Showing posts with label பதிவர் வட்டம். Show all posts
Showing posts with label பதிவர் வட்டம். Show all posts

9/30/2011

தேவை இல்லாமல் சீன் போட்ட பலன்

அடேங்கப்பா எத்தனை பதிவுகள், எத்தனை கிண்டல்கள்!!!

ஆனால் சும்மா சொல்லக் கூடாது, கிண்டலுக்கு ஆளானவர்கள் வாயே திறக்காமல் வடிவேலு மாதிரி நல்லவர்கள் ஆனார்கள்.

நான் குறிப்பிடுவது எனது இப்பதிவைத்தான்.

இப்போதுதான் பலமுறை நானும் மற்றவர்களும் துருவித் துருவி கேட்ட பிறகு தமிழ் மணம் சாவகாசமாகக் கூறுகிறது, “அவை கட்டணப் பதிவுகள்” என. ஓக்கே இருக்கட்டுமே, கட்டணப் பதிவு என இரு வார்த்தைகளை சம்பந்தப்பட்ட பதிவின் மேல் வைத்தால் அதை கேள்வி கேட்க எங்களுக்கு பைத்தியமா பிடித்திருக்கிறது?

இது பற்றி தமிழ் மணம் அளித்த பதில்கள்.

//கேள்வி :சில பதிவர்கள் தமது மென்பொருள் அறிவை தவறாகப் பயன்படுத்தி, தமது இடுகைகள் மட்டும் பல நாட்களாகத் தொடர்ந்து தமிழ்மண முதல் பக்கத்தில் வருமாறு செய்து விடுகிறார்கள்
பதில் : நீங்கள் குறிப்பிடும் பதிவுகள் தமிழ்மணம் முகப்பில் தொடர்ந்து இருக்க விளம்பரம் செய்யப்பட்ட பதிவுகள். தமிழ்மணத்திற்கு சமர்ப்பிக்கப்பட்ட சமீபத்தில் எழுதப்பட்ட இடுகைகள் மட்டுமே தமிழ்மணம் முகப்பில் தெரியும். அதனை யாரும் தவறாக பயன்படுத்துவதாக தெரியவில்லை//

டோண்டு ராகவன் on September 30th, 2011 6:10 am
அப்படி கட்டணச்சேவை என்றால் அது ஒருவித வர்ணப்பட்டையுடன் இருக்க வேண்டாமா? ஆனால் நான் சுட்டிய பதிவுகள் அவ்வாறு இல்லையே?
அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்//

//தமிழ்மணம் பல விதங்களில் விளம்பரங்கள் வழங்குகிறது. வர்ணப்பட்டையுடன் கூடிய விளம்பரங்களுக்கு கூடுதல் கட்டணம். வர்ணப்பட்டை இல்லாத விளம்பரங்களுக்கு குறைவான கட்டணம். சிலர் அதனைப் பயன்படுத்துகின்றனர்.
தமிழ்மணம் விளம்பரப் பக்கங்களில் அது குறித்த விபரங்கள் உள்ளன
http://www.tamilmanam.net/purchase_ads.php
http://tamilmanam.net/tamilmanam_paid_service.php//


விளம்பரங்களுக்கு குறைவான கட்டணம் செலுத்துபவர்களாகவே இருக்கட்டுமே, அதனால் என்ன? பதிவின் மேல் விளம்பரப் பதிவு என தமிழ்மண முகப்புப் பக்கத்தில் போட உங்களுக்கு என்ன தயக்கம்?

சம்பந்தப்பட்ட பதிவர்கள் தேவையின்றி அவதூறுக்கு ஆளானார்கள். ஆனால் அதிலும் தவறு அவர்கள் மீதுதான். தங்களது விளம்பரச் சேவை பதிவு என பதில் அளித்திருந்தால் தீர்ந்திருக்கும் விஷயம். ஆனால் அவ்வாறு செய்யாமல் அமுக்குனியாக இருந்து தாங்கள் என்னவோ மென்பொருள் நிபுணர்கள் என்ற ரேஞ்சில் சீன் போட்டால் இதுதான் நடக்கும்.

சரி சரி, ஆளை விடுங்கள். இதற்குத்தான் “நியாயமாக நடந்தால் போதாது, நியாயமாக இருப்பது வெளிப்படையாகவும் தெரிய வேண்டும்” எனக் கூறுகிறார்கள் போலும்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

9/17/2011

தமிழ் மணத்தில் சில பக்ஸ் (bugs)

சாதாரணமாக தமிழ் மணத்தில் ஒரு பதிவை இணைத்து அதைத் தமிழ்மணமும் ஏற்றுக்கொண்டால் அதன் முகப்பில் அப்பதிவின் விவரம் சுட்டியுடன் வரும். ஆனால் அடுத்த சில நிமிடங்களிலேயே அது பின்னால் வந்து கொண்டேயிருக்கும் புதிய பதிவுகளால் முகப்பிலிருந்து காணாமல் போகும்.

அதே சமயம் அப்பதிவுக்கு வரும் பின்னூட்டங்கள் வர வர அவையும் இற்றைப்படுத்தப்படும் ஆனால் மறுமொழிகள் என்னும் தலைப்பில் வரும்.

இப்போது நான் குறிப்பிடுவது இப்பதிவை. இது மட்டும் இம்மாதம் 6-ஆம் தேதியிலிருந்து தினமும் முதல் பக்கத்தில் வந்து கொண்டேயிருக்கிறது. இது ஒன்றும் அப்படியெல்லாம் கட்டணச் சேவையில் வருவதாகவும் தெரியவில்லை. பின்னூட்டம் எனப் பார்த்தாலும் நான் இட்ட ஒரே பின்னூட்டம் மட்டுமே காணப்படுகிறது. அது இதோ:

“dondu(#11168674346665545885) said...
அதென்ன உங்களது இந்தப் பதிவு மட்டும் விடாது தமிழ்மணத்தில் முதல் பக்கத்தில் இவ்வளவு நாட்களாக வருகிறது?

என்ன மந்திரம் போட்டீர்கள்”?

பதிவருக்கே விடை தெரியவில்லை என நினைக்கிறேன் அல்லது அது எப்படி எனக்கூறிவிட்டால் ஏல்லோரும் அவ்வாறே செய்கிறார்கள் என நினைக்கிறாரோ எனத் தெரியவில்லை.

சந்தடி சாக்கில் தமிழ்மணத்தில் காணும் இக்குறையையும் கூறிவிடுகிறேன். மறுமொழிகளை இற்றைப்படுத்துவதில் சில சமயம் லாஜிக் ஏதும் இல்லாமல் இருக்கிறது. எல்லா மறுமொழிக்களுமே உடனுக்குடன் இற்றைப்படுத்தப்பட்டது என்று கூறிட இயலாது. அதே சமயம் சிறிது சம்பந்தமே இன்றி பல நாட்களுக்கு முன்னால் இட்ட பின்னூட்டம் இற்றை படுத்தப்படுகிறது. இது பற்றி நான் தமிழ்மண நிர்வாகி ஒருவரிடமே கேள்வி வைத்தேன், பதில் கிடைக்கவில்லை.

அப்பதிவில் நான் இவ்வாறு குறிப்பிட்டேன், “பின்னூட்ட உயரெல்லை மீண்டும் வேண்டும் என லக்கிலுக் கூறினார். தற்காலிகமாகத்தான் அது நீக்கப்பட்டிருப்பதாக பதில் கூறப்பட்டது. ஏனெனில் 40 ப்ளஸ், 40 வரை என்றெல்லாம் வைப்பதால் தமிழ்மணப் பக்கம் திறக்க நேரமாகிறது என்று கூறப்பட்டது. இம்மாதிரி உயரெல்லையெல்லாம் காரியத்துக்காகாது என்று நான் கருத்து தெரிவித்தேன். மறுமொழியப்பட்ட பதிவுகள் இற்றைப்படுவது ஒரு ரெகுலரான செய்கையாக இல்லை என்றும், சில சமயம் எனது மறுமொழியப்பட்ட ஆக்கங்கள் சம்பந்தமேயின்றி சில நாட்களுக்கு பிறகு இற்றைப்படுவதை நானே கண்டதையும் கூறினேன். அதையும் கவனிப்பதாகக் கூறப்பட்டது”.

இன்னும் அதை கவனித்ததாகத் தெரியவில்லை.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

11/29/2010

நண்பர்களுக்கு நன்றி - 8

நண்பர்களுக்கு நன்றி - 1
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 2
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 3
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 4
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 5
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 6
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 7

இந்த வரிசையில் கடந்த ஆகஸ்ட் மாதம் 26-ஆம் தேதி இதற்கு முந்தையப் பதிவை போட்டபோது இவ்வளவு சீக்கிரம் இந்த எட்டு லட்சம் கவுண்டர் எண்ணிக்கைக்கான பதிவு போடுவேன் என சத்தியமாக நினைக்கவில்லை.

ஒரு லட்சம் வந்த நேரம் 19.12.2006, 20.45 hrs. IST. இரண்டு லட்சம் வந்த நேரம் 14.02.2008, 19.58 hrs IST. மூன்று லட்சம் வந்த நேரம் 07.11.2008, 12.54 hrs. நான்கு லட்சம் வந்த நேரம் 14.05.2009 காலை 10.45. ஐந்து லட்சம் வந்த நேரம் 11.11.2009, 23.13 hrs. ஆறு லட்சம் வந்த நேரம் 03.05.2010 காலை 10.26 மணி. ஏழு லட்சம் வந்த நேரம் ஆகஸ்ட் 26, இரவு 08.54. இப்போது எட்டு லட்சம் வரும் தருவாயில் அதற்கும் ஏழு லட்சத்துக்கும் இடையில் 3 காலண்டர் மாதங்களும், நான்கு தினங்களுக்கும் குறைவாகவே (96 நாட்கள்?) எடுத்து கொள்ளப்படும் என எண்ணுகிறேன்.

இந்த கவுண்டரின் விசேஷம் என்னவென்றால், நான் லாக்-இன் செய்து பார்ப்பதெல்லாம் கணக்கில் ஏற்றப்படாது. இந்த ஆதரவுக்காக நான் எனது நலம் விரும்பிகளுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்து கொள்கிறேன்.

இந்த முறை டோண்டு முக்கியமாகக் கருதுவது அனானி ஆப்ஷனை மீண்டும் தூக்கியதுதான். அப்பதிவிலிருந்து சில வரிகள் மீண்டும் இங்கே.

ஜூலை 2008-ல் போலி கடைசியாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டு குப்பைத் தொட்டியில் போடப்பட்டதுமே அனானி மற்றும் அதர் ஆப்ஷன்களை நீக்கியிருக்கலாம். இருந்தாலும் சோம்பல் (lethargy or inertia) காரணமாக நிலைமையை மாற்றவில்லை.

இப்போது என்ன விஷயம் என்றால் அனானி ரூபத்தில் வந்து மற்ற பதிவர்களை திட்டுகிறார்கள். அது ரொம்பவும் அசிங்கமாக போனால் நான் சாதாரணமாக அசிங்க வார்த்தைகளை நீக்கிவிட்டு கருத்தை மட்டும் அலவ் செய்வேன் (டோண்டுவால் மாடிஃபை செய்யப்பட்டது அல்லது அதுபோன்ற சொற்களுடன் அவை வரும்).

இப்போது அதற்கெல்லாம் நேரமில்லை. மேலும் அதர் ஆப்ஷனில் வரும் பின்னூட்டங்கள் இல்லவே இல்லை, அவ்வளவு விஜிலண்டாக அவை சாதாரணமாக எழுதப்பட்டிருந்தாலும் அதர் ஆப்ஷன் என்பதற்காகவே அவற்றை நீக்கினேன். ஆக, இப்போது கொசுத் தொல்லையாக மிஞ்சியிருந்தது அனானி ஆப்ஷன் மட்டுமே. அதையும் தூக்கியாயிற்று.


இந்த எட்டு லட்சத்துக்கான பதிவுக்கும் ஏழு லட்சத்துக்கான முந்தையப் பதிவுக்கும் இடையே இருப்பவை மொத்தம் 77 பதிவுகளே. அவற்றில் நான் முக்கியமாக கருதுபவற்றில் சில இங்கே.

