சத்தனமே இல்லை. என்னையும் பாராட்டியுள்ளார். எதிர் சாரியில் ஒரு அழகான பெண் சென்றாள் என்பதை குறிக்க, “எதிர்வாடையில் ஒரு ஜெயராஜ் சென்றது” என்று எழுதினார். எந்த ஊருக்கு சென்றாலும் அவ்வூரின் வட்டார மொழி சொற்களை பலரிடம் கேட்டு தெரிந்து கொள்வார். ரொம்ப தமாஷ் எல்லாம் செய்வார். ஒரு மீட்டிங்கில் பல இளைஞர்கள் தங்கள் சட்டை பித்தான்களை கழற்றி என்னை அவர்கள் நெஞ்சில் படம் வரையச் சொல்ல, இளைஞிகள் யாரும் அவ்வாறு முன்வரவில்லையே என்று சிரிக்காமல் கூறினார். மாரிஸ் ஹோட்டலில் ஒரு கூட்டத்தில் நான் மேடை பயத்தால் உதறிக்கொண்டிருக்க, தானும் அவ்வாறே உதறுவதாகக் கூறினார். நான் பேசி முடிந்து இருக்கைக்கு திரும்பியதும் உதறி முடிஞ்சாச்சா என்று கேட்டார்.

தூர்தர்ஷன் நடராஜன்: (இவர் நாமகிரிப்பேட்டை கிருஷ்ணனின் மாப்பிள்ளையாம்)
நான், ஜெயகாந்தன் மற்றும் சுஜாதா ஒரு மீட்டிங்கிற்கு பிறகு தனியாக பேசினோம். இரவு முழுக்க பேச்சு. விடியற்காலையில்தான் ஏதோ டிபன் சாப்பிட்டோம். சுஜாதாவின் வானொலிப்பேட்டி சம்பந்தமான பழைய போட்டோவை நான் கேட்க, அவரது மனைவி கோப்பிலிருந்து எடுத்து கொடுத்தார். இவ்வாறு தன் கணவர் சம்பந்தப்பட்ட விவரங்களை அழகாக தொகுத்து வைத்து அவரது வேலைகளை சுலபமாக்கினார். கூறிய அறிவு. எந்த மாற்றங்களை ஸ்க்ரிப்டில் கேட்டாலும் உடனடியாக நிறைவேற்றிக் கொடுப்பார்.

பேராசிரியர் ஞானசம்பந்தன்:
நான் பேச்சாளரானதே எதிர்பாராமல் வந்தது. சுருங்கக் கூறி விளக்கும் அவரது நடையை நான் பின்பற்றித்தான் பேச்சாளனாக வந்தேன். முக்கால் மணி நேரம் பேசிவிட்டு, பிறகு இது முன்னுரை மட்டுமே என்று சிலர் இரக்கமில்லாமல் கூறுவர். அவ்வாறெல்லாம் நான் வராததற்கு காரணம் இவரே. முதலில் அவரை நேரில் சந்திக்கும்போது நான் அவரது 20 ஆண்டுகால ரசிகன். என் பேச்சை முதலில் கேட்டு தன் மனைவியிடம் புகழ்ந்து கூற அவரோ ஏற்கனவே என் பேச்சை கேட்டிருப்பதாகக் கூறினார். நான் ரசிக்கும் எழுத்தாளர் என் ரசிகராக வந்ததில் எனக்கு மகிழ்ச்சி.

கணையாழி கஸ்தூரி ரங்கன்
இறந்தவருக்கு அஞ்சலி இருவகை. பூத உடலுக்கு மரியாதை, நான் போகவில்லை. நினைவுக்கு மரியாதை தர இங்கு வருவதே உத்தமம். 60 ஆண்டுகளாக நான் அவரை அறிவேன். அவரைப் பிண்மாகப் பார்க்க விரும்பவில்லை. இந்த நினைவஞ்சலி ஏற்பாடு செய்தவர்களுக்கு பாராட்டுகள். 1965-ல் ஆரம்பித்த கணையாழி 1995-ல் நிறுத்தபட்டது. பிறகு 2005 வரை வேறொரு நிர்வாகத்தில். அப்புறம் என்னால் முடியவில்லை எனக் கூறி விட்டேன். இப்போது நண்பர் பிரசாத் ஆரம்பித்துள்ள யுகமாலினி என்னும் பத்திரிகையில் 20 பக்கங்களை கணையாழி பக்கமாக ஒதுக்கித் தர முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. சுஜாதாவின் எழுத்துக்கள் best of Sujathaa என்ற பெயரில் மீள்பிரசுரம் செய்யப்படும். நண்பர் இரா. முருகன் அதை தொகுக்கும் பொறுப்பேற்றுள்ளார்.

கிருஷ்ணா ஸ்வீட்ஸ் முரளி:
ரொம்பப் பழக்கமில்லை. எல்லோரிடமும் விஷயத்தை கிரகித்து சரியான முறையில் சரியான இடத்தில் வெளிப்படுத்தக் கூடியவர். அவரது ஆத்மா சாந்தியடையட்டும்.

