2/06/2006

42 ஆண்டுகளாக மரணத்தின் அருகாமையில்

சமீபத்தில் 1964-ல் கிண்டி பொறியியல் இரண்டாம் ஆண்டு படித்துக் கொண்டிருக்கும் போது வழமையாக நடக்கும் மருத்துவப் பரிசோதனையில் எனக்கு ஹைட்ரோசில் இருப்பதாக மருத்துவர் கூறினார். விறைகளில் நீர் கோத்துக் கொள்ளும் இந்த நிலை ஏன் வருகிறது என்பது இன்னும் சரியாகத் தெரியவில்லை. நானும் இன்று நாளை என்று சிகிச்சையைத் தள்ளிப் போட்டுக் கொண்டே வந்திருக்கிறேன்.

என் வீட்டம்மா பிடிவாதமாக ஒரு சர்ஜனிடம் போன புதன் அன்று அழைத்துச் சென்றார். அவர் ஒரு பார்வையிலேயே அறுவை சிகிச்சைதான் எனக் கூறிவிட்டார். வியாழனன்று அறுவை சிகிச்சைக்கு முந்தையச் சோதனைகள் எல்லாம் முடிந்து சனிக்கிழமை அன்று அறுவை சிகிச்சை செய்து கொள்வதற்காக வெள்ளி இரவு பத்து மணி வாக்கில் ஆஸ்பத்திரியில் அட்மிட் ஆனேன்.

அடுத்த நாள் அறுவை சிகிச்சை. முதுகுத் தண்டில் ஊசி போட்டு இடுப்புக்குக் கீழே உணர்ச்சியற்று போகச் செய்வதால் மொத்த மயக்க மருந்து கொடுக்கத் தேவையில்லை. அறுவை சிகிச்சை முழுவதும் நான் என்ன நடக்கிறது என்று கண்டுணர முடிந்தது. ஆபரேஷனுக்காக முதல் ஸ்டெப் எடுக்கும் போது சர்ஜன் மற்றும் மயக்க மருந்து நிபுணர் இருவர் முகத்திலும் அதிர்ச்சி கலந்தத் திகைப்பு. என்ன ஆயிற்று என்று கேட்க பெருங்குடலின் ஒரு பகுதி விறைக்குள் இறங்கியுள்ளது என்றும் இதற்குப் பெயர் ஹெர்னியா என்றும் கூற, திகைப்பு என்னுள்ளும் பரவியது. விரைக்குள் தேவையற்றத் திரவம் எதுவும் இல்லை என்று அறுவை சிகிச்சையைத் தொடர்ந்தனர். சரியாக ஒன்றரை மணி நேரம் ஆயிற்று, அறுவை சிகிச்சை முடிய. இந்த 42 ஆண்டு காலத்தில் எப்போது வேண்டுமானாலும் மரணம் நிகழ்ந்திருக்கலாம் என்பதை உணர்ந்து எனக்குள் கடவுளின் கருணை குறித்து வியப்பே ஏற்பட்டது. என்னளவில் நான் எனக்குள்ளேயே "என் உள்ளம் கவர் கள்வன் என் அப்பன் தென்திருப்பேரை மகர நெடுங்குழைகாதனே" என்றுத் திரும்பத் திரும்பக் கூறினேன். அவன் அருள் நிரம்பிய முகம் என்னுள்ளே மையம் கொண்டது.

பெருங்குடலை திரும்ப அது இருக்க வேண்டிய இடத்துக்குத் தள்ளி தையல் எல்லாம் போட்டு ஆபரேஷனை முடித்தனர். அப்போது கூட என்னிடம் அவ்வளவு எதிர்வினை இல்லை. அடுத்த நாளிலிருந்துதான் ரியேக்ஷன் துவங்கியது.

தன்னுடைய 70வது பிறந்த நாளன்று சுஜாதா அவர்கள் தன்னுடைய "கற்றதும் பெற்றதும்" தொடரில் எழுதியது இப்போதுதான் 100% புரிகிறது.