என் தந்தை அமரர் நரசிம்மன் அவர்கள் அற்புதமாக எனக்கும் என் அத்தை பிள்ளைக்கும் அற்புதமாக ரன்னிங் மொழிபெயர்ப்புடன் விளக்கிய பத்துக்கட்டளைகள் பற்றி நான் இட்ட இடுகை, அவர் தான் மறைவதற்கு சில நாட்கள் முன்னால் அவர் எழுதி வைத்த கொட்டும் மழையில் என்னும் கதை பற்றிய பதிவு, என் மாமாவின் மாப்பிள்ளை அமரர் வி.எஸ். திருமலை அவர்கள் எழுதிய சிறுகதைகளை தட்டச்சு செய்து வெளியிட்ட ஆறு பதிவுகள் (மேலும் வெளிவர உள்ளன), ஒரு சராசரி ஆணின் கவனத்தைக் கவரும் ஒரு பெண்ணின் மார்பகங்கள் சம்பந்தப்பட்டப் பெண்ணால் எவ்வாறு பார்க்கப்படுகின்றன, அது வந்த வேளையோ என்னவோ நான் மார்க்கச்சு தயாரிக்கும் தொழிற்சாலைக்கு ஜெர்மன் துபாஷியாக சென்றது பற்றியப் பதிவு, ஸ்பெக்ட்ரம் 2 ஜி ஊழல் விவகாரத்தில் சுப்ரீம் கோர்ட்டுக்கே “என்ன கையைப் ப்டிச்சு இழுத்தீங்களா” என்னும் ரேஞ்சில் பதிலளித்து தண்ணி காட்ட முயன்ற சி.பி.ஐ. பற்றிய பதிவு, வலைப்பதிவர் சந்திப்பு பற்றி எழுதப்பட்ட அந்த ஒரு சாதாரண பதிவு பல திடுக்கிடும் திருப்பங்களை உருவாக்கும் என நான் சத்தியமாக நினைக்கவேயில்லை (முக்கியமாக அந்தத் திருப்பங்களில் காணப்பட்ட கொசுத்தொல்லைகள்) ஆகியவையாகும்.

நூறுக்கும் மேல் பின்னூட்டங்கள் பெற்ற பதிவுகள் சில. பதிவுலகை விட்டு டோண்டு ராகவன் விலகுவானா என்னும் பதிவு, ராஜன் திருமணம் பற்றிய விவாதம், லேட்டாக வந்தாலும் லேட்டஸ்டாக வந்த நியாயமான தீர்ப்பு ஆகியவை.

இன்னொரு புது டெவலப்மெண்ட் டோண்டு பதில்கள் மீண்டும் வந்ததே. நடுவில் ஆர்.எஸ்.எஸ். ஃபீட் சம்பந்தமாக எனது செட்டிங்ஸில் நான் செய்த சில விஷமங்களால் என் பதிவுக்கான சுட்டிகளே தமிழ்மணத்திலிருந்து முழுக்கவே மறைந்ததும் நடந்தது.

போன தடவை போலவே இம்முறையும் சற்று முன்பே இப்பதிவை போட்டு விட்டேன். இன்று அல்லது நாளை 8 லட்சம் தாண்டும் என நினைக்கிறேன். ஆகவே இப்பதிவையும் இப்போதே வெளியிடுகிறேன். இப்போது தேதி 29.11.2010, நேரம் காலை 07.34 மணி (இந்திய நேரம்), ஹிட்கள் 7,98,472.

தலைகீழ் எண்ணிக்கை ஆரம்பமாகிறது: 1528, 1527, 1526, 1524, 1523 .......

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

11/09/2010

விளையாட்டுப் போல ஆறு ஆண்டுகள் ஆகிவிட்டன டோண்டு ராகவன் பதிவுலகுக்கு வந்து!

எனது முதல் பதிவு வந்தது 07.11.2004-ல். இன்று வருவது 1152-வது பதிவு. போன ஆண்டு இது சம்பந்தமாக பதிவு இட்டபோது அது 894-வது பதிவு. ஆக கடந்த ஓராண்டில் 258 பதிவுகள். Not bad!!

ஐந்தாம் ஆண்டு முடிவில் வந்த பதிவின் வரிகளையே இங்கும் இற்றைப்படுத்துகிறேன்.

சாதித்தது என்னவென பார்த்தால் அளவற்ற தன்னம்பிக்கை, தாய் மொழியில் எழுதும் போதை, பல நண்பர்கள், எனக்காக உழைத்த முக்கிய விரோதி மற்றும் அவனது அல்லக்கைகள் என கூறிக்கொண்டே போகலாம்.

அதிலும் முக்கியமாக என் உள்ளங்கவர் கள்வன் என் அப்பன் தென்திருப்பேரை மகரநெடுங்குழைகாதனை எனக்கு அறிமுகப்படுத்தியதும் இந்தப் பதிவுலகுக்கு வந்ததுக்கு அப்புறம்தான் என்று கூறினால் அது மிகையாகாது.

கடந்த ஆறு ஆண்டுகளாக எனது செயல்பாட்டை ஊக்குவித்த தமிழ்மணத்துக்கும் இங்கே நன்றி தெரிவிக்கிறேன். அது பற்றி நான் எழுதிய இப்பதிவிலிருந்து சில வரிகள் இதோ.

பிறகு என்னென்ன திரட்டிகள் வந்தாலும் தமிழ் மணம் ஒரு தனியிடத்தை எனது மனதில் பிடித்துள்ளது. அதுவே நான் இங்கு இன்னும் விடாப்பிடியாக இருப்பதற்கு காரணம். அதற்காக தமிழ்மணம் அப்படியே ஒரு மேம்பாடும் பெறாமல் அப்படியே நின்று விடவில்லையே. எவ்வளவு புது வசதிகள் வந்துள்ளன? தமிழைத் தவிர வேறு எந்த மொழிப் பதிவுகளுக்கும் இம்மாதிரி ஏற்பாடு இல்லை என்று அடித்துக் கூறுவேன். எனக்கு ஆறு மொழிகள் தெரியும் என்பதையும் சைக்கிள் கேப்பில் கூறிவைக்கிறேன். அது பற்றிய விவரங்கள் இங்கே, ஹி ஹி ஹி.

இன்னொரு உண்மையையும் கூறுவேன். மொழிபெயர்ப்பு எனது உயிர். அதற்கு துணை போகும் எல்லாமே எனக்கு பிடிக்கும். அவற்றை உபயோகித்து கொள்ள தயங்க மாட்டேன். அந்த வரிசையில் தமிழ்மணத்துக்கு முக்கிய இடம் உண்டு. அதை உபயோகித்து பல பதிவுகள் பார்த்தேன், பின்னூட்டங்கள் இட்டேன், பதிவுகள் போட்டேன். எனது தமிழ் மேம்பட்டு வருகிறது. தமிழில் தட்டச்சு அனாயாசமாக வந்தது. அதற்கென காத்திருந்தது போலவே ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு வேலைகள் வர ஆரம்பித்தன. தற்சமயம் என்னுடைய மொத்தம் இரண்டு வெளி நாட்டு வாடிக்கையாளர்களுமே எனது தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு மூலமாகத்தான் வந்துள்ளனர். தாய்மொழியில் எழுதும் சுகத்தை அனுபவிக்கிறேன். வேற்று மொழியிலிருந்து 
தாய் மொழிக்குத்தான் மொழிபெயர்க்க வேண்டும் என்ற வாதத்தின் பலத்தை நேரடியாக உணர்கிறேன். யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழி போல இனிதாவது எங்கும் காணோம் என்ற கோஷத்தை உண்மையாக உணர்ந்து வைக்க முடிகிறது. எல்லாம் இருக்கும் இடத்திலேயே நடப்பதால் என்ன வளம் இல்லை இந்த திருநாட்டில் என்றெல்லாம் பதிவு போட முடிகிறது.

பல மொழிபெயர்ப்பு வேலைகள் வருகின்றன என்பதும் உண்மைதானே. அவற்றில் பல நான் தமிழ்மணத்தில் செயலுடன் இருப்பதால்தான். இன்னொன்றையும் கூறவேண்டும். தமிழ் மணம் என்னை மிக நல்லபடியாகவே நடத்தி வந்திருக்கிறது. வளர்ந்த குழந்தையாக செயல்பட்டு (நன்றி மா.சிவகுமார் அவர்களே, பை தி வே 
அவரும் எனது வாடிக்கையாளர்தான் என்பதையும் சந்தடிசாக்கில் கூறிவிடுகிறேன்) பல சர்ச்சைகளை உருவாக்கி, படுத்தின/படுத்தும் டோண்டு ராகவனை இன்னும் தமிழ்மணம் சகித்துக் கொண்டிருப்பதே என்னை பிறந்த வீட்டில் ஒரு பெண்ணுக்கு கிடைக்கக் கூடிய பாதுகாப்பு உணர்ச்சியை அளிக்கிறது.


தனிப்பட்ட முறையில் நான் நன்றி தெரிவிப்பது நண்பர் என்றென்றும் அன்புடன் பாலாவுக்குத்தான். அவர்தான் எனது பதிவுலக பிரவேசத்துக்கு தூண்டுகோல்.

அடுத்து வரும் ஆண்டுகளையும் ஆவலுடன் எதிர்நோக்குகிறேன்.


திருவல்லிக்கேணி கடற்கரையில் அலைகளில் கால்களை நனைத்தபடி நிற்கையில் முந்தைய தினம் தண்ணீருக்குள் இருந்த மணல் அமைப்பு அடுத்த நாள் இல்லை என்பதை என் கால்கள் உணரும். நேற்று வெகு தூரத்துக்கு ஆழமின்றி இருந்ததால் அதிக தூரம் உள்ளே செல்ல முடிந்தது என்ற நிலைக்கு நேர்மாறாக இன்று கரை ஆரம்பத்திலிருந்தே கிட்டத்தட்ட செங்குத்தாக ஆழம் அதிகரிக்கும். இது எப்போதுமே நிற்காத செயல்பாடுதான். இதையே வாழ்க்கையில் வரும் பல மாற்றங்களுக்கு உதாரணமாகக் கொண்டு வந்திருக்கிறார்கள்.

அதேபோல இப்பதிவுலகிலும் பலப்பல புதிய நட்புகள், சில பழைய நட்புகள் உறைந்த நிலையில் (ரொம்ப தொடர்பெல்லாம் இல்லை), புதிதாகச் சில மனவேறுபாடுகள்/மன இணக்கங்கள் ஆகியவை விடாமல் தொடர்கின்றன. எந்தப் பதிவு எம்மாதிரியான நிலைக்கு கொண்டு செல்லும் என ஊகிக்க முடிவதில்லை. இதைத்தான் ஓடமும் ஒரு நாள் வண்டியில் ஏறும் எனக் கூறுகிறார்கள் போலும்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

11/01/2010

ஒரு முழுச்சுற்று - அனானி ஆப்ஷனை தூக்கியாயிற்று

விளையாட்டு போல நான் பதிவுலகுக்கு வந்து ஆறு ஆண்டுகள் ஆகவிருக்கின்றன (08.11.2010). வந்த போது வெறும் பிளாக்கர் பின்னூட்டங்களை மட்டும் அனுமதித்தேன். அப்போதே பலர் அனானி ஆப்ஷனை சேர்க்குமாறு கூறினர். ஏதோ ஒரு உள்ளுணர்வில் அதை செய்யவில்லை. அக்காலகட்டத்தில் அனானி மற்றும் அதர் ஆப்ஷனை தவிர்க்குமாறு கூறி பல பதிவுகள் போட்டேன்.

அவற்றில் ஒன்றுதான் முரட்டு வைத்தியம் - 4. அதிலிருந்து சில பத்திகள்:
"துர் உபயோகம் ஆகக்கூடிய அதர் மற்றும் அனானி ஆப்ஷன்களை நீங்கள் வைத்துள்ளதால், இந்தப் பின்னூட்டத்தை உண்மையான டோண்டுதான் இட்டான் என்பதைக் காட்ட அதன் நகலை என்னுடைய மேலே சுட்டியப் பதிவிலேயே பின்னூட்டமாக இடுகிறேன். பார்க்க:பதிவின் சுட்டி" என்ற ரேஞ்சில் வரும் என் பின்னூட்டங்கள் பலருக்கு ரொம்ப பரிச்சயமானது. இப்பதிவு அந்த அதர் ஆப்ஷனைப் பற்றியது.