இத்தருணத்தில் ஓவியர் ஸ்ரீதர் வரைந்த சுஜாதா அவர்களது ஓவியத்தை கமல் அவரது பிள்ளைகளுக்கு வழங்கினார்.

கமலஹாசன்:
குறிப்புகள் இல்லாதுதான் பேசுவேன். இனிமேல் உட்கார்ந்து எழுதினால் அது நல்லா இருக்குன்னு சொல்லக்கூடிய ஆட்களுக்கு எங்கே போவது? பல எழுதப்பட்ட ஆனால் படமாக்கப்படாத கதை கோப்புகள் உண்டு. மருதநாயகம் படத்துக்கு இனி நானேதான் திரைக்கதை எழுத வேண்டும். எழுத வேண்டிய அவர் இல்லாது போய் விட்டார்.அதெல்லாம் கம்பசூத்திரம் இல்லை என்று அவர் பல விஷயங்களைப் பற்றிக் கூறுவார். ஏன், கம்ப சூத்திரத்தைக் கூட அப்படியே கூறிவிடுவார். கேரளா, மஹாராஷ்டிரா ஆகிய மாநிலங்களில் எழுத்தாளருக்கு இருக்கும் மரியாதையைப் பார்த்தால் பொறாமையாக இருக்கும், நம்மூரில் அப்படியில்லையே என்று. சுஜாதா அவர்களுக்கு மேனாட்டு தாக்கம் உண்டு. அதனால் என்ன அதை நன்றாகவே தமிழாக்கம் செய்தார். அவரை சந்திப்பதற்கென்றே நான் சென்னையிலிருந்து பெங்களூர் சென்றதுண்டு. எழுத்து அவரது காதல். அதற்கு தன் காதலியின் பெயரையே வைத்தார். தமிழ் கதையுலகில் அவர் மிக்கியமான அத்தியயம்.

வைரமுத்து:
மரபுகளை உடைத்தவர் சுஜாதா. இரங்கல் கூட்டத்தில் சாதாரணமாக எழாத கரவொலி இங்கு எழுந்ததே. கஸ்தூரி ரங்கன் கூறினார், மலர்ந்த முகத்தைப் பார்த்த தான் மரண முகத்தை காண விரும்பவில்லை என்று. நான் கூறுவேன் மரணித்த முகத்தில் தேஜஸ் கண்டேன். அவரது கடைசி எண்ணம் அவர் முகத்தில் உறைந்து மரணத்தைப் புறம் தள்ளியிருக்குமோ. இப்போதுள்ள புகழ்ச்சிகள் அவர் இருக்கும்போதே இருந்திருக்கக் கூடாதா! சுஜாதா ஒரு கடல். தூரத்திலிருந்து ரசிக்கவும் இயலும், கரைக்கு வந்து காலை அலையில் நனைக்கவும் முடியும், முடிந்தால் படகெடுத்து உள்ளேயும் பயணிக்கலாம், தைரியமிருப்பின் அக்கடலில் மூழ்கி முத்தும் எடுக்கலாம். மேனாட்டு மரபும் இந்திய மரபும் சேர்ந்து உருவானது சுஜாதாயிசம். அது மட்டும் இருந்தால் நான் வந்திருக்க மாட்டேன். அதையும் தாண்டியுள்ளார் அவர். மரணம் பெரியதா வாசகன் பெரியவனா என்றால், வாசகனே என்பேன், ஏனெனில் அவன் மரணத்துக்கு பிறகும் எழுத்தாளனை உயிருடன் வாழவைக்கிறான். முக்கியமான விஷயம், எந்த எழுத்தாளரையும் அவர் புறம் பேசியதில்லை. நிகழ்ச்சிக்கு ஏற்பாடு செய்த கனிமொழி, பார்த்திபன் மனுஷ்யபுத்திரன் ஆகியோருக்கு நன்றி.

ப்ரகாஷ் சுவாமி:
ஒரு அறுவை சிகிச்சை பற்றிய அவரது ஆங்கிலக் கட்டுரை அமெரிக்க மருத்துவர்களை அவரது விசிறிகளாக்கிற்று. அமெரிக்க நகைச்சுவை எழுத்தாளர் ஆடர்ட் பூஹ்வால்ட் (Art Buchwald) ரேஞ்சுக்கு அவரி அவர்கள் பார்த்தார்கள். பத்திரிகையாளர்கள் மீது அன்பு காட்டினார். எம்மி விருதுகள் வழங்க என்னையும் நீதிபதிகளில் ஒருவனாக போட்ட போது எனக்கு அந்த விருது வழங்கும் வழிமுறைகளை விரிவாக எழுதி அனுப்பினார். அதை வைத்து செயலாற்றினேன்.

டைரக்டர் வசந்த் பேச மறுத்து விட்டார்.