சர்ஜனுக்கு என் நன்றி.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

2/03/2006

மலர் மன்னனுக்கு நன்றி

மின்னஞ்சல்கள் உபயோகமாகவே உள்ளன. எரிதங்கள் என்பது கூட அதனுடைய தவறான உபயோகத்தால் வருவதே. ஆனால் பெரும்பாலான நேரங்களில் உபயோகமானத் தகவல்களை அவை தருகின்றன. பழம்பெரும் எழுத்தாளர் மலர் மன்னன் அவர்கள் எனக்கு அனுப்பிய மின்னஞ்சல் ஒன்று இங்கே உங்கள் முன் பதிவாக வருகிறது. அவருக்கு என் நன்றி. இதை என் ஆங்கிலப் பதிவிலும் போட்டுள்ளேன். எங்கள் மொழிபெயர்ப்பாளர் தலைவாசலிலும் இது பற்றி பதிவு போட்டுள்ளேன்.

நல்ல உடல் நலன் - ஸ்ட்ரோக்கை அடையாளம் காணுங்கள்!

நீங்கள் தனிப்பட்ட முறையில் ஆரோக்கியமானவராகவே இருக்கலாம். இருந்தாலும் கீழே கூறப்பட்டதை கவனமாகப் படிக்கவும். இதன் மூலம் நீங்கள் ஒரு உயிரைக் காப்பாற்ற முடியும். அந்த உயிர் உங்கள் உறவினருடையதாகவோ, நண்பருடையதாகவோ அல்லது முன்பின் தெரியாதவருடையதாகவோ கூட இருக்கலாம்.

சென்னை கடற்கரையோரம் உள்ள ஒரு உல்லாச மையத்தில் திறந்த வெளியில் ஒரு விருந்து ஏற்பாடு செய்யப்பட்டிருந்தது. லக்ஷ்மி (பெயர் மாற்றப்பட்டுள்ளது) நடக்கும் போது திடீரென கால் தவறி கீழே விழுந்தார். விழுந்ததும் உடனேயே வேகமாக எழுந்து விட்டார். தனக்கு ஒன்றும் இல்லை என்றும் திடீரென ஒரு கல் தடுக்கி கீழே விழுந்ததாகக் கூறி விட்டார். பிறகு தொடர்ந்து நடந்த விருந்திலும் அவர் கலந்து கொண்டார். ஆனாலும் அவர் ஒரு வித சங்கடத்தில் இருந்ததாகத் தோன்றியது.

அன்று இரவு அவர் கணவரிடமிருந்து நண்பர்களுக்கு தொலைபேசி வந்தது. அவர் மனைவி லட்சுமி மருத்துவ மனையில் அனுமதிக்கப்பட்டு மாலை 6 மணியளவில் காலம் சென்றார். அவருக்கு வந்தது ஒரு ஸ்ட்ரோக், ஆனால் அந்தத் தருணத்தில் யாருக்கும் அது தெரியவில்லை. அது தெரிந்து, சில முன்ஜாக்கிரதை ந்டவடிக்கை எடுத்திருந்தால் அவர் இன்றும் உயிருடன் இருந்திருக்கலாம்.

கீழே குறிப்பிட்டுள்ளதைப் படிக்க உங்களுக்கு ஒரு நிமிடம் ஆகலாம், அவ்வளவுதான்:

ஸ்ட்ரோக் ஏற்பட்டு 3 மணி நேரத்திற்குள் தன்னிடம் நோயாளியைக் கொண்டு வந்தால் தன்னால் அவரை முழுக்கவே குணமாக்க முடியும் என்று ஒரு நரம்பியல் நிபுணர் கூறுகிறார். ஆம், முழுமையாகவே. இதில் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் ஸ்ட்ரோக்கை அடையாளம் கண்டு, ஊர்ஜிதப்படுத்தி மூன்று மணி நேரத்திற்குள் ஒரு நரம்பியல் நிபுணரிடம் கொண்டு செல்வதேயாகும். இது கஷ்டமான காரியமே, இருப்பினும் செய்யப்பட வேண்டிய காரியம். அதிலும் முதல் ஒரு மணி நேரத்திற்குள் மருத்துவ மனையை அடைவது முக்கியம். "தங்க நேரம்" (Golden Hour) என்று குறிப்பிடப்படும் இதை பற்றி மருத்துவர்களுக்கும் மற்ற அவசர நிலை மருத்துவப் பணியாளர்களுக்கும் நன்றாகவே தெரியும்!

ஸ்ட்ரோக்கை அடையாளம் காண்பது

நீங்கள் இதற்கான "3" சோதனைகளைப் பற்றித் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும். மேலே படியுங்கள், அறிந்து கொள்ளுங்கள்!

ஸ்ட்ரோக்குகளை அடையாளம் காண்பது கடினமே, இருப்பினும் மருத்துவர்கள் கீழ்க்கண்ட சிறு சோதனைகளைப் பரிந்துரைக்கின்றனர்:

1. சம்பந்தப்பட்ட நபரை புன்னகை புரிய சொல்லவும்.

2. அவரை இரு கைகளையும் உயர்த்தச் சொல்லவும்.

3. அவரை ஒரு சாதாரண வாக்கியத்தைத் திருப்பிச் சொல்லச் சொல்லவும். (எடுத்துக்காட்டாக, "இன்னிக்கு வெய்யில் ரொம்பத்தான் அதிகம்)

மேலே கூறியதில் ஏதேனும் ஒன்றைச் செய்வதில் பிரச்சினை என்றாலும் அவசர மருத்துவ சேவையை தொலைபேசியில் கூப்பிட்டு நீங்கள் கண்டறிந்ததை விவரிக்கவும்.

மருத்துவத் துறையில் இல்லாதவர்களும் இம்மாதிரி ஸ்ட்ரோக்கின் அறிகுறிகளை கண்டு கொள்ள முடியும் என்றான பிறகு ஆய்வாளர்கள் இந்த மூன்று சோதனைகளை எல்லோருமே கற்றுக் கொள்ள வேண்டுமென வலியுறுத்துகின்றனர். இதனால் உடனடி சிகிச்சை அளிக்கப்பட்டு மூளைக்கு பாதிப்பு உண்டாவதிலிருந்து தடுக்க இயலும்.

இந்தப் பதிவை படிப்பவர்கள் தங்கள் நண்பர்கள் பத்து பேருக்காவது அதை மின்னஞ்சல் செய்ய வேண்டுமெனக் கேட்டுக் கொள்கிறேன். இதனால் பல உயிர்கள் காப்பாற்றப்படும்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

2/02/2006

சினிமா சம்பந்தமாக சில விஷயங்கள்

விகடனில் அறுபதுகளில் மூன்று வகையான விமரிசனங்கள் வரும். சற்றுப் படித்த மக்கள் பார்க்கும், நகரங்களில் மட்டும் நன்றாக ஓடக் கூடிய நாசூக்கானத் திரைப் படங்களுக்கு சேகர் - சந்தர் விமரிசனம் செய்வர். குடும்பப் படங்களுக்கு ஒரு கணவன் மனைவி ஜோடி (பெயர் சட்டென்று நினைவுக்கு வரவில்லை, ஒரு வேளை ஷண்முகம் பிள்ளை மற்றும் மீனாட்சி அம்மாள்?), கிராமீய மற்றும் பி, சி சென்டர்களில் ஓடக்கூடியப் படங்களுக்கு முனுசாமி மற்றும் மாணிக்கம் என்று விமரிசனம் செய்வார்கள்.

குமுதம் அதுபாட்டுக்குத் தூள் கிளப்பும்.