கல்லூரிகளில் இயற்பியல் வகுப்பில் அளக்கும் கருவிகளை காலிப்ரேஷன் செய்யும் பரிசோதனையை உங்களில் பலர் செய்திருப்பீர்கள். உதாரணத்துக்கு ஒரு ammeter-ஐ எடுத்துக் கொள்வோம். மின்சார கரெண்டை அளக்கும் இக்கருவியை உபயோகத்துக்கு அளிக்கும் முன்னால் அதை கேலிப்ரேட் செய்ய வேண்டும். அதற்கு என்ன செய்வார்கள் என்றால் அக்கருவியை ஒரு ஸ்டேண்டர்ட் கருவியுடன் சீரீஸில் இணைத்து கரெண்ட் ரீடிங்குகளை எடுப்பார்கள். 1, 2, 3, 4, 5, .... 27, 28, 29, 30 ஆம்ப்ஸ் ரீடிங்குகளை ஸ்டேண்டர்ட் காண்பிக்கும்போது சோதனைக்குட்படுத்தப்படும் கருவி என்ன ரீடிங்குகள் காட்டுகிறது என்பதையும் குறிப்பார்கள். பிறகு இரண்டு கருவிகள் ரீடிங்குகளையும் க்ராஃபில் ப்ளாட் செய்வார்கள். 0-30 A கருவியில் ஒரு ஆம்பியருக்கு ஒரு புள்ளி வீதம் 30 பாயிண்டுகள் கிடைக்கும். எல்லாவற்றையும் ப்ளாட் செய்து பிறகு அவற்றை ஒரு கோட்டால் இணைப்பார்கள். சாதாரணமாக நாம் ஸ்மூத் கர்வ் வருவது போல இணைக்க வேண்டும். ஆனால் இங்கு மட்டும் ஒரு பாயிண்டை அதன் அடுத்த பாயிண்டுடன் நேர்க் கோட்டால்தான் இணைக்க வேண்டும். ஏனெனில் இந்த இணைக்கும் கோடு கண்டின்யுவஸ் கர்வ் அல்ல. அப்படி ஸ்மூத் கர்வாக வெளியிடுவது நியாயப்படுத்தமுடியாத துல்லியம் என்று கூறுவார்கள்.

விஞ்ஞானத்தில் இது ரொம்ப முக்கியமான அடிப்படை. அதாவது தேவையில்லாமல் துல்லியம் தரக் கூடாது. சரி, இப்பதிவின் விஷயத்துக்கு வருவோம். அனானி ஆப்ஷன் என்பதில் ஒரு பொய்மையும் இல்லை. அது அனாமத்து என்பதில் எந்த சந்தேகமும் இல்லையாதலால் தவறாகப் புரிந்து கொள்ளும் ஆபத்து இதில் இல்லை என்றுதான் கூறவேண்டும். அதாவது கேலிப்ரேஷன் கிராஃபில் நேர்க்கோடுகளால் பாயிண்டுகளைச் சேர்ப்பது.

ஆனால் இந்த அதர் ஆப்ஷன் இருக்கிறதே, இது ரொம்ப அபாயகரமானது. இதை வைத்துக் கொண்டு பல விஷமக் காரியங்கள் செய்யலாம்.என் விஷயத்தில் செய்யப்பட்டன என்பதை இந்தத் தமிழ்மணத்தில் பலரும் அறிவார்கள். இதை நாம் கேலிப்ரேஷன் புள்ளிகளை smooth curve ஆக இணைப்பதற்கு சமம்.

பலருக்கு நான் இப்போது கூறப்போவது கசப்பாக இருந்தாலும் ஒன்றைக் கூறியே ஆக வேண்டும். வலைப்பதிவாளர்களில் கணிசமான பேர்கள் மென்பொருள் உணர்வு அதிகம் இல்லாதவர்கள். பார்ப்பதை அப்படியே நம்புபவர்கள். அதர் ஆப்ஷனில் வெறுமனே பெயர் மற்றும் வலைத்தள முகவரி மட்டும் கேட்கப்படும். இந்த அதர் ஆப்ஷனை உபயோகித்து யார் வேண்டுமானாலும் எவருடைய பிளாக்கர் எண்ணையும் உபயோகித்து பின்னூட்டம் இட்டு விடலாம். அப்போது டிஸ்ப்ளே பெயரில் எலிக்குட்டியை வைத்துப் பார்த்தாலும் சரியான பிளாக்கர் எண்ணே தெரியும். ஆனால் இதைப் பலமுறை கூறியும் பிரயோசனம் ரொம்ப இல்லை என்றுதான் கூறவேண்டும்.

இப்போதைய பிளாக்கர் வசதிகள்படி அனானி ஆப்ஷனும் அதர் ஆப்ஷனும் தனித்தனியே செயலற்றதாகச் செய்ய இயலாது. ஆகவேதான் வெறும் பிளாக்கர் பின்னூட்டங்களை மட்டும் அனுமதிக்குமாறு கேட்டுக் கொள்கிறேன். அவ்வளவு அபாயம் இல்லாத அனானி ஆப்ஷனும் இதில் அடிபட்டாலும் வேறு வழியில்லை. பிளாக்கருக்கு இது பற்றி நான் ஏற்கனவே எழுதியுள்ளேன். அவர்களும் கவனிப்பதாகக் கூறியுள்ளனர்.

அதெல்லாம் சரிதான் முரட்டுவைத்தியம் இதில் எங்கே வந்தது என்று கேட்பவர்களுக்கு இதோ கூறிவிடுகிறேன்.

இந்த அதர் ஆப்ஷனால் நான் மிகவும் பாதிக்கப்பட்டேன் என்று கூறினேன் அல்லவா. அதை எப்படி எதிர்க்கொள்வது என்று யோசித்து செயல்பட்டதுதான் அந்த முரட்டு வைத்தியம். அம்மாதிரி யோசனையின் விளைவுதான் நான் பிரபலப்படுத்திய மூன்று சோதனைகள். அவை உருவானதுகூட ஒரு சுவாரஸ்யமான விஷயம்தான்.

முதலில் என் பெயரில் பிளாக்கர் கணக்கு துவங்கப்பட்டு அசிங்கப் பின்னுட்டங்கள் அப்பெயரில் வெளியிடப்பட்டன. என்னுடைய உடனடி எதிர்வினை எலிக்குட்டி சோதனையைப் பற்றிக் கூறுவதே. போலி ஆசாமி அவ்வாறு துவக்கிய பிளாக்கர் கணக்கில் ஒரு வலைப்பூவையும் துவக்கினான். அதை க்ளிக் செய்தால் அது மெடா ரீடைரக்ஷன் என்ற உத்தியைப் பயன்படுத்தி என்னுடைய வலைப்பூவுக்கு இட்டுச் சென்றது. இதை எப்படி முறியடிப்பது? அதில்தான் பிறந்தது என் பெயரில் வெளியாகும் பின்னூட்டங்களை பற்றி என்றப் பதிவு. சில நாட்களுக்கு புதுப்பதிவு ஒன்றும் போடாமல் இருந்ததில் மெடா ரீடைரக்ஷன் மூலம் என் வலைப்பூவுக்கு வந்தவர்களின் கவனம் இப்பதிவால் ஈர்க்கப்பட்டது. ஆகவே போலியின் எண்ணம் நிறைவேறவில்லை. ஓசைப்படாமல் மெடா ரீடைரக்ஷனை வாபஸ் பெற்றான்.

இப்போது அதர் ஆப்ஷனை உபயோகித்து எலிக்குட்டி வைத்தாலும் என் பிளாக்கர் எண் வருமாறு செய்தான். சிறிது நேரம் என்ன செய்வது என்று திகைத்தேன். அப்போதுதான் என் நண்பர் எஸ்.கே. துணைக்கு வந்தார். என் ப்ரொஃபைலில் போட்டோ போட்டுக் கொள்ளச் சொன்னார். அவ்வாறு செய்ததில் நிலைமை சீரானது.

அதர் ஆப்ஷனில் வரும் பின்னூட்டங்களில் போட்டோ தெரியாது. அதே போல என் போட்டோவைப் போட்டு போலி ஆசாமி ஆரம்பித்த பிளாக்கர் கணக்கிலிருந்து பின்னூட்டமிட்டால் எலிக்குட்டி சரியான எண்ணைக் காண்பித்து விடும். இவ்வாறு என் முதல் இரண்டு சோதனைகள் வடிவு பெற்றன, அதாவது எலிக்குட்டி மூலம் சரியான பிளாக்கர் எண் தெரிய வேண்டும், அதே சமயம் போட்டோவும் தெரிய வேண்டும். மேலும் இவை இரண்டும் சேர்ந்து நிறைவேற வேண்டும்.

ஆனால் பிரச்சினைகள் வேறு ரூபத்தில் வந்தன. பல வலைப்பதிவாளர்கள் போட்டோக்கள் எனேபிள் செய்யவில்லை. அவர்களில் சிலர் அதர் ஆப்ஷன் வேறு வைத்திருந்தனர். மேலும், பிளாக்கர் இல்லாத வேறு சேவை தளங்களில் வலைப்பூ வைத்திருப்பவர்கள் விஷயத்தில் எலிக்குட்டி சோதனையோ போட்டோவோ பிரயோசனப்படாது. இங்குதான் என் மூன்றாம் சோதனை உருவாயிற்று. நான் எங்கு பின்னூட்டமிட்டாலும் அதன் நகலை நான் இதற்காகவே வைத்திருக்கும் என் தனிப்பதில் பின்னூட்டமாக இடுவதைத்தான் கூறுகிறேன்.

என்னால் முடிந்த அளவுக்கு பாதுகாப்புகள் செய்து கொண்டேன். ஆனால் அவை மட்டும் போதாது என்பதுதான் நிஜம். எலிக்குட்டியை வைத்துப் பார்க்கக் கூட சோம்பல் பலருக்கு. சிலருக்கு அது பற்றி நிஜமாகவே தெரியாது என்பதையும் கூறிவிட வேண்டும். இங்குதான் என் முரட்டு வைத்தியத்தின் அடுத்த நிலை எட்டப்பட்டது. தமிழ் மணத்தில் மறுமொழியப்பட்ட முந்தைய நாள் ஆக்கங்கள், புதுப்பதிவுகள் எல்லாவற்றையும் படித்து என் பெயரில் ஏதாவது பின்னூட்டம் வந்திருக்கிறதா என்று பார்ப்பது எனக்கு வழமையான வேலையாயிற்று. அவ்வாறு வரும் பதிவுகளில் போய் சம்பந்தப்பட்ட வலைப்பதிவாளர்களின் கவனத்தை ஈர்ப்பது எனது அடுத்த நடவடிக்கை ஆயிற்று. வீர வன்னியன், மயிலாடுதுறை சிவா, ரயாகரன், வா. மணிகண்டன் போன்ற சிலரைத் தவிர்த்து எல்லோருமே உடனுக்குடன் போலிப் பின்னூட்டங்களை நீக்கினர். இத்தருணத்தில் என் சார்பில் போலி பின்னூட்டங்களை அடையாளம் கண்ட என் நண்பர்கள் ரோசா வசந்த், குழலி ஆகியோரை நான் நன்றியுடன் குறிப்பிடுகிறேன். பலர் எனக்கு இது சம்பந்தமாக தனி மின்னஞ்சல்கள் வேறு அனுப்பினர்.

ஆக, நிலைமை ஓரளவுக்குக் கட்டுக்குள் வந்தது. இங்குதான் போலி ஒரு தவறு செய்தான். என் பதிவில் யாருமே பின்னூட்டம் இடக்கூடாது என்று அடாவடி செய்ய ஆரம்பித்தான். அதன்படி யார் என் பதிவில் பின்னூட்டமிட்டாலும் அவர்கள் பதிவுகளில் போய் அசிங்கமாக பின்னூட்டம் என் பெயரில் இட ஆரம்பித்தான். அதன் விளைவாக தமிழ்மணத்தில் பின்னூட்ட மட்டுறுத்தல் கட்டாயமாக்கப் பட்டது. விரல் எண்ணிக்கையில் அடங்கக் கூடிய சிலரைத் தவிர எல்லோருமே இந்த விதியை ஆதரித்தனர். ஆகவே தமிழ்மணத்தில் ரிஜிஸ்டர் செய்யப்பட்டப் பதிவுகளிலிருந்து அசிங்கப் பின்னூட்டங்கள் மறைந்தன.

இன்னும் எனது இந்த முரட்டு வைத்தியம் தொடர்கின்றது. எல்லாம் என் உள்ளங்கவர் கள்வன் என் அப்பன் தென்திருப்பேரை மகரநெடுங்குழைகாதனின் அருள்.