எல்லே(இளங்கிளியே) ராம், வலைப்பதிவர்:
சுஜாதா பற்றி பேசும்போது நகைச்சுவை பற்றியும் பேச வேண்டும். அவரது யாகம் கதையை நாடகவடிவில் அரங்கேற்ற அனுமதி கேட்டேன். தயங்காமல் அனுமதி கொடுத்தார். நாடகத்தைப் பார்க்க அவரது உறவினரை (அப்போது உறவினர் அமெரிக்காவில் இருந்தார்) அனுப்பிவைத்தார். நாடகம் நன்றாக இருந்தது எனவும் மனமாரப் பாராட்டினார். நான் எழுதிய எல்லாவற்றையும் அவரிடம் காட்டுவேன். பாராட்டுவார். Brevity is the source of wit என்பதில் நம்பிக்கை உள்ளவர்.

நடிகர் சத்யராஜ்:
எனக்கும் சேர்த்து எல்லோருக்கும் ஆழ்ந்த அனுதாபங்கள். எனக்கும் ஒரிஜினலாக அவரது பெயர்தான், அதாவது ரங்கராஜன். கடவுள் பற்றிய கேள்விகளுக்கு அவர் விடையளிக்கும்போதெல்லாம் டென்ஷனுடன் கவனிப்பேன். எல்லோரும் ஏற்றுக் கொள்ளும்படியான விஞ்ஞான விளக்கங்களை கூறுவார். விக்ரம் படம் ஷூட்டிங் போது அவருடன் நன்கு பழகியுள்ளேன். ஒன்றாக உலாவச் செல்வோம். அவரிடம் பல விஷயங்கள் கற்றேன். மறுபடியும் எல்லோருக்கும் எனது அனுதாபங்கள்.

கனிமொழி:
சுஜாதாவின் பாதிப்பு இல்லாத எழுத்தாளரோ வாசகரோ இல்லை. கலை ரசனை அவரால் வள்ர்ந்துள்ளது. அந்த உயர்வு வணிகபத்திரிகை வாசகர்களுக்கும் அவர் அவற்றில் எழுதுவதால் கிட்டியுள்ளது. ஒரு எழுத்தாளரை பிடித்தால் அவரை சந்திக்காதே, அவர் பற்றிய பிம்பம் உடையும் சாத்தியக்கூறு உள்ளதால் என்பார்கள். ஆனால் சுஜாதா அவர்களை சந்தித்ததும் அந்த பிம்பம் இன்னும் அதிகம்தான் ஆயிற்று. தன்னைத் தாக்கிய ஒரு எழுத்தாளரைப் பற்றிப் பேசும்போது தமிழில் உள்ள ஒரே ஹைக்கூ எழுதியவர் அந்த எழுத்தாளர் என சிலாகித்தார். பந்தா இல்லாது பழகுபவர்.

தங்கர்பச்சான்:
நான் திரைப்படக் கல்லூரியில் படித்தபோது அவரது வந்தவன் கதையை டிப்ளமாவுக்காகப் படமாக்கினோம். என்னைத் தன் மகன்போல நடத்தினார். பாரதியார் படத்தை முதலில் அவருக்குத்தான் போட்டுக் காட்டினோம். ஆங்கில இலக்கியத்தை தமிழருக்கு அறிமுகப்படுத்தியவர்.

இரா. முருகன்:
தில்லியில் இருந்த சமயம் நூதன் அடுப்பில் பாலை ஏற்றிவிட்டு சுஜாதாவின் கட்டுரை ஒன்றில் ஆழ்ந்து போக, அதில் இரா.முருகன் என்பவர் நன்றாக எழுதியுள்ளார் என்று எழுதிய வரிகளை பலமுறை பாராயணம் செய்ய, பால் பொங்கி வழிந்து நூதன் ஸ்டவ்வை அணைத்ததை பிறகுதான் உணர முடிந்தது. அதுதான் அவரிடமிருந்து எனக்கு வந்த முதல் பாராட்டு.

எஸ்.ராமகிருஷ்ணன்:
சுஜாதா மூலம் பல அனுபவங்கள். அவர் மரணமடைந்த செய்தி குறித்து 20 வருடங்கள் என்னிடம் தொடர்பில் இல்லாத நண்பன் பேசினான்.

பாலு மஹேந்திரா:
பேச வந்ததைக் கூற இயலாமல் அழுகை வந்ததால், அவரை மிருதுவாக அந்தண்டை அழைத்து சென்றனர்.

பூர்ணம் தியேட்டர்ஸ் எம்.பி. மூர்த்தி:
வருடம் 1979. அன்புள்ள அப்பா நாடகத்தை அவர் சொல்லச் சொல்ல நான் எழுதினேன். வாழ்க்கையை அவர் ரசிக்கக் கற்று கொடுத்தார். குருகுலம் அமைப்பில் அவரது நாடகங்களை மேலும் போட ஆர்வமாக உள்ளோம்.