சில உதாரணங்களைப் பார்ப்போம்:

படம்: பாதகாணிக்கை (1961)
விமரிசனம்: முனுசாமி மற்றும் மாணிக்கம்
முனுசாமி:
"வீடு வரை உறவு,
வீதி வரை மனைவி,
காடு வரை பிள்ளை,
கடைசி வரை யாரோ?"
மாணிக்கம்:
"பாதி வரை பழசு,
பாதிக்கு மேல் புதுசு,
கடைசி வரை இருந்து,
பார்ப்பதுதான் யாரோ?"
அப்பாடலின் மெட்டிலேயே விமரிசனத்தைப் படிப்பது உத்தமம்.

படம்: தாயின் கருணை (விமரிசனம் குமுதம்): (1966)
படத்திலிருந்து இரண்டு ஸ்டில்கள்.
முதல் ஸ்டில்லில் முத்துராமன் அப்படத்தில் வரும் அம்மா நடிகையிடம் ஏதோ கெஞ்சுவது போன்ற முகபாவத்துடன் இருப்பார். இரண்டாம் ஸ்டில்லில் அப்பா நடிகர் ஒருவர் முத்துராமனின் கழுத்தில் துண்டு போட்டு இறுக்குவார்.

முதல் ஸ்டில்லின் கீழ் எழுதப்பட்டது: "தாயின் கருணை எப்படியிருந்தது என்று சொல்ல மாட்டாயா?"
இரண்டாம் படத்தின் கீழ்: "அந்தப் பேச்சை எடுத்தாலே கெட்ட கோபம் வரும் எனக்கு"

படம்:மணிமகுடம். விமரிசனம் குமுதத்தில் (1967)
இதற்காகப் படத்திலிருந்து மூன்று ஸ்டில்கள் உபயோகிக்கப்பட்டன.

முதல் படத்தில் விஜயகுமாரி தன் இடுப்பில் இரன்டு கைகளையும் வைத்துக் கொண்டு அதட்டும் முகபாவத்தில் இருப்பார், இரண்டாம் படத்தில் எஸ்.எஸ்.ஆர். ஜெயலலிதாவின் இடையை சுற்றி அணைத்துக் கொண்டு எதையோ காட்டுவது போல இன்னொரு கையை நீட்டியிருப்பார். மூன்றாம் படத்தில் நம்பியார் அதிர்ச்சியடைந்த முகபாவத்தில் காணப்படுவார்.

முதல் பட வசனம்: "ஓஹோ, நீர்தான் மணிமகுடத்தைத் திருடியவரோ?"
இரண்டாம் பட வசனம்: நான் இல்லை, அவர்தான்."
மூன்றாம் பட வசனம்: "நானா?" (நம்பியாரை மிமிக் செய்யும் விவேக் குரலில்)

ஸ்ரீவள்ளி படம் என்று நினைக்கிறேன். சிவாஜி, பத்மினி நடித்தது. குமுதம் விமரிசனம் ஒரு பக்கத்தில் வந்தது. அது முழுக்க முருகா முருகா முருகா என்றே எழுதப்பட்டிருந்தது. அதே குமுதத்தில்தான் என்று நினைவு. "தாய் மகளுக்குக் கட்டியத் தாலி" படத்துக்கு விமரிசனம் ஒரே சொல்லில் ஸ்டில் படத்துடன் வந்தது. "வெட்கக்கேடு".

மருத நாட்டு வீரனுக்கு விகடனில் வந்த முனுசாமி - மாணிக்கம் விமரிசனத்தில் மாணிக்கம் தான் அப்படம் பார்த்த போது முதலில் வந்த விளம்பரங்களிலிருந்து ஆரம்பித்து, காண்பிக்கப்பட்ட ஆங்கிலப் படத்தின் ட்ரைலர் பற்றிக் கூறி, பீஹாரில் வந்த வெள்ளம் பற்றி வந்த செய்திப் படத்தை உருக்கமாக விவரித்து விட்டு, "கடைசியில் எம்.என்.வீரனையும் காண்பித்தார்கள்" என்று கூறுவார். முனுசாமி "ஓகோ அப்படியா" என்று கேட்க விமரிசனம் அத்துடன் முடிவு பெறும்.