"Constant vigilance is the price demanded by freedom" என்பது தாரக மந்திரம். சிறிது ஏமாந்தாலும் சுதந்திரம் பறிபோய்விடும் அபாயம் உண்டு. அதே போலத்தான் மன நிம்மதியும். சுற்றுப்புறத்தில் எப்போதும் ஒரு கண் வைத்திருக்க வேண்டும். எங்கிருந்து யார் வந்து நிம்மதியைக் குலைப்பார்கள் என்பது தெரியாது. ஆகவே ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும்.


மேலே சுட்டப்பட்டுள்ள பதிவுக்கான பின்னூட்டங்களை அங்கேயே பார்த்து கொள்ளவும்.

மேலும் அது 2006-ல் நான் வெறுமனே பிளாக்கர் பின்னூட்டம் மட்டும் அலவ் செய்த காலத்தில் எழுதப்பட்டது. ஆகவே சற்றே அவுட் ஆஃப் டேட். ஏனெனில் அதன் பிறகு நான் அனானி மற்றும் அதர் ஆப்ஷன்களை அலவ் செய்தேன். அதற்கு முக்கிய காரணமே போலி டோண்டு மற்றவர்களை எனக்கு பின்னூட்டம் போட விடாமல் தடுத்ததே காரணம். மேலும், அதற்குள் என்னிடம் மட்டுறுத்தல் ஆயுதம் வந்ததால் சமாளித்துக் கொள்ள முடிந்தது.

ஜூலை 2008-ல் போலி கடைசியாக கண்டுபிடிக்கப்பட்டு குப்பைத் தொட்டியில் போடப்பட்டதுமே அனானி மற்றும் அதர் ஆப்ஷன்களை நீக்கியிருக்கலாம். இருந்தாலும் சோம்பல் (lethargy or inertia) காரணமாக நிலைமையை மாற்றவில்லை.

இப்போது என்ன விஷயம் என்றால் அனானி ரூபத்தில் வந்து மற்ற பதிவர்களை திட்டுகிறார்கள். அது ரொம்பவும் அசிங்கமாக போனால் நான் சாதாரணமாக அசிங்க வார்த்தைகளை நீக்கிவிட்டு கருத்தை மட்டும் அலவ் செய்வேன் (டோண்டுவால் மாடிஃபை செய்யப்பட்டது அல்லது அதுபோன்ற சொற்களுடன் அவை வரும்).

இப்போது அதற்கெல்லாம் நேரமில்லை. மேலும் அதர் ஆப்ஷனில் வரும் பின்னூட்டங்கள் இல்லவே இல்லை, அவ்வளவு விஜிலண்டாக அவை சாதாரணமாக எழுதப்பட்டிருந்தாலும் அதர் ஆப்ஷன் என்பதற்காகவே அவற்றை நீக்கினேன். ஆக, இப்போது கொசுத் தொல்லையாக மிஞ்சியிருந்தது அனானி ஆப்ஷன் மட்டுமே. அதையும் தூக்கியாயிற்று.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

10/29/2010

பதிவுலகை விட்டு டோண்டு ராகவன் விலகுவானா?

இப்பதிவு நான் முன்பு இட்ட டோண்டு ராகவன் தமிழ்மணத்தை விட்டு விலகுவானா என்னும் பதிவின் தொடர்ச்சியாக வைத்து கொள்ளலாம். இப்போது இங்கு ஏன் இதைச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் கோவி கண்ணன் இட்ட வலையுலக நோய் என்னும் பதிவில்தான் அதைத் தேட வேண்டும்.

அப்பதிவில் பல பதிவர்கள் வலையுலகி விட்டு போகப்போவதாக இடுகைகள் இடுவது தேவையற்ற ஃபிலிம் காட்டுவது என்பதை குறித்து இவ்வாறு கூறுகிறார்.

40 இடுகைகளும் 40 பிந்தொடர்வோர்கள் கிடைத்துவிட்டால் எதாவது பிரச்சனையை காரணம் காட்டி நான் வலைப்பதிவில் இருந்து விலகுகிறேன் என்று படம் காட்டுவது வலைப்பதிவர்களின் வாடிக்கை ஆகிவிட்டது. ஒருவேளை வலைபதிவில் தாங்கள் வளர்ந்துவிட்டோம் என்று நினைத்து காட்சிப் படுத்தும் மனநிலையில் இவ்வாறு செய்கிறார்கள் என்று நினைக்கிறேன். அறியப்பட்ட எழுத்தாளர்கள் சாரு, ஜெமோ மற்றும் ஞானி இவர்கள்தான் இவ்வாறு வார இதழ்களில் தொடர்ந்து எழுதிவந்து சிறு பிரச்சனையைக் காரணம் காட்டி நான் இனிமேல் இங்கு எழுதமாட்டேன் என்று ஸ்டண்ட் அடிப்பார்கள். வலைப்பதிவு வார இதழ் கிடையாது, எழுதுவதும் எழுதாததும் அவரவர் விருப்பம் என்றாலும் 'டீச்சர் இவன் கிள்ளிட்டான்' ரேஞ்சுக்கு குற்றச்சாட்டுகளைக் கூறி விலகுவது எழுத்தில் தாங்கள் வைத்திருந்த ஆர்வத்தை தாங்களே குழி தோண்டி புதைப்பதாகும். ஒரு சிலரை காரணம் காட்டி விலகுவது என்பது அந்த ஒருசிலருக்காகத்தான் இவர்கள் எழுதி வந்ததாக பலர் நினைக்கும் படி செய்துவிடுவதை இவர்கள் ஏன் நினைப்பதே இல்லை ?
==============================================================================================
40 இடுகைகள் 40 பிந்தொடர்வோர்கள் என்று உதாரணம் காட்டி இருப்பது தன் மீதான உயர்வு மனப்பான்மையை ஒருவர் வளர்த்துக் கொண்டிருந்தால் உடனே அடிபடும் என்பதற்குத்தான் அவ்வாறு குறிப்பபிட்டேன் அந்த எண்ணிக்கை 400 அல்லது அதற்கு மேலும் கூட இருக்கலாம். இதுவும் தனிப்பட்டு எவரையும் கிண்டல் செய்ய எழுதவில்லை. எழுத்தின் மீதான வெறுப்பு பிறர் தூண்டலால் நிகழ்வது சரி இல்லை என்பதற்காக குறிப்பிட்டுள்ளேன். என்னைப் பொறுத்த அளவில் வலைப்பதிவில் தீவிரமாக இயங்குவது தனிப்பட்ட நேர இழப்பு என்பது உண்மை தான் அதற்காக முற்றிலும் தவிர்பதைவிட நம்மை நண்பர்களாக மதித்தவர்களுக்காக நேரம் கிடைக்கும் போது எழுதலாம் என்பது எனது எண்ணம்.


அந்த இடுகையில் குசும்பன் அவர்களது பின்னூட்டம், கோவியின் பதிலுடன்:
கோவி.கண்ணன்
// குசும்பன் said...
அண்ணே அப்படி போகிறேன் இனி எழுதமாட்டேன் என்று சொல்லிட்டு இதுவரை எழுதாமல் இருக்கிறவங்க ஒருத்தர் பேராவது சொல்லமுடியுமா?:)))// திருவாளர் டோண்டு இராகவன் வடகலை ஐயங்கார் சார் சொல்லவில்லை என்று நினைக்கிறேன் (இதற்கு தனி இடுகை போட்டாலும் போடுவார் :)


சரியாத்தான் சொன்னார் கோவி கண்ணன். இதோ உடனேயே பதிவு போட்டு விடுகிறேன்.

2004 டிசம்பரில் நேசமுடன் வெங்கடேஷ் நன்றி சுனாமி என்னும் பதிவை எழுதியதற்காக எல்லோரும் அவரை கடுமையாகவே சாடினார்கள். அதன் பிறகு சில நாட்கள் பீச்சில் நடந்த பதிவர் சந்திப்பில் அவர் தான் பதிவுகள் போடுவதை நிறுத்தியதாகக் கூற அப்போது நான் அவரிடம் இதற்கெல்லாம் மனம் தலரலாகாது என்று ஆலோசனை சொன்னேன். நான் நவம்பர் 2004-ல் பதிவுலகுக்கு வரும் முன்னரே பா.ராகவன் அவரது வலைத்தளத்த்தை வசைகள் காரணமாக மூடி விட்டிருந்தார்.

அப்போதிலிருந்து யாரேனும் ஒருவர் அடிக்கடி இந்த விஷயத்தை கையிலெடுப்பது வழக்கமாகி விட்டது.

எனது இப்பதிவுக்கு காரணமாக நான் குறிப்பிட்ட கோவி கண்ணனே கடைசி பதிவு என்பது எப்போதும் எழுதப்பட்டிருக்காது என்ற பதிவை இட்டு பதிவுலகை விட்டு ஓராண்டுக்கு விலகுவதாக கூறினார் என்றால் பார்த்து கொள்ளுங்கள். அச்சமயம் அவருக்கும் எனக்கும் டெர்ம்ஸ் சரியில்லை. போலி டோண்டு மூர்த்தி விவகாரம் கடைசி நிலையை அணுகிக் கொண்டிருந்தது. அப்பதிவை போட்டு சில நாட்களுக்குள் அவர் திரும்பி வந்து விட்டார். அதை கிண்டலடித்து நான் உலகை வெறுத்த சாமியார் என்னும் தலைப்பில் பதிவு இட்டிருந்தேன்.

அதெல்லாம் பழைய கதை. அதன் பிறகு நேரில் சந்தித்தபோது நான் அவரை கட்டித் தழுவி வரவேற்றேன் (இதை இதுவரை யாருக்குமே செய்ததில்லை, அவரைப் பார்த்து என்னையறியாமல் செய்தேன்). பிறகுதான் எனக்கு ஒன்று புரிந்தது. அவருக்கும் எனக்கும் சண்டை வந்தது துரதிர்ஷ்டவசமானது என்று. அதன் பிறகும் பல மன வேற்றுமைகள் வந்தாலும் நாங்கள் இருவருமே அதை ஓரளவுக்கு மேல் வளர விட்டதில்லை என்பதை இங்கே குறிப்பிடுகிறேன்.

நானே போவது இல்லை என்பதை அறிந்ததாலோ என்னவோ சிலர் என்னை அனுப்ப இனிஷியேட்டிவ் எடுத்தனர் :)))))).

மசோகிஸ்ட் டோண்டுவை தமிழ்மணத்தை விட்டு நீக்குமாறு குழலி பதிவே போட்டார். அதே காலகட்டத்தில் என்னை தமிழ்மணத்திலிருந்து நீக்கவில்லை என்பதற்காக ஓசை செல்லா ரமணியனுக்கு தனி மடல் பதிவு எழுதினார். அதைத் தொடர்ந்த பதிவுதான் விடைபெறுகிறேன் நண்பர்களே.
ஆனால் என்ன ஆச்சரியம்? ஓரிரு நாட்களுக்குள்ளேயே வெற்றிகரமாக திரும்ப ஓடி வந்து விட்டார் அன்பின் சூழ்ச்சியால். :))))

இதன் நடுவில் சுகுணா திவாகர், வளர்மதி விவகாரம் வேறு. சுகுணாவை போக வேண்டாம் என்று சொன்னவர்களில் நானும் ஒருவன் என்பதை இங்கே கூறிவிடுகிறேன்.

இம்மாதிரி பலர் பல முறை செய்து விட்டதால் ஒவ்வொரு முறையும் ஏற்கனவேயே அதைப் பார்த்த உணர்ச்சிதான் வருகிறது (déjà vu).