பூர்ணம் தியேட்டர்ஸ் ரமேஷ்:
சுஜாதா பற்றி கூற வேண்டுமானால், ”நான் நிரந்தரமானவன் அழிவதில்லை எந்த நிலையிலும் எனக்கு மரணமில்லை”! என்ற வரிகள்தான் அவருக்கு பொருந்தும்.

தேசிகன் (சுஜாதாவின் அதிகாரபூர்வ பயோக்கிராஃபர்)
சுஜாதாவை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியது எனது தந்தையே. அப்போதெல்லாம் எழுத்துக் கூட்டித்தான் தமிழ் படிப்பேன். முதல் புத்தகம் படிக்க பல நாட்கள் எடுத்து கொண்டேன். பிறகு வெரி வந்ததுபோல எல்லா புத்தகங்களையும் படித்தேன். ஒரு முறை அவரது முழு புத்தகப் பட்டியலை தேதிவாரியாக டைப் செய்து கொடுத்தப் போது நீதான் எனது அதிகாரபூர்வமான பயோக்கிராஃபர் என்று மனமாரக் கூறினார். தன் கதைகளை என்னுடன் தாராளமாக டிஸ்கஸ் செய்வார். அப்படி ஒரு தொடர்கதையின் முடிவை பல வாரங்கள் முன்னாலேயே அறிந்து கொண்ட நான் அதை என் தந்தையிடம் கூற முன்வந்த போது அவர் அதை தான் நேரிலேயே படித்து தெரிந்து கொள்வதாகக் கூறிவிட்டார். ஆனால் முடிவு வெளியாகும் முன்னமேயே அவர் மறைந்தார். என் திருமணப் பத்திரிகையை சுஜாதா அவர்களுக்கு தந்த போது, அதைப் பார்த்துவிட்டு, 'உன் தலைவிதி அப்படியிருந்தால் நான் என்ன செய்யமுடியும்' என்று போலி சீரியசாகக் கேட்டார். என் மனைவி பெயரும் சுஜாதா. ஸ்ரீரங்கத்து தேவதைகள் புத்தகத்துக்கு படம் வரையா ஆசையை தெரிவித்தபோது விடுவிடுவென்று ஸ்கெட்ச் போட்டு ஸ்ரீரங்கத்தின் முக்கிய இடங்களை காண்பித்து அவற்றைப் படம் வரையச் சொன்னார். அவர் வாழ்க்கை சரித்திரம் எழுத வேண்டும் என்று சொன்னபோது முதலில் பல தர்ம சங்கடங்கள் வரும் என்றார். பிறகு சில காலம் கழித்து கேட்டபோது, ஒத்துக் கொண்டார். பல கேள்விகளை அவர் முன்னால் வைத்தேன். அவற்றுக்கு நேர்மையான பதில்கள் தந்தார். சிலவற்றுக்கு கண்ணீரும் விட்டார். அந்த பயாக்ரஃபி இப்போது பாதியில் நிற்கிறது. மரணத் தருவாயில் கேட்க வேண்டிய பிரபந்தப்பாடல்கள் பற்றிப் பேசினார். அவர் மரணித்த சமயம் அவர் அருகில் அமர்ந்து பிரபந்தம் படித்தேன்.

எஸ். திருமலை, சுஜாதா அவர்களின் தம்பி:
என் அண்ணாதான் எனக்கு ரோல் மாடல். ரேமாண்ட்ஸில் முழுமையான கூறும் முழுமையான மனிதன் என் அண்ணா. அவர் பல துறைகளைத் தொட்டவர். நன்றாகப் படம் வரைபவர், ஸ்கூல் நாட்களில் கையெழுத்து பத்திரிகை நடத்தியுள்ளார். என்னை பொருத்தவரை அவர் 120 ஆண்டுகள் வாழ்க்கையை 73 ஆண்டுகளிலேயே வாழ்ந்து விட்டார். மற்றவர்களிடம் உள்ள நல்லதையே பார்ப்பவர் அவர். அவர் ஒரு ஒரிஜினல் thinker. அவர் உருவத்தில் மட்டுமல்ல, எண்ணத்திலும் உயர்ந்தார். அவரை எல்லோரும் மேற்கோள் காட்டுவர், ஏனெனில் அவர் யாரையும் மேற்கோள் காட்டவில்லை.

சுதாங்கன்: எனது ஒரிஜினல் பெயரும் ரங்கராஜன். எங்கள் இருவர் பெயரையும் மாற்றியவர் ரா.கி. ரங்கராஜன். வசந்த் அவர்களும் கணேஷ் வசந்த்துக்காக தன் பெயரையும் வசந்த் என வைத்து கொண்டார்.

ம்றுபடி டோண்டு ராகவன். நேரம் மிகவும் ஆகிவிட்டதால், இப்போது செல்ல வேண்டியதாயிற்று. ஆகவே மேலே பேசியதை குறிப்பெடுக்க இயலவில்லை. பாதி எழுதும்போது ரீஃபில் தீர்ந்துவிட, நண்பர் சிமுலேஷன் தன் பேனா கொடுத்து உதவினார். அவருக்கு என் நன்றி.