அதே போல அமுதவல்லி (1959) என்னும் படத்தைப் பற்றிய விமரிசனத்தில் கல்கியில் கடைசியாக கூறப்பட்டது; நினைவிலிருந்து தருகிறேன். "படத்தில் சந்திரகாந்த ரசம் அருந்தினால் பழைய ஞாபகங்கள் மறையும் எனக் கூறுகிறார்கள். அது கிடைத்தால் நாமும் இப்படத்தை மறக்க தோதாக இருக்கும்".

அதைவிட ஸ்வாரஸ்யமான விஷயம் பிற மொழி படங்களுக்கு தமிழில் போடும் தலைப்புகள். உண்மையாகவே வந்த தலைப்புகளைப் பார்க்கும் முன்னால் இதைக் கிண்டல் செய்து குமுதம் ப்ரபோஸ் செய்த தலைப்புகள் அடைப்புக் குறிகளுக்குள் ஒரிஜினல் டைட்டிலுடன்:

யாரோ அங்கே எட்டிப் பார்க்கிறார் (யாதோங்கீ பாராத்)
குப்தனின் ஞானம் (குப்த்க்யான்)
கோரமான காகம் (கோரா காகஜ்)
இஞ்சி (ஜஞ்சீர்)

இப்போது உண்மையாகவே வந்த தலைப்புகள்:
ஆறடி ஆழத்தில் அநியாயம் (தோ கஜ் ஜமீன் கே நீச்சே)
வந்தேன் உதை மாஸ்டர் (ஸ்பை ஸ்மாஷர்)
ஆயிரத்தில் ஒருவன் (க்ரிம்ஸன் பைரேட். இதில் பர்ட் லங்காஸ்டர் ஆயிரத்தில் ஒருவன் எம்.ஜி.ஆர். போல கப்பல் தளத்தில் இடுப்பில் கைகளை வைத்து போஸ் கொடுத்ததால் வந்தது)
அன்பே வா (கம் செப்டம்பர் கதையிலிருந்து தழுவப்பட்டதால். தமிழக ராக் ஹட்ஸன் என்று எம்.ஜி.ஆரையும் ஹாலிவுட் எம்.ஜி.ஆர். என்று ராக ஹட்ஸனைக் குறிப்பிட்டதும் உண்டு. ஆனால் ஓரினச் சேர்க்கை காரணமாய் ராக் ஹட்ஸனுக்கு எய்ட்ஸ் வந்து அவர் இறந்ததும் இம்மாதிரி கூறுவது வேகமாக புழக்கத்திலிருந்து மறைந்தது.)
தம்புராட்டியின் முதலிரவு (தம்புராட்டி)
மாமனாரின் இன்ப வெறி (ஒரிஜினல் டைட்டில் தெரியவில்லை, யாராவது தெரிந்தால் கூறவும்)

இப்போதும் அம்மாதிரி தமிழாக்கத் தலைப்புகள் வந்து கொண்டிருக்கின்றன. ஆனால் படங்கள் பார்க்கும் ஆசை குறைந்ததால் எனக்கு இவற்றை பற்றி அறியும் ஆசையும் போய் விட்டது.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

2/01/2006

புதிர்கள் பத்து

சில நாட்களுக்குள் விடை கிடைக்காத வினாக்கள் கேரி ஓவர் செய்யப்பட்டு அடுத்த கேள்விகள் பட்டியலில் சேர்க்கப்படும்.