தமிழ்மணத்தை விட்டு விலக்ப்போவதில்லை என்ற என்னுடைய பதிவிலிருந்து சில வரிகள் இங்கே:

இன்னொரு உண்மையையும் கூறுவேன். மொழிபெயர்ப்பு எனது உயிர். அதற்கு துணை போகும் எல்லாமே எனக்கு பிடிக்கும். அவற்றை உபயோகித்து கொள்ள தயங்க மாட்டேன். அந்த வரிசையில் தமிழ்மணத்துக்கு முக்கிய இடம் உண்டு. அதை உபயோகித்து பல பதிவுகள் பார்த்தேன், பின்னூட்டங்கள் இட்டேன், பதிவுகள் போட்டேன். எனது தமிழ் மேம்பட்டு வருகிறது. தமிழில் தட்டச்சு அனாயாசமாக வந்தது. அதற்கென காத்திருந்தது போலவே ஆங்கிலத்திலிருந்து தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு வேலைகள் வர ஆரம்பித்தன. தற்சமயம் என்னுடைய மொத்தம் இரண்டு வெளி நாட்டு வாடிக்கையாளர்களுமே எனது தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு மூலமாகத்தான் வந்துள்ளனர். தாய்மொழியில் எழுதும் சுகத்தை அனுபவிக்கிறேன். வேற்று மொழியிலிருந்து தாய் மொழிக்குத்தான் மொழிபெயர்க்க வேண்டும் என்ற வாதத்தின் பலத்தை நேரடியாக உணர்கிறேன். யாமறிந்த மொழிகளிலே தமிழ் மொழி போல இனிதாவது எங்கும் காணோம் என்ற கோஷத்தை உண்மையாக உணர்ந்து வைக்க முடிகிறது. எல்லாம் இருக்கும் இடத்திலேயே நடப்பதால் என்ன வளம் இல்லை இந்த திருநாட்டில் என்றெல்லாம் பதிவு போட முடிகிறது.

பல மொழிபெயர்ப்பு வேலைகள் வருகின்றன என்பதும் உண்மைதானே. அவற்றில் பல நான் தமிழ்மணத்தில் செயலுடன் இருப்பதால்தான். இன்னொன்றையும் கூறவேண்டும். தமிழ் மணம் என்னை மிக நல்லபடியாகவே நடத்தி வந்திருக்கிறது. வளர்ந்த குழந்தையாக செயல்பட்டு (நன்றி மா.சிவகுமார் அவர்களே, பை தி வே அவரும் எனது வாடிக்கையாளர்தான் என்பதையும் சந்தடிசாக்கில் கூறிவிடுகிறேன்) பல சர்ச்சைகளை உருவாக்கி, படுத்தின/படுத்தும் டோண்டு ராகவனை இன்னும் தமிழ்மணம் சகித்துக் கொண்டிருப்பதே என்னை பிறந்த வீட்டில் ஒரு பெண்ணுக்கு கிடைக்கக் கூடிய பாதுகாப்பு உணர்ச்சியை அளிக்கிறது.

ஆனால் என் வீட்டம்மா வேறு ஒரு கோணத்தை முன்வைக்கிறார். "சண்டைக்கார பிறாம்மணா, எங்கே சண்டை, சோத்து மூட்டையை இறக்கு" என்ற சொலவடைக்கு ஏற்ப நான் செயல்படுகிறேனாம். அப்படியா இருக்கும்? சேச்சே. இருக்கவே இருக்காது. அவருக்கு என்ன தெரியும்? சமீபத்தில் 1953 முதல்தானே என்னை அவர் அறிவார்?

ஆக, டோண்டு ராகவன் தமிழ்மணத்தை விட்டு விலகுவது என்பது இப்போதைக்கு out of question.

அதே வரிகள்தான் நான் வலைப்பூ உலகத்தை விட்டு விலகும் சாத்தியக்கூறே இல்லை என்பதை விளக்குகின்றன.

இப்பதிவை போட இன்ஸ்பிரேஷனை அளித்த கோவி கண்ணன் எனக்கு நண்பேண்டா.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

10/28/2010

இந்த உதாரையெல்லாம் வேறே யாரிடமாவது வச்சுக்குங்க வால்பையன்

வால் பையனின் உளறல்கள் இங்கே.

//எங்கள் பதிவில் வரவேற்புக்கு முன் பதிவர் சந்திப்பு போல நடந்தலாம் என்று படித்தவுடன் முடிவு செய்திருப்பார், நடுவில் அமர்ந்து ஏற்கனவே பலமுறை கேட்டு காது புளித்து போன இஸ்ரேல் கதையை திரும்ப சொல்லி எல்லோரையும் வெறுபேத்தலாம் என, ஆனால் அதற்கு வாய்ப்பு கிடைக்காமல் போனது டோண்டுவுக்கு பெருங்கோபத்தை ஏற்படுத்தியிருக்க வேண்டும்!//
கண்டுபிடிச்சாரப்பா கொலம்பஸ். பதிவர் சந்திப்புக்கு கூப்பிட்டது நீங்கள். நீங்களே அங்கில்லாமல் அப்பீட் ஆனது எந்த வித மரியாதை? பதிவர் சந்திப்புன்னு சொன்னதாலத்தானே அங்கு நான் வந்ததே!

//மணமகளின் தாய்மாமன் வாசலில் ராஜனை வரவேற்றபோது சட்டென்று டோண்டுவின் மூக்கு (வேற ஆளா இருந்திருந்தா மூக்குக்கு பதில் வேற ஒரு நல்ல வார்த்தை வந்திருக்கும்) வேர்த்திருக்கும், வைதீகமுறைப்படி கல்யாணம் ஆதலால் நிச்சயமாக சைவம் தான் இருக்கும், நான்வெஜ்ஜுக்கு வேலை *இல்லை என்ற கோவம் வரவாய்ப்பில்லை, நாலு எலும்புதுண்டு கடிப்பதற்காக டோண்டு இவ்ளோ தூரம் வரக்கூடிய ஆள் இல்லை, அவை நங்கநலூரிலேயே கிடைக்கும், ஆகையால் அதை ஓரம் கட்டுவோம்!//
ஓக்கே, ஓரம் கட்டிடுவோம்

//அன்னைக்கு என்னை நடுத்தெருவுல நிக்க வச்சு நாக்கை புடுங்குற மாதிரி கேள்வி கேட்டில்லடா என்று உள்ளிருந்த டூண்டு (அதாம்பா, மல்டிபள் பர்சனால்டி, முரளி மனோகர் இன்னபிற அனானி மாதிரி) முழித்து கொண்டிருப்பான், வைதீக முறைப்படி என்பதால் ராஜனுக்கு பார்பனீய புத்தி இருக்குமா என பார்க்க மண்டபத்தின் வாடகை கேட்டிருக்கிறார்!, ராஜனுக்கு சொல்ல விருப்பமில்லையோ அல்லது நல்லா கேட்டுட்டு சொல்லலாம் என நினைத்தாரோ தெரியல, எல்லாம் பொண்ணு வீடுதான் பாத்துகிறாங்கன்னு சொல்லியிருக்கார்!//
இது என்ன மொட்டைத் தலைக்கும் முழங்காலுக்க்கும் முடிச்சு? முரளி மனோகர் இங்கே எங்கிருந்து வந்தான்? நிற்க. சிந்தாதிரிப் பேட்டையில் நகரின் நடுவில் இருந்த அந்த மண்டபத்துக்கு எவ்வளவு வாடகை என்பதை அறியத்தான் ஆசைப்பட்டேன். வேறொன்றுமில்லை. தன் தாய்மாமன் பார்த்துக் கொள்கிறார், அவரிடம் கேட்டுச் சொல்கிறேன் எனக்கூறியிருந்தால் மேட்டர் முடிந்திருக்கும். ஆனால் அவரே பெண்வீட்டார் பொறுப்பு அது என்பது போன்ற விட்டேத்தியான பதில் கொடுத்தது என்னை யோசிக்க வைத்ததே நிஜம். ஆமாம் அது என்ன பார்ப்பனீய புத்தி? என்னமோ மத்த ஜாதிக்காரங்க எல்லாம் வரதட்சணையே வாங்காதது போன்ற பில்ட் அப்?

//கவனிக்க, ராஜனுக்கு சொந்த ஊர் சென்னையில்லை, ராஜனுக்கு பெற்றோர் இல்லையே தவிர சித்தப்பா, மாமா என வேறு யாராவது ஒருவர் செலவு பொறுப்பை ஏற்றிருக்கலாம், ஆனால் தாம்(பார்பனீயர்கள்) பெண் வீட்டில் தானம் (பிச்சைனும் சொல்லலாம்) வாங்கி மணம் முடிப்பது போல் ராஜனும் செய்வது போல் பதிவில் கோடிட்டு விட்டார்!, அதற்காக அவரை தப்பு சொல்ல முடியாது, அவராடாவிட்டாலும், அவரது பூணுல் ஆடித்தானே ஆகும்!//
நானும் ராஜன் கண்டிப்பாக செலவை சரிசமமாக பங்கிட்டு கொண்டிருப்பார் என நம்புகிறேன் என்றுதானே கூறினேன்? ஆனால் இதை இப்போது இப்படி எடுத்துக் கொண்டு ஆடுவதைப் பார்த்தால் அப்படியில்லை போலிருக்கு. நான் இப்போது வெளிப்படையாகக் கேட்டு விட்டதால் வேறுவழியின்றி ஒரு பொய்யை நிஜமாக்க பாதி செலவை பங்கேற்க வேண்டியது போல தோன்றுகிறது. அப்படியென்றால் என் மேல் பட்ட எரிச்சல் புரிந்து கொள்ளக் கூடியதே.

//அப்பவே நிச்சயம் அங்கிருப்பவர்களிடம் விசாரித்திருப்பார், முகூர்த்தநேரம் என்ன, அய்யர் உண்டா என்று, இருந்தும் என்னிடம் போன் பண்ணி கேட்க காரணம், வால்பையன் பொய் சொல்ல மாட்டான், சொன்னதை இல்லை என்று மறுக்கும் அடிப்படை நேர்மையற்றவன் இல்லை என்பது டோண்டுவுக்கே தெரியும்!, அதனால் வால்பையனிடம் போனில் கேட்டு ”உறுதி”(அப்ப ஏற்கனவே தெரியும் தானே) செய்தேன் என எழுதியிருந்தார்!//
சம்பிரதாயத் திருமணம் என்பதை நானே புரிந்து கொண்டேன் என்றுதான் எழுதியிருந்தேன். அதையும் கேட்டிருக்க மாட்டேன். எனது சாதாரணமான முதல் பதிவில் வந்த விநாயகர் ஃபோட்டோவை வைத்துக் கொண்டு, பிறகு கல்யாணப் பத்திரிகையிலேயே முகூர்த்தத்தை அறிவித்தது பற்றியும் கேள்விகள் வந்தும் நான் ரியேக்ட் செய்யாமல்தான் இருந்தேன். ஆனால் நிலைமை தீவிரமானதால் தன்னிலை விளக்கமும் தந்தேன்.

//அதை அங்கே வைத்தே கேட்கலாம், ஆனால் பாப்பான் புத்தி பாவாடைக்குள் என்பதை நிரூபிக்க வேண்டாமா!?, எங்களூரில் ”சில” பெண்கள் வேலையில்லாத நேரங்களில் கோள்மூட்டி விடுவார்கள், ஒரு பெண்ணுடன் சண்டை இருக்கும், ஆனா நேரடியாக சண்டையிட முடியாது, அதற்கு பதில் வேறொரு பெண்ணை கோர்த்து விடுவது, எப்படினா!//
வால்பையனுக்கு எப்போதும் கவட்டை கோமணம் ஆகியவற்றில்தான் கவனம் இருக்கும். மற்றவர்களையும் அப்படியே எடை போடுகிறார்.

//அவரது பதிவின் பின்னூட்டத்தில் வால்பையனும், கும்மியும் ராஜனுக்கு ஊக்கமளித்தற்காக பாராட்டுகிறேன் என சொறிதல் வேறு, நிஜமாலுமே சொல்றேன், அப்பட்டமான பாப்பான் புத்தியை இப்போ தான் பாக்குறேன், எவனாயிருந்தாலும் எதிர்த்து நிக்கிற எங்களுக்கே இவ்ளோ டகால்டி கொடுக்குற பாப்பானுங்க, ஒன்றும் அறியா பாமர மக்கள் மத்தியில் எவ்ளோ சேட்டை பண்ணியிருப்பானுங்க! கொஞ்சம் சீரியஸாவே அதை அணுகனும், சமூக அழுகல் பார்பனீயம், அதை வெட்டி எடுக்கனும் மொதல்ல!//
உண்மையாகவே பாராட்டினேன். ஆனால் அவர்களுக்கே தாங்கள் செய்த செயல் கேவலமாகப் பட்டிருக்கிறது. ஏனெனில் வேறு யாரும் அவ்வாறு அச்சந்தர்ப்பத்தில் செய்திருந்தால் என்னவெல்லாம் சொல்லி ஆடியிருப்பார்கள் என்பதை தமிழ்மணமே அறியும். இனிமேல் எதிர்காலத்தில் அப்படி பண்ணமுடியாது போயிற்றே என்ற எரிச்சலுக்கு நான் என்ன செய்யமுடியும்?