பேசியவர்களில் ஒருவர் அவரது "திம்லா" என்னும் கதையை இன்னொரு கதையுடன் சேர்த்து குழப்பி தவறாக மேற்கோள் காட்டினார் என்பதை போகிறபோக்கில் கூறுகிறேன். அவர் யார் என்று சொல்ல விரும்பவில்லை.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

கோவில்களில் பகுத்தறிவுவாதிகள்

நண்பர் கே.கே. அவர்களிடமிருந்து வந்த மின்னஞ்சல் இப்பதிவுக்கு அடிப்படையாக அமைந்தது. அவர் எழுதுகிறார்:

சில நாட்களுக்கு முன்னால் வந்த மின்னஞ்சலில் CNN-IBN சேனலில் வந்த ஒரு செய்திக் குறிப்பு சுட்டப்பட்டிருந்தது. அதில் இளைஞர்கள் சிலர் கோவில்களுக்கு சென்று ஹிந்து தர்மத்தில் பாவிக்கப்படும் சில பழக்கங்களுக்கான விஞ்ஞான பின்னணிகளை மக்கள் அறியத் தருகிற விஷயம் கூறப்பட்டிருந்தது.

ஆங்கில மூலத்தை இங்கே பார்க்கலாம்:
வீடியோவைப் பார்க்க இங்கே சுட்டவும்:

அந்தக் குழுவினர் செய்வதை ஆதரித்து உள்ளூர் பத்திரிகைகள் எழுதியுள்ளதாக அறியப்படுகிறது. கல்லூரி செல்லும் மாணவர்கள் அதில் அடங்கியுள்ளனர்அது பற்றிய செய்திக் குறிப்பு கீழே தரப்பட்டுள்ளது. அவர்களுக்கு ஆதரவு தேவை. விரும்பினால் உதவவும்.

நல்லது கே.கே. அவர்களே. அந்த மாணவர்கள் செய்வது நல்ல காரியமே. ஏதோ என்னால் ஆன உதவி.
Adyar Talk பத்திரிகையில் வந்த ரிப்போர்ட் (சென்னை):

விபூதி ஏன் இடுகிறோம் என்று தெரியுமா? அக்கினி வளர்த்து ஹோமங்கள் செய்யப்படும் நோக்கங்கள் என்ன, அரச மரத்தை ஏன் சுற்றுகிறோம்? மந்திரங்கள் ஏன்? எண் 108-ன் முக்கியத்துவம்?

இக்கேள்விகளுக்கும் வேறு சில கேள்விகளுக்கும் அறிவியல்பூர்வமான விடைகள் தரும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ளது ஒரு இளைஞர் குழு. இந்தியக் கலாச்சாரத்தைப் பற்றிய அறிவை மக்களிடம் வளர்ப்பதே அதன் நோக்கம். அது அரசு சார்ந்த அமைப்பு அல்ல. அரசுசாரா அமைப்பும் (NGO) அல்ல; மத அடிப்படையில் ஆனதும் அல்ல. நகரத்தின் பல கல்லூரிகளிலிருந்து வந்துள்ள இளைய சமுதாயமே அது.

இக்குழு பல கோவில்களுக்கு சென்று நாம் தினசரி பாவிக்கும் மத பழக்க வழக்கங்களின் அடிப்படையை பகுத்தறிவு மூலம் விளக்கி வருகிறது. இதன் ஆரம்பங்களைப் பற்றி கேட்டபோது ஒரு தன்னார்வலர் பால கணேஷ் கூறுவதாவது: "சுவாமி விவேகானந்தரின் செயல்திட்டமே எங்களுக்கு இதில் வழிகாட்டி. நமது கலாச்சார பழக்க வழக்கங்களின் அறிவியல் அடிப்படையை வெளிக்கொணர நாங்கள் முடிவு செய்தோம"

கடந்த ஒரு வருடமாக இக்காரியத்தில் ஈடுபட்டு வருகின்றர் இக்க்ழுவினர். நகரத்தில் பல கோவிகளில் இத்தொண்டை செய்துள்ளனர். இதற்காக அவர்கள் கடைபிடிக்கும் வழிமுறை ரொம்ப எளிமையானது. கோவில் நிர்வாகங்களின் அனுமதி பெற்று தங்களது தட்டிகளை பொருத்துகின்றனர். அவற்றில் நமது கலாச்சார பழக்கவழக்கங்களின் அறிவியல் பின்னணி பற்றி அவர்கள் கூற வருவது எழுதப்பட்டுள்ளது

அதன் தன்னார்வலர்கள் கோவிலுக்கு வரும் பக்தர்களிடம் இவை பற்றி பேசி விளக்குகின்றனர். "இவை பற்றி கையேடுகள் இருந்தால் நலமாக இருக்கும் என்று பலர் கருத்து கூறினர். ஆகவே எங்களிடம் இருக்கும் பணத்தைத் திரட்டி, இலவசமாக வினியோகிக்க ஒரு கையேடு வெளிக்கொணர்ந்தோம்" என்று கூறுகிறார், காளிதாஸ் என்னும் சட்டக் கல்லூரி மாணவர்.