1. வேலு நாயக்கர் ரொம்ப எடை போட்டுவிட்டதாக மருத்துவர் (doctor) கூறிவிட்டார். தினமும் ஜாக்கிங் போய்விட்டு தினம் தினம் எடையை செக் செய்து கொள்ளுமாறு கூறி விட்டார். அவரும் மெனக்கெட்டு ஜாகிங்கிற்கான உடைகள், காலணிகள் எல்லாம் வாங்கி பார்த்திப ஆண்டு மார்கழி மாதம் கூடாரைவல்லி நாளன்று ஒரு நல்ல பிரும்ம முகூர்த்தத்தில் ஜாகிங்கை ஆரம்பித்து விட்டார். முதல் நாள் எடை பார்த்த போது அவர் எடை 1 கிலோ குறைந்திருந்தது. இருப்பினும் அவர் மேற்கொண்டு ஜாக்கிங் செய்வதை விட்டு விட்டார். ஏன்?

2. எம்.ஜி. ஆர். அவர்களுக்குத் தெரியாத ஒரு விஷயம் சிவாஜி அவர்களுக்குத் தெரியும். என்ன அது?

3. ஒரு மேஜை மேல் ஒரு புத்தகம் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது. புத்தகத்தை டிஸ்டர்ப் செய்யாமல், தொடாமல் அதன் கீழ் ஒரு பேப்பரை வைக்க முடியுமா?

4. ஒரு 4 அடி நீளமான குறுகிய குழிக்குள் குட்டிப் பையன் விளையாடிய பந்து விழுந்து விட்டது. குழியைப் பெரிதாக்கவும் வழியில்லை. துரோணாச்சாரியாரும் பக்கத்தில் இல்லை. பந்தை பின்னே எப்படித்தான் எடுப்பது?

5. இமயமலை ஏறுவதற்காகச் அந்த மலையடிவாரத்துக்கு சென்றவன் காலை உணவுக்கு ஆம்லெட் எடுத்துக் கொண்டதால் மரணமடைந்தான். ஏன்?

6. பாலைவனத்தில் வழி தவறிய ஒருவன் ஒரு சப்பாத்திக் கள்ளி அருகே வருகிறான். அதில் ஒரு காகிதத்தில் ஏதோ எழுதி குத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளது. அதை எடுத்துப் படித்த அவன் தன் துப்பாக்கியால் தன்னையே சுட்டுக் கொண்டு தற்கொலை செய்து கொள்கிறான்.

7. ஒரு பார்வையற்றவன் ஓர் அறையில் யாருக்காகவோ காத்திருக்கிறான். அவன் பக்கத்து நாற்காலியில் அவன் முன்பின் பார்த்திராத இன்னொருவன் கையில் கூடையுடன் அமர்கிறான். அவனிடம் பேச்சுக் கொடுக்காமலேயே அவன் கூடையில் என்ன இருக்கிறது என்பதை அறிந்து, அந்த இடத்தை விட்டு வேகமாக நகர்கிறான். என்ன நடக்கிறது இங்கே?

8. டோண்டு ராகவன் ஸ்கூட்டரை ஓட்டிச் செல்லும்போது ஒரு திருப்பத்தில் எப்போதும் விபத்துத்தான். என்ன பிரச்சினை?

9. திவான் பகதூர் ஆவுடையப்பர் ஒரு காரியம் செய்தார். அதிலிருந்து அவர் மேல் பெருமதிப்பு வைத்திருந்த சென்னை ராஜதானி கவர்னர் அவருடன் பேசுவதையே நிறுத்தி விட்டார். ஏன்? (1930-ல் இந்த நிகழ்ச்சி நடந்தது)

10. தான் பலான தேதி பலான கிழமை பலான மணிக்கு இறக்கப் போவதாக அறிவித்தார் ஒருவர். கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ள நால்வரில் அவர் யாராக இருக்கும்?
அ: கபீர்தாஸ் ஆ: சுவாமி விவேகானந்தர் இ: ராமகிருஷ்ண பரமஹம்ஸர் ஈ: ராமமூர்த்தி

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்
 

Listed in tamizmaNam.com, where bloggers and readers meet :: தமிழ்மணம்.காம்-ல் பட்டியலிடப்பட்டு, திரட்டப்படுகிறது