//எனகென்னவோ டோண்டு கையில் கிட்டார் கொடுத்தால் நவீனநாரதர் போல் இருப்பார்னு தோணுது! சரி மேட்டருக்கு வாங்க, நான் சொல்லியிருப்பதை அப்படியெல்லாம் இல்ல, நான் ரொம்போ நல்லவன் என டோண்டு விடும் அறிக்கையை நான் தம்மாதூண்டு அளவும் ஏற்றுக் கொள்ளப் போவதில்லை, பொய் சொல்லிவிட்டு பின் மந்திரம் சொல்லி பாவத்தை கழிக்கும் பாப்பான் வகையறா டோண்டு, அதில் எழவு பெருமை வேற!//
வால்பையன் நம்பினால் தேவலையா, நம்பாவிட்டால் தேவலையா?

//ஆக டோண்டு உண்மையை தான் சொல்லுவார் என நம்பிக்கையில்லா பட்சத்தில் ராஜனின் திருமணத்தை சர்ச்சைகுள்ளாக்க வேண்டும், இவனுங்க ரெண்டு பேரும் நமக்கேன் வம்பு என ஒதுங்கி கொள்வார்கள், ராஜனை நிம்மதியான மணவாழ்க்கை வாழவிடக்கூடாது என நல்ல எண்ணத்தில் இதை செய்திருப்பார் என அகில உலக பாப்பான்கள் சங்கள் முடிவு செய்கிறது, இதற்காக டோண்டுவுக்கு பாராட்டு விழாவெல்லாம் நடக்கப்போவுது, பரிசாக ஹாரிபாட்டர் புத்தகம் (எத்தனை வருசமா அதையே படிப்பார், புத்தகத்தில் பாதி பக்கத்தை காணோம், ரொம்ப பசித்திருக்குமோ படிக்கும் போது) வாங்கிச்செல்லவும்!//
ஹாரி பாட்டர் புத்தகம் படிக்கவும் அடிப்படை அறிவு தேவைப்படும். அது இல்லாதவர்கள் எல்லாம் ஏன் அது பற்றிப் பேச வேண்டும்? மேலும், ராஜனுக்கு நிம்மதியான மணவாழ்க்கை ஏன் கிடையாது தீர்மானிக்க வேண்டும்? அப்படிக்கூட புரிதல் இல்லாதவர்களா மணமக்கள்? மணமகளின் தந்தை மாற்றுத் திறனாளி என ஏன் வெளிச்சம் போட்டுக் காட்ட வேண்டும்? யார் கேட்டார்கள் இவர்களை அது பற்றி?

//நான் தான் சொல்லியிருக்கேனே அங்கேயே, முதலில் சொந்த பெயரில் வந்து பாராட்டுவது பின் அனானியாக வந்து பார்பனீய புத்தியை காட்டுவது, அவாளுக்கு அது கைவந்த கலையாச்சே!//
இம்மாதிரி பதிவை எழுத வேண்டும். இருக்கும் நிலையில் சரியாக மாட்டிக் கொண்டதால், இம்மாதிரி தாங்களே என் பதிவில் அனானிகளாக வந்து கும்மி அடித்து விட்டு பதிவு போடுபவர்களுக்கெல்லாம் நான் பதில் சொல்ல வேண்டுமா?

//ஒருநாள் செந்தழல்ரவிக்கு போன் செய்திருந்த போது உங்கள் மனைவி என்ன சாதி என கேட்டிருக்கிறார், ரவியும் எதேச்சையாக அவர் பிறப்பால் பார்பன குடும்பம் தான் என சொல்லியிருக்கிரார், இது வேறு யாருக்கும் தெரியாது, ஆனால் மறுநாளே போலி டோண்டுவிடமிருந்து ரவியையும் அவரது மனைவியையும் திட்டி பதிவு/பின்னூட்டம் வருகிறது!
சொல்லுங்கள் யார் எட்டப்பன்!
(ரவி போனில் பகிர்ந்து கொண்டது)//
அவதூறு ஆறுமுகத்துக்கு ஏற்கனவேயே கிசுகிசு ஏதும் இன்றி நேரடியாகவே அட்டாக் பதில் இது பற்றியும் மற்ற அவதூறுகள் பற்றியும் கூறியாகி விட்டது. போய் பார்த்துக் கொள்ளவும்.

கடைசியாக ஒரு வார்த்தை. எல்லோரையும் பற்றியும் தாறுமாறாக எழுதினால் இதுதான் நடக்கும். ஊரெல்லாம் அவனவன் காத்திருப்பான். உதாரணத்துக்கு முகம்மது பற்றி முன்னால் அசிங்கமாக எழுதியதற்காக வந்த எதிர்வினையாக இந்த நிகழ்வைப் பற்றி வந்தப் பதிவுக்கு போய் அதில் பதில் கூறவெல்லாம் வால்பையனுக்கு தில் இல்லை. என்னிடமா உதார் காட்டுகிறார்? இந்த உதாரையெல்லாம் வேற யாரிடமாவது வச்சுக்குங்க வால்பையன்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

10/26/2010

ராஜன் திருமணம் பற்றிய விவாதம்

நான் பதிவர் சந்திப்புக்குத்தான் சென்றேன், கூடவே திருமணம் வரவேற்பு என்பதை போனசாகத்தான் பார்த்தேன். முதலில் பதிவு எதுவும் போடுவதாகவே இல்லை, ஏனெனில் ரொம்ப நேரத்துக்கு நான் மட்டும்தான் யாருமில்லாத கடையில் டீ ஆற்றும் மனநிலையில் இருந்தேன். லக்கிலுக் மற்றும் அதிஷா சிறிது நேரம் கழித்து வந்தனர், அதில் அதிஷா உடனேயே சென்று விட்டார்.

பலரும் கேட்டனர், பதிவு எப்போது வரும் என. அவர்களிடமும் நான் பிடி கொடுத்து எதுவும் கூறவில்லை. ஏனெனில் நான் சொன்னது போல பதிவர் சந்திப்பு என்ற ஒரு விஷயம் சீரியசாக நடக்கவே இல்லை. இருப்பினும் வீட்டுக்கு வந்து ரிகார்டுக்காக ஒரு பதிவு போட்டு அதற்குள் கும்மி எனக்கு அனுப்பியிருந்த படங்களையும் போட்டேன். அது ராஜன் அவர்களது பகுத்தறிவு எண்ணங்கள் சம்பந்தமாக பல பின்னூட்டங்களுக்கு இடம் கொடுக்கவே எனது தன்னிலை விளக்கத்தையும் பின்வருமாறு தந்தேன்.

ராஜன் சம்பந்தமான பகுத்தறிவு கேள்விகளை கமெண்ட் ஏதும் இல்லாமல் விட்டுவிடலாம் என்றுதான் நினைத்தேன். ஏனெனில் நான் மண்டபத்திற்கு சென்றதுமே சம்பிரதாயத் திருமணம்தான் அது என்பதை உணர்ந்து கொண்டேன். வால்பையன் மற்றும் ராஜன் எனக்கு நண்பர்கள், ஆகவே நான் அவர்களை இது சம்பந்தமாக தோண்டித் துருவி கேள்விகள் எல்லாம் கேட்கவில்லை.

வால்பையனுக்கு ஃபோன் போட்டு கேட்டதற்கு அவர் அடுத்த நாள் திருமண முகூர்த்தம் சமயத்தில் ஐயரால், ஹோமம் வளர்க்கப்பட்டு, மந்திர உச்சாடனங்களுடன், எல்லா சம்பிரதாயங்களுடனும் நடந்ததை உறுதி செய்தார்.

ராஜனின் தாய் தந்தை இப்போது உயிருடன் இல்லை. மணமகள் அவரது பெற்றோருக்கு ஒரே பெண். இது காதல் திருமணம். பெண்ணின் தந்தையின் விருப்பத்துக்கு ராஜன் மதிப்பளித்தார் என்பதுதான் நிஜம்.

ராஜன் பெரியவர்களது விருப்பத்துக்கு பணிந்து போனது எனக்கு பிடித்தது. அவ்வளவே. அவர் வயதில் மிகவும் சிறியவர். மெதுவாக யதார்த்தங்களை புரிந்து கொள்வார். அவருக்கும் அவர் மனைவிக்கும் என் ஆசிகள்.


பதிவர் கிருஷ்ணமூர்த்தி அவர்கள் நான் அந்த கமெண்டுகளை மாடரேட் செய்து தடுத்திருக்க வேண்டும் என கருத்து கூறியுள்ளார். அதை நான் ஏற்பதற்கில்லை. தனது நம்பிக்கைகளை, நாத்திகக் கொள்கைகளை இவ்வளவு வெளிப்படையாக, முக தாட்சண்யம் பார்க்காமல் பல தளங்களில் பேசி வருபவர், தானும் சமயம் வந்தால் அம்மாதிரி சங்கடமான கேள்விகளை எதிர்க்கொள்ள வேண்டும்தானே. அவர்கள் என்ன சிறு குழந்தைகளா? அதை அவரோ வால்பையனோ என்னிடமிருந்து எதிர்பார்க்கவில்லை என்பதே நிஜம்.

ராஜன் திருமணம் நடந்த மண்டபம் சிந்தாதிரிப் பேட்டையில் உள்ளது. நகரின் எல்லா பகுதிகளுக்கும் செல்லும் பஸ்களும் அருகில் உள்ள அண்ணாசாலையிலிருந்தே கிடைக்கும். அந்த மண்டபத்தின் வாடகை எவ்வளவு என அவரிடம் கேட்டதற்கு அவர் அதெல்லாம் பெண் வீட்டார் ஏற்பாடு, தனக்குத் தெரியாது எனக்கூறிவிட்டார். சற்றே அதிர்ந்து போனேன். காதல் திருமணம் புரிபவர் திருமணச்செலவில் பாதியை ஏற்பதுதானே சரியாக இருக்கும்?

அடுத்த நாள் வால்பையனிடம் இது பற்றி போனில் கேட்டபோது, அவர் திருமணச்செலவை இரு தரப்பினரும் சரி பாதியாக பங்கேற்பதையும் உறுதி செய்தார். நான் கேட்ட நேரத்தில் ராஜனுக்கு அந்த வாடகை எவ்வளவு எனத் தெரிந்திருக்காது இருந்திருக்கலாம். இன்னேரத்துக்கு அதை அறிந்து, அச்செலவையும், மற்றச் செலவுகளையும் இரு தரப்பினரும் சரிசமமாகவே பங்கேற்றிருப்பார்கள் என்பதை உறுதியாக நம்புகிறேன்.

ஆனால் எல்லோருமே ராஜன் மாதிரி இருப்பதில்லையே. காதல் என்றெல்லாம் அமர்க்களப்படும். கிட்டிமுட்டி திருமணப் பேச்சு என்று வந்ததும் மாப்பிள்ளைப் பையன் சமர்த்தாக தன் பெற்றோருக்கு அப்போது மட்டும் அடங்கிய பிள்ளையாகப் போய் விடுவான். பிள்ளைவீட்டார் விடாது பட்டியல் போடுவார்கள். அது இங்கு நடக்கவில்லை என நம்புகிறேன்.

பை தி வே, சம்பிரதாய திருமணத்தில் தாலி கட்டினால் மட்டும் போதாது, சப்தபதி சடங்கும் நடந்திருக்க வேண்டும். அந்த மந்திரங்களை அவதானித்தால் பலர் ஆச்சரியப்படுவது திண்ணம்.
அதை இங்கே தருகிறேன்.

மணமகன் மணமகளிடம் சொல்வது:
ஸகா! சப்தபதா! பவ ஸாக்யோவ்! சப்தபதா! பாபூவா!
என்னுடன் ஏழு அடிகள் எடுத்து வைத்து நீ என் சிறந்த தோழி ஆவாய்.

ஸக்யம் தே கமே யம் ஸக்யாத் தே மாயோஷம் ஸகயன் மே!
நாம் இணைவது தெய்வத்தின் ஆணையாகக் கருதுவதால், இந்த பந்தத்தில் இருந்து நான் என்றும் விடுபடமாட்டேன்.