சமீப காலமாக அவர்கள் கோவில்களை சுத்தம் செய்யும் பணியிலும் ஈடுபட்டுள்ளனர். இதை ஒரு கரசேவையாக அவர்கள் கருதுகின்றனர்

கடந்த ஞாயிறன்று, கிண்டி் சாய்பாபா கோவிலில் இந்தக் கோவில் ப்ராஜக்ட் செயல்படுத்தப்பட்டது. இந்தியக் கலாசாரத்தின் உண்மைப் பரிமாணங்களை உணர்ந்து, மக்களுக்கும் அவற்றை எடுத்துக் கூறுவதே இக்குழுவினரின் நோக்கம். ஆகவே அவை சம்பந்தமாக தங்களுக்குள்ளேயும் விவாதிக்கின்றனர்.

இந்த மாணவர்கள் ஆக்கும் காரியங்களைப் பார்த்த பல கோவில் நிர்வாகங்கள் இந்தத் தட்டிகள் தத்தம் கோவில்களிலும் நிரந்தரமாக வைக்கப்பட வேண்டும் என விருப்பம் தெரிவித்துள்ளன. இதை நல்ல சிக்கனமான முறையில் நிறைவேற்ற இந்த மாணவர்கள் அதற்கான முயற்சிகளில் ஈடுபட்டுள்ளனர். ஆனால் அவர்கள் இதில் பல இடையூறுகளையும் சந்திக்கின்றனர். "பிரசித்தி பெற்ற கோவில்களும் இந்து அறநிலையத் துறையால் நிர்வகிக்கப்படும் கோவில்களிலும் பல சட்ட விதிமுறைகள் இவர்களது முயற்சிகளுக்கு வேகத்தடையாக உள்ளன" எனறு கூறுகிறார் பொறியியல் மாணவர் சங்கர் ராம்.

"இதில் மிகப்பெரிய தடை பணத்தட்டுப்பாடே. மாணவர்களாகிய நாங்கள் இந்தக் கையேடுகளை அச்சிடத் தேவையான பணத்தை ஏற்பாடு செய்வது கடினம். அதே சமயம் நாங்கள் எந்த தனி நிறுவனத்தையும் சேர்ந்தவர்கள் இல்லை. புரவலர்களும் இல்லை" என்று கூறுவது மதுக்குமார் என்னும் இன்னொரு பொறியியல் மாணவர்.

இந்த எழுச்சிமிக்க இளைஞர்கள் உபயோகமற்றவர்கள் அல்ல, குறைவாக உபயோகப்படுத்தப்படுகிறார்கள் என்பதே நிஜம். மேலதிகத் தகவல்களுக்கு காளிதாஸ் செல்பேசி எண் 9841063687.

இப்போது டோண்டு ராகவன் மேலும் கூறுவது. நண்பர் மரபூர் சந்திரசேகர் அவர்கள் பல கோவில்களில் கரசேவை செய்பவர். அவரைப் போன்றவர்களின் தொடர்பு இக்குழுவினருக்கு உதவியாக இருக்கும்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

Have a nice time Sujatha Sir!

சுஜாதா அவர்களது பூதவுடல் பொதுமக்கள் மரியாதைக்காக அவரது அபார்ட்மெண்ட் காம்ப்ளக்ஸில் ஐஸ் பெட்டியில் வைக்கப்பட்டிருந்தது. சென்னை மயிலை நீதிபதி சுந்தரம் சாலையில் சாய்பாபா கோவிலுக்கருகில் அவரது இல்லம்.

இன்று காலை 9 மணியளவில் அவர் வீடு இருந்த தெருவுக்கு சென்றபோது கார்ட்டூனிஸ்ட் மதனைப் பார்த்தேன். அவரும் சுஜாதா வீட்டுக்குத்தான் செல்கிறார் என்பதை அறிந்து அவரைப் பின்தொடர்ந்தேன். நல்ல ஏற்பாடுகள் செய்து வைத்திருந்தனர். சற்று நேரம் முன்புதான் உடல் கொண்டு வரப்பட்டது என்று சொன்னார்கள். தூங்குவது போன்ற தோற்றம். இறுதி வணக்கம் செய்துவிட்டு சற்றே தள்ளி வந்தபோது அதியமானைப் பார்த்தேன். சிறிது நேரம் கழித்து என்றென்றும் அன்புடன் பாலாவும் வந்தார். தேசிகன் மற்றும் மனுஷ்யபுத்திரனை சந்தித்து அவர்களுக்கு எனது அநுதாபங்களைத் தெரிவித்தேன். நான் பார்த்த மற்ற பதிவர்கள் உண்மைத் தமிழன், ஹரன் பிரசன்னா, உண்மைத்தமிழன், நகுபோலியன் ஆகியோர்.