மாயோஷ்ட சமயாவ சமயாவ சங்கல்பாவஹை சம்ப்ரியோவ்
அன்போடும் பாசத்தோடும் இணைந்து நாம் எல்லாச் செயல்களையும் இணைந்தே செய்வோம்

ரோசிஷ்ணு சுமனஸ்யமநோவ் இஷாமூர்ஜம் அபி ஸ்வசாநோவ்
நாம் எண்ணத்தாலும் செயலாலும் நண்பர்களாக இருப்போம். நம் கடமைகளையும் கர்மாக்களையும் இணைந்தே செய்வோம்

மனக்ஹும்சி சம்வ்ரதாஸ் ஸ்மு சித்தானி ஆகாரம் சத்வமாசி
நீ பாடல் எனில் நான் இசையாக இருக்கிறேன், நீ இசை எனில் நான் பாடலாக இருக்கிறேன்.

அமூஹம் அமூஹமாஸ்மி ஸா த்வம் த்யோவ்றஹம்
நான் ஆகாசமாக இருக்கிறேன் நீ பூமியாக இருக்கிறாய்

பருத்திவீ தவம் ரேதோ அஹம் ரேதோ பிருத்வம் மனோஹமஸ்மி
நான் செயலின் ஆதாரமாக இருக்கிறேன் நீ செலுத்தும் ஆற்றலாக இருக்கிறாய்

வாக் தவம் ஸாமா ஹம் அஸ்மி ருக்த்வம் சாமாம்
நான் எண்ணங்களாக இருக்கிறேன் நீ அதைச் சொல்லும் வாக்காக இருக்கிறாய்

அனுவ்ரதா பாவ பும்சே பும்சே புத்ராய வேத்தவை
நீ வார்த்தைகளாக இருக்கிறாய் நான் அதன் பொருளாக (அர்த்தம்) இருக்கிறேன்

ஸ்ரீயை புத்ராய வேத்தவை ஏஹி ஸூந்ரூரூதே||
நீ உன் அன்பான வார்த்தைகளால் என் வாழ்நாட்களை நிரப்பு, என் ஆற்றலாய் இருந்து நம் வாழ்வை மகிழ்ச்சியால் செழிக்கச் செய்வாயாக, நம் குடும்பம் குழந்தைகளால் செழித்து வளர உதவுவாயாக.
============================================
மணமகள் மணமகனிடம் சொல்வது:
முதலடி: ஏகமிஷே விஷ்ணுத்வ அன்வேது
தெய்வ சாட்சியாக எடுத்து வைக்கும் முதல் அடி

இரண்டாவதடி: த்வே ஊர்ஜ்வே விஷ்ணுத்வ அன்வேது
உனக்கும் நம் சந்ததிகளுக்கும் அளவில்லாத உணவுகளைக் கொடுக்க கடமைப்படுகிறேன். உனக்கு அளவில்லாத ஆற்றலும் ஆரோக்கியமும் அளிக்க உறுதிகொள்கிறேன்

மூன்றாமடி: த்ரீணீ வ்ருத்தவ விஷ்ணுத்வ அன்வேது
வேதங்களில் சொன்னபடி உன் வாழ்நாள் முழுதும் உன் கடமைகளை பூர்த்தி செய்ய நான் துணையிருக்க கடமைப்படுகிறேன். உன் விரதங்களை(கடமை) அனுஷ்டிக்க துணையிருப்பேனென உறுதிகொள்கிறேன்

நாலாமடி: சத்வாரி மாயோ விஷ்ணுத்வ அன்வேது
நீ வாழ்நாள் முழுதும் மகிழ்ந்திருக்கச் செய்ய கடமைப்படுகிறேன்.உனக்கு மகிழ்ச்சியைத் தருவேனென உறுதிகொள்கிறேன்

ஐந்தாமடி: பஞ்ச பசுப்ய: விஷ்ணுத்வ அன்வேது
நீ உன் வீட்டில் வளர்க்கும் செல்லபிராணிகளுக்கும், பசுக்களுக்கும், பயிர்களுக்கும் பாதுகாப்பாயிருந்து அவை பெருகி வளம் கொழிக்கச் செய்யவும் துணையிருக்க கடமைப்படுகிறேன். நீ பராமரிக்கும் செல்லப்பிராணிகள், பசுக்கள் போன்றவை பெருகத் துணையிருப்பேனென உறுதிகொள்கிறேன்.

ஆறாமடி: சத்ரு துப்யா: விஷ்ணுத்வ அன்வேது
மழை வெயில் பனி போன்ற எல்லா காலங்களிலும் நீயும் நம் சந்ததியினரும் பாதுகாப்பாக இருக்கத் துணையிருக்க கடமைப்படுகிறேன்.உனக்கு துன்பம் வராமல், எல்லா காலங்களிலும் காப்பேன் என உறுதிகொள்கிறேன்.

ஏழாமடி: சப்த சப்தப்யா: விஷ்ணுத்வ அன்வேது
அக்னி வளர்த்து நீ செய்யும் செயல்கள் வெற்றிபெற துணையிருக்கவும், உனக்கு இடைஞ்சல்கள், தீங்கு நேராமல் காக்கும்படி கடமைப்படுகிறேன்.நீ அக்னி வளர்த்து செய்யும் செயல்கள் எல்லாவற்றிற்கும் இடைஞ்சலில்லாமல் பார்த்துக் கொள்வேன் என உறுதிகொள்கிறேன்.
========================================
இருவரும் சொல்வது
========================================

ஓம் ஏகோ விஷ்ணுஜர்கத்ஸ்வரம், வ்யாஸம் யேன சராசரம்! ஹ்ருதயே யஸ்ததோ யஸ்ய! தஸ்ய ஸாக்ஷி ப்ரதீயதாம்!

மணமகன் சொல்வது: என் இணையே! நம் ஹ்ருதயபூர்வ அன்பினால் இணைந்து இந்த முதல் காலடி எடுத்து வைக்கிறோம். நீ நம் ஆரோக்கியத்திற்கு உகந்த உணவுகளைச் சமைப்பாயாக. என் செயல்பாடுகள் ஒவ்வொன்றிற்கும் உன் துணையையும் வேண்டுகிறேன். நீ நம் குடும்ப மேன்மைக்கு உதவியாய் இருப்பாயாக. நீயும் நம் சந்ததிகளும் மகிழ்வுடனும் ஆரோக்கியத்துடனும் இருக்க வேண்டிய செல்வ-நலன்களுக்காக உழைத்து உங்களைப் பேணுவேன் என்று உறுதி கூறுகிறேன். நீ என்னைப் பேணுவாயாக.

ஓம் இஷ ஏகபதி பவ ஸா மாமனுவ்ரதா பவ! விஷ்ணுஸ்த்வானயுது புத்ரான் வின்தாவஹை! பஹூம்ஸ்தே ஸந்து ஜரதஷ்டய:

மணமகள் சொல்வது: உன்னிடம் நானும் அன்பினால் பணிந்து இணைகிறேன். நீ உன் வீட்டின் பொறுப்புக்கள் அனைத்தையும் என்னிடம் அளித்துவிடு. உனக்கான உணவை நானே தருகிறேன். நீ நம் குடும்பத்திற்காக ஈட்டிவரும் செல்வங்களை பேணி வளர்த்து செழிக்கச் செய்கிறேன் என்று உறுதி கூறுகிறேன். நம் குழந்தைகளும் நாமும் ஆரோக்கியத்துடனும் மகிழ்வுடனும் இருக்க பார்த்துக்கொள்ளும்படி நீ என்னைப் பேணுவாயாக.

ஓம் ஜீவாத்மா பரமாத்மா ச, ப்ருத்வி ஆகாஷமேவ ச! சூர்யசந்த்ரத்வயேமர்த்தயே, தஸ்ய சாக்ஷி ப்ரதீயதாம்!!

அன்பே! ஜீவனும் ஆத்மாவும் போல என்னில் இரண்டரக் கலந்த நீ, என்னோடு இரண்டாமடி எடுத்து வைத்து விட்டாய். பூமி ஆகாசத்தை நிரப்பி, ஆகாசத்தின் இருப்பைக் குறிப்பது போல, என் இதயத்தை உன் அன்பின் ஆற்றலால் நிரப்பி உறுதியாக்கு. உன் மகிழ்ச்சியாலேயே என் இதயம் உறுதியாகும்.அப்போதுதான் நானும் மகிழ்ந்திருப்பேன். நாம் இணைந்து நம் குடும்பத்தையும் குழந்தைகளையும் காப்பாற்றுவாயாக.

ஓம் ஊர்ஜே த்விபதீ பவ ஸா மாமனுவ்ரதா பவ! விஷ்ணுஸ்த்வானயு புத்ரான் வின்தாவஹை, பஹூம்ஸ்தே ஸந்து ஜரதஷ்ட்ய:!!

என் அன்பே! நீ துக்கமடைந்திருக்கும்போது, உன் இதயத்தை என் அன்பின் ஆற்றலால் நிரப்புவேன். நீ சந்தோஷமாயிருக்கும்போது நானும் மகிழ்ந்திருப்பேன். உன்னை என் அன்பான வார்த்தைகளால் மகிழ்வுறச் செய்வேன் என்று உறுதிகொள்கிறேன். நம் குடும்பத்தையும் குழந்தைகளையும் உன் மனைவியாக உன்னோடு இணைந்து காப்பேன் என்று உறுதிகூறுகிறேன்.

ஒம் த்ரிகுணாஷ்ச த்ரிதேவாஷ்ச, த்ரிசக்தி: சத்பராயண:!! லோகத்ரயே த்ரிஸந்த்யாயா: தஸ்ய ஸாக்ஷீ ப்ரதீயதாம்!

அன்பே! இப்போது என்னோடு மூன்றடிகள் நடந்துவிட்டாய். மங்களங்கள் நிறைந்த உன் கரங்களைப் பற்றிய எனக்கு இந்தப் புண்ணியத்தால் செல்வச் செழிப்பு நிறைந்து வளம் பெருகப்போகிறது. இன்றிலிருந்து உன்னைத் தவிர மற்ற பெண்கள் அனைவருமே என் தாய்கும் சகோதரிக்கும் ஒப்பாகக் கருதுவேன். நம் குழந்தைகளுக்கு கல்விச்செல்வத்தை நாம் இணைந்து அளிக்கலாம் கல்வி செல்வம் பெருகி அவர்கள் நீடூழி வாழட்டும்.

ஓம் ராயஸ்போஷாய த்ரிபதீ பவ ஸா மாமனுவ்ரதா பவ! விஷ்ணுஸ்த்வானயு புத்ரான் வின்தாவஹை, பஹூம்ஸ்தே ஸந்து ஜரதஷ்ட்ய:!!

அன்பே! என் ஹ்ருதயபூர்வமாய் உன்னை விரும்புகிறேன், என் கணவனாக வரித்து உன் நலனையே குறித்திருப்பேன். மற்ற ஆண்கள் அனைவருமே என் தந்தைக்கும் சகோதரனுக்கும் ஒப்பாகக் கருதுவேன். நீயே என் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறாய்.

ஓம் சதுர்முகஸ்த்தோ ப்ரம்மா, சத்வாரோ வேதஸம்பவா: சதுர்யுகா: ப்ரவதந்த்ரே தேஷாம் சாக்ஷீ ப்ரதீயதாம்!!

அன்பே! என் பூர்வபுண்ணியங்களின் பலனாகவே உன்னோடு இந்த நான்காம் அடி எடுத்து வைக்கிறேன். என் வாழ்வில் சர்வமங்களங்கள் உன்னோடு வருகின்றது. நீ எனக்கு கர்மாக்கள் செய்யும் தகுதியுடைய புண்ணியத்தை தருகிறாய். நமக்கு செரிந்த அறிவும், பணிவும், மேன்மையும் கூடிய மக்கட்செல்வம் உண்டாகட்டும். அவர்கள் நீடூழி வாழ வாழ்த்துவோம்.

மாயோ பவாய சதுஷ்பதி பவ ஸா மாமனுவ்ரதா பவ! விஷ்ணுஸ்த்வாநயது புத்ரான் வின்தாவஹை பஹூம்ஸதே ஸந்து ஜரதஷ்டய:!!

உன் வாழ்க்கை புஷ்பங்களிலிருந்து வீசும் நறுமணம் போல மணம் வீசட்டும். மணமாலையில் கோர்க்கப்பட்ட பூக்கள் போல உன்னோடு இணைந்தும், குழைத்து வைத்த சந்தனத்தினைப் போல உன் அன்பால் நெகிழ்ந்தும் இருக்கிறேன்.