ஒருவர் என்னை நெருங்கி தான் நடராஜன் என அறிமுகப்படுத்திக் கொண்டார். மெலட்டூர்ர் நடராஜனா என்று கேட்க, இல்லை என்று கூறினார். தான் பதிவுகளை படிப்பவர் மட்டுமே என்று கூறினார். என்னைப்போலவே அவரும் சுஜாதாவின் விசிறி. அவரும் நானும் சிறிது நேரம் சுஜாதா பற்றி பேசினோம்.

பல பிரபலங்கள் வந்திருந்தனர். இரா. முருகன், இந்திரா பார்த்தசாரதி, பூர்ணம் விஸ்வநாதன், கமலஹாசன், கனிமொழி, சாரு நிவேதிதா, கலைஞர், பாலுமகேந்திரா, டைரக்டர் வசந்த், இன்னும் பலர்.

அவரவர் தாங்கள் சுஜாதா அவர்களை வெவ்வேறு சந்தர்ப்பங்களில் சந்தித்ததைக் கூற நானும் அவரை சமீபத்தில் 1971-ல் சந்தித்ததை நினைவு கூர்ந்தேன்.

இரண்டாண்டுகளுக்கு முன்னால் தனது எழுபதாம் ஆண்டு நிறைவு சந்தர்ப்பத்தில் எழுதியது நினைவுக்கு வந்தது. வயது ஆக ஆக நமது நிச்சயங்கள் குறைகின்றன. மரணத்துக்கு பின்னால் என்ன ஆகின்றது? மறு பிறப்பு உண்டா? என்பது பற்றியெல்லாம் எழுதியிருந்தார், விகடனில் கற்றதும் பெற்றதும் தொடரில். அவையெல்லாம் நினைவுக்கு வந்தன.

சுஜாதா அவர்களின் மகன்களைப் பார்க்கும்போது தனது தந்தை இறந்த சந்தர்ப்பத்தில் தான் பெற்ற அநுபவங்களை எழுதியதும் நினைவுக்கு வந்தது. அச்சமயம் கருட புராணத்தைப் பற்றி அவர் எழுதியிருந்ததும் நினைவுக்கு வந்தது. அதாவது இறந்த பத்து நாட்களுக்கு பிரேதாத்மா எப்படியேல்லாம் அல்லாடுகிறது என்பதை விவரிப்பது யாருக்கும் அடிவயிற்றில் சங்கடம் தரக்கூடியது. சாதாரணமாக சாவு வீடுகளில் கர்மம் செய்ய வேண்டியவர்கள் படிப்பதற்காக இந்த புராணம் சிபாரிசு செய்யப்படுகிறது. மற்ற நேரங்களில் அதை படிக்கக் கூடாது என்று கூட கூறுவார்கள்.

”நரகமா சொர்க்கமா எது உங்கள் சாய்ஸ்” என்று தனக்கு கொடுக்கப்பட்டால் தான் நரகத்தையே கேட்கப்போவதாக எழுதியிருந்தார். நரகத்தில் சுவாரசியமான மனிதர்கள் இருப்பார்களாம். சொர்க்கத்தில் ஒரு நாளைக்கு மேல் அகண்டபஜனை போர் அடித்து விடும் என்றும் எழுதியிருந்தது நினைவுக்கு வந்து என்னையும் மீறி மனதுக்குள் புன்முறுவல் வந்தது. அதுதான் சுஜாதா.

சுஜாதா அவர்களே, நீங்கள் எங்கு சென்றாலும் அந்த இடம் மற்றவர்களுக்கு சொர்க்கமாகவே மாறிவிடும். அவர்களுக்கு இனிமையான தோழமை அளித்து நீங்களும் மகிழ்ச்சியடைவீர்கள் என்ற நம்பிக்கை எனக்கு உண்டு.

ஆகவே, Have a nice time Sujatha Sir!

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

The great Indian novel - 3

பகுதி 2
பகுதி 1

இப்போது கதைக்கு போகலாம்.

நான் ஏற்கனவே குறிப்பிட்டபடி, பீஷ்மரின் பாத்திரத்தை இங்கு காந்திஜிக்கு கொடுத்துள்ளார் சஷி தாரூர். ஆங்கிலேயர்களும் வருகின்றனர் கதையில் அஸ்தினாபுரம் பிரிட்டிஷ் இந்தியாவுக்கு கீழ்ப்பட்ட ஒரு சுதேச சமஸ்தானமாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது. கதையிலும் அவரை கங்காஜீ என்றே எல்லோரும் அழைக்கிறார்கள். மற்ற பாத்திரங்களையும் பார்ப்போமா?

தன் தம்பி விசித்திரவீர்யனுக்காக அரசிளங்குமரிகள் அம்பா, அம்பிகா, அம்பாலிகா ஆகியோரை சிறையெடுத்து வருகிறார் கங்காஜி. அவர்களுள் அம்பா தான் சால்வனை கணவனாக வரித்ததைக் கூற அவளை அவனிடமே திரும்ப அனுப்ப, அவன் அவளை ஏற்றுக் கொள்ளாது போக, பிறகு யாருமே ஏற்றுக் கொள்ளாது போக, அப்பெண் ஒரிஜினல் கதையில் பீஷ்மரைக் கொல்ல சபதம் எடுத்து தற்கொலை செய்து கொண்டு அடுத்த பிறவியில் சிகண்டியாக வருகிறாள். ஆனால் இந்த நாவலில் அப்படிக் காட்டாது, அப்பெண் பிற்காலத்தில் தனது பெண் நிலையை அறுவை சிகிச்சை மூலம் மாற்றிக் கொண்டு அவரை பிற்காலத்தில் கொல்கிறாள் (கோட்சேதான் அம்பா).

விசித்திரவீரியன் வாரிசின்றி இறக்க, அவரது விதவைகள் அம்பிகா மற்றும் அம்பாலிகாவுடன் கூடி குழந்தைகள் தர கங்காஜி மறுத்துவிட்ட நிலையில், சத்தியவதி வேதவியாசரின் துணையை நாட, அவர் மூலம் அம்பிகாவிற்கு குருடனாக திருதிராஷ்ட்ரனும், அம்பாபாலிகாவிற்கு பாண்டுவும், வேலைக்காரிக்கு விதுரரும் பிறக்கின்றனர். திருதிராஷ்டிரன் ஜவஹர்லால் நேரு, பாண்டு சுபாஷ் சந்திரபோஸ், விதுரர் சர்தார் வல்லபாய் படேல். கங்காஜீ இளவரசர்களை தன் குழந்தைகள் போல பாவித்து நன்கு வளர்த்து வருகிறார். திருதிராஷ்டிரனை இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பி படிக்க வைக்க, அவர் அங்கிருந்து சோஷலிசம் கற்று வருகிறார். பாண்டுவோ உள்ளூரிலேயே படிக்கிறார். விதுரரும் நன்கு படித்து சிவில் சர்வீசில் சேருகிறார்.

இளவரசர்கள் வயதுக்கு வந்ததும் திருதிராஷ்டிரருக்கு காந்தாரியை (கமலா நேரு) மணமுடித்து வைக்கிறார் கங்காஜி. பாண்டுவுக்கு இரு மனைவியர், ஒருவர் குந்தி யாதவ் இன்னொருவர் மாத்ரி. குந்தி சிறு பெண்ணாக இருந்தபோது Hyperion Helios (கதிரவன்) என்ற வேற்று நாட்டான் ஒருவனுடம் சினேகம் ஏற்பட்ட வம்பு பற்றி கங்காஜி இங்கு பேசுகிறார். அதெல்லாம் வயசுக்கோளாறு, அதற்கப்புறம் அப்பெண் சமத்தாகவே இருந்தாள் என்றும் கூறுகிறார். இருந்தாலும் பாண்டுவுக்கு தாழ்வு மனப்பான்மை கூடாது என்று இன்னொரு மனைவியையும் அவருக்கு மணம் செய்விக்கிறார் கங்காஜி. விதுரருக்கு ஒரு மகாராஜாவுக்கு வேலைக்காரி மூலம் பிறந்த பெண்ணை திருமணம் செய்விக்கிறார்.

காந்தாரிக்கு மகாபாரதத்தில் 100 பிள்ளைகள், ஆனால் இந்த நாவலிலோ ஒரே ஒரு பெண், பெயர் பிரியதுரியோதனி (இந்திரா காந்தி). ஆனால் இவளே 100 பிள்ளைகளுக்கு மேல் என்றுதான் கூறப்படுகிறது.

பாண்டுவுக்கோ ஒவ்வொரு கைக்கு ஒன்று என இரு மனைவியர் இருந்தாலும் அவருக்கு மாசிவ் ஹார்ட் அட்டாக் வர, தாம்பத்திய உறவு கூடாது எனக்கூற சந்ததிக்காக அவர் என்ன முடிவு எடுத்தார் என்பதைப் பற்றி அடுத்தப் பதிவில் பார்ப்போம்.

பாண்டுவின் நிலையைப் பற்றி சஷி தாரூர் ஆங்கிலத்தில் குறிப்பிடுவது இவ்வாறு:
He was in bed one day with both his consorts, attempting something quite unspeakably imaginative, when an indescribable pain shot through his chest and upper arm and held his very being in its grip. He fell back, unable to mouth the words to convey his torture, and for a brief moment his companions thought their ministrations had brought him to a height of ecstasy they had never seen before. But a quick lower down convinced them something quite different was the matter. They frantically screamed for help.

அடுத்தப் பதிவில் பார்ப்போம்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்