ஓம் பஞ்ச்சமே பஞ்ச்சபூதானாம், பஞ்ச்சப்ராணை: பராயணா:! தத்ர தர்ஷணிபுண்யானாம் சாக்ஷிண: ப்ராணபஞ்சதா:

அன்பே, இப்போது என்னோடு ஐந்தாம் அடியையும் எடுத்து வைத்து என் வாழ்வை சிறப்பானதாக்கினாய், அர்த்தமுள்ளதாக்கினாய். உனக்கு தெய்வத்தின் அருள் என்றும் இருக்கட்டும். நம் சந்ததிகள் நீடூழி வாழட்டும்.

ஓம் ப்ரஜாப்யாம் பஞ்சபதி பவ ஸா மாமனுவ்ரதா பவ! விஷ்ணுஸ்த்வாநயது புத்ரான் வின்தாவஹை பஹூம்ஸதே ஸந்து ஜரதஷ்டய:!!

அன்பே நான் உனது துக்கங்களிலும் சந்தோஷங்களிலும் பங்கு கொள்கிறேன். உன் அளவில்லாத அன்பு கண்டு உன் மீது மதிப்பும் நம்பிக்கையும் கூடுகிறது. இந்த அன்பைப் பெற நான் எதுவும் செய்வேன்.

ஓம் ஷஷ்டே து ஷட்க்ருதூணாம் ச, ஷண்முக: ஸ்வாமிகார்த்திக: ! ஷட்ரஸா யத்ர ஜாயந்தே, கார்த்திகேயாஷ்ச சாக்ஷிண:!!

அன்பே! ஆறாம் அடியெடுத்து என்னோடு நடந்து என் இதயத்தை மகிழ்ச்சியால் நிரப்பினாய். நம் பந்தத்தால் நமக்கு மகிழ்ச்சியும் அமைதியும் என்றென்றும் விளையட்டும்.

க்ருதுப்ய: ஷட்ஷ்பதி பவ ஸா மாமனுவ்ரதா பவ! விஷ்ணுஸ்த்வாநயது புத்ரான் வின்தாவஹை பஹூம்ஸதே ஸந்து ஜரதஷ்டய:!!

அன்பே! நீ தர்மானுஷட்டான காரியங்கள் செய்யும் போதெல்லாம் நானும் அதில் பங்கேற்று உனக்கு துணையாயிருப்பேன். நம் குடும்பத்திற்கு தேவையான செல்வச் செழிப்புக்களை மிகுதியாக்க துணையிருப்பேன். தெய்வ காரியங்களிலும், நம் மகிழ்ச்சிக்காக நீ செய்யும் ஒவ்வொரு காரியங்களிலும் எப்போதும் துணையிருப்பேன்.

ஓம் சப்தமே ஸாகராஷ்சைவ ஸப்ததீபா: ஸபவர்த்தா:! ஏஷாம் ஸப்தஷிர்பதநீநாம் தேஷாமாதஷர்சாக்ஷிண:!!

அன்பே! இந்த ஏழாம் அடியோடு நம் பந்தம் பிரிக்கவியலாததாக பிணைந்தது. நம் அன்பும் நட்பும் தெய்வீகமானது. தெய்வமே ஏற்படுத்திய பந்தம்தான் இது. நீ முழுமையாக எனதானாய், நான் முழுமையாக உனதானேன். என் வாழ்க்கையை உன் கையில் ஒப்படைக்கிறேன். என் வாழ்க்கை போகும் திசையை நீயே தீர்மானிப்பாயாக.

ஸகே சப்தபதி பவ ஸா மாமனுவ்ரதா பவ! விஷ்ணுஸ்த்வாநயது புத்ரான் வின்தாவஹை பஹூம்ஸதே ஸந்து ஜரதஷ்டய:!!

அன்பே! தெய்வத்தின் ஆணையாலும், புண்ணிய புத்தகங்களான வேதங்களில் குறித்த வண்ணமும் கர்மங்களைச் செய்து நாம் இணைந்தோம். நான் உனது மனைவியானேன். நாம் செய்த சத்தியப் பிரமாணங்கள் அனைத்துமே மனதால் செய்தவை. நாம் ஒருவருக்கொருவர் உண்மையாயிருப்போம். இந்தத் திருமணம் நம் வாழ்நாள் முடியும் வரை நீடித்திருக்கட்டும்.


ஓக்கே ராஜன், திருமண மண்டபத்துக்கு வாடகை எவ்வளவு?

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

10/21/2010

சென்னை பதிவர் சந்திப்பு - 20.10.2010 - ராஜன் திருமண வரவேற்பு

சென்னை சிந்தாதிரி பேட்டை காமாட்சி மீனாட்சி மகாலில் 20.10.2010 மாலை 7 மணி அளவில் நடைபெறவிருக்கும் பதிவர் ராஜனின் திருமண வரவேற்பு நிகழ்ச்சியை ஒரு பதிவர் சந்திப்பாகவும் மாற்றலாம் என வால்பையன் மற்றும் கே.ஆர்.பி. செந்தில் ஆகியோர் பதிவு போட்டிருந்தனர். நாமும் சரி, பதிவர் சந்திப்பில் கலந்து கொண்டு வெகுநாட்களாயிற்றே என மனதில் வைத்து அதற்கு சென்றேன்.

ஏழு மணிக்கு ஆரம்பிக்க இருந்தது வரவேற்பு நிகழ்ச்சி. 6 மணிக்கே அங்கு சென்றால் பதிவர்களுடன் பேசலாம் என்ற என் எண்ணம் பொய்த்தது. நான் மண்டபத்துக்கு சென்றபோது பதிவர்கள் யாருமே இல்லை. வால் பையனுக்கு போன் போட்டு கேட்டால் அவர் எல்லிஸ் ரோடில் ரூம் போட்டிருப்பதாகவும், பலர் அங்கு வந்திருப்பதாகவும் கூறினார். நான் அவரிடம் கண்டிப்பாகக் கூறினேன், எல்லோரையும் அழைத்துக் கொண்டு உடனே வருமாறு. நல்ல வேளையாக கையில் ஹாரி பாட்டர் நாவல் இருந்ததோ பிழைத்தேனோ. சற்று நேரம் கழித்து அதிஷாவும் லக்கிலுக்கும் வந்தனர். கல்யாண மாப்பிள்ளை ராஜனும் வந்து எங்களுடன் சிறிது நேரம் பேசினார்.

லக்கிலுக்கிடம் நான் எனது எந்திரன் பதிவில் கேட்ட சந்தேகத்தை அவரிடமும் கேட்டேன். அதாவது, “என் மனதுக்கு ரொம்ப நாட்களாகவே ரொம்பப் புதிராக இருக்கும் ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், வேலன் மற்றும் வெற்றிவேலில் ஹவுஸ்ஃபுல் ஆவதை விடுங்கள். ஒரு ஷோவுக்கு சமயத்தில் 20 பேர் கூடத் தேறுவதில்லை. அதெப்படி அவற்றை நடத்துவது கட்டுப்படியாகிறது? அந்த காம்ப்ளெக்ஸின் முதலாளியிடம் 7 தியேட்டர்கள் மேல் இருக்கின்றனவாம். மனிதர் எப்படி சமாளிக்கிறார்”?

அவரும் தியேட்டர்களது உண்மை நிலவரத்தைக் கூறினார். சென்னையில் கணிசமான அளவில் தியேட்டர்கள் ஷாப்பிங் மால்களாக மாற்றப்பட்டு வருகின்றன. அது முழுவது க்ஷீணிக்காமல் இருக்கவே பல வரிகள் நீக்கப்பட்டன. டிக்கெட்டு விலைகளையும் மார்க்கெட் நிலவரம் போல முதல் ஓரிரு வாரங்களுக்கு வைக்க அனுமதி தரப்பட்டது போன்ற விஷயங்களை விளக்கினார்.

மண்டபத்தின் உள்ளே மெல்லிச்சை கச்சேரி ரொம்ப சவுண்டாக இருந்ததால், எல்லோரும் கீழே நின்று பேசிக் கொண்டிருந்தோம். வரும் 2011 தேர்தலில் திமுகவுக்கு தனியாகவே சாதாரண பெரும்பான்மை கிட்டும் என லக்கிலுக் ப்ரெடிக்ட் செய்தார். பிறகு மற்ற பதிவர்கள் ஒவ்வொருவராக வர ஆரம்பித்தனர். அப்துல்லா, பலாபட்டறை சங்கர், உண்மை தமிழன், கும்மி, சிரிப்பு போலீஸ் ரமேஷ், ஜாக்கி சேகர், மங்குனி அமைச்சர் ஆகியோர் வந்து சில நேரம் கழித்து வால் பையன் வந்தார். பேசிக் கொண்டே இருந்ததில் மணி ஏழரையைத் தாண்ட, எல்லோரும் மறுபடி உள்ளே சென்றோம்.

மணமக்களுக்கு வாழ்த்துக் கூறுவதற்காக பலர் வரிசையில் நின்றனர். அவர்களிடையே ருத்திரனும் இருந்தார். அவரிடம் சென்று பேசினேன். பதிவு பின்னூட்டங்களில் நான் அவருக்கு தெரிவித்த எதிர்ப்பை அவர் பெர்சனாக எடுக்கலாகாது எனக் கூறியதும் அவரும் அதை புன்னகையுடன் ஆமோதித்தார். அவருடன் அதை க்ளாரிஃபை செய்து கொண்டது மனதுக்கு ஆறுதலாக இருந்தது. எங்கள் இருவரையும் சேர்த்து கும்மி அவர்கள் போட்டோ எடுக்க அதை கண்டிப்பாக எனக்கு அனுப்ப வேண்டும் என கேட்டுக் கொண்டேன். அவரும் அதையும் மர்ற போட்டோக்களையும் மின்னஞ்சலில் அனுப்பினார். அவை கீழே.


(ருத்ரனுடன் நான்)


(இடமிருந்து வலம்: வால்பையன், ருத்ரன், மணமகள், ராஜன், நான்)



ருத்ரனிடம் அவர் டாக்டர் ஷாலினியுடன் சேர்ந்து மாடரேட் செய்த Good touch, bad touch விவாதத்தை நினைவு கூர்ந்து அதில் நான் வெறுமனே சுருக்கமாக கூறிய ஒரு விஷயத்தைக் குறிப்பிட்டேன். அதாவது பிறப்புறுப்பைத் தொடும்போது ஆண் குழந்தையானாலும் சரி, பெண் குழந்தையானாலும் சரி அதற்கு சந்தோஷமாகத்தான் இருக்கும். ஆகவே பாலியல் ரீதியாக தன்னைத் தொடுபவர்களை குழந்தையும் அனுமதிக்கிறது, வெளியிலும் சொல்வதில்லை. இம்மாதிரியான நிகழ்வுகள்தான் அதிக ஆபத்தை விளைவிக்கும். அதை குழந்தையின் பெற்றோர் உணர்ந்து குழந்தையுடன் பக்குவமாகப் பேசவேண்டும்.

இரவு விருந்து நன்றாக இருந்தது. கிட்டத்தட்ட 9 மணி வாக்கில் விடை பெற்று சென்றேன்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

10/02/2010

எனது சாவு பற்றிய இரங்கல் செய்தி மிகவும் அதிகமாகத்தான் மிகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது

அமெரிக்க எழுத்தாளர் மார்க் ட்வைனின் வார்த்தைகளின் தமிழாக்கம்தான் இத்தலைப்பு.

முந்தாநேற்று திடீரென என் வீட்டம்மா கேட்டார், “ஏன்னா பத்ரி சேஷாத்ரிக்கு என்ன வயது”? என்று. சமீபத்தில் 2005 புத்தகக் கண்காட்சியில் அவரை முதல்முதலாகச் சந்தித்தபோது அவர் தான் பிறந்த வருடம் 1972 எனச் சொன்னதாக நினைவு. அதையே என் வீட்டம்மாவிடம் கூற, அவரோ “அப்போ அவர் இவர் இல்லை” என பூடகமாகக் கூறி அப்பால் சென்றார். என்ன விஷயம், ஏதாவது ஒபிச்சுவரியில் இப்பெயரைப் பார்த்தாயா எனக் கேட்டதற்கு அவர் ஆமாம் என்றார். பிறகு நானும் அச்செய்தியை பார்த்தேன், வயது 64 எனப்போட்டிருந்தது. மனம் அமைதியாயிற்று.

பிறகு கூகள் பஸ்ஸில் பாரா அவர்கள் இந்த நிகழ்வைக் குறிப்பிட்டிருந்தார். அது பற்றிப் பதிவும் போட்டார். பலர் இந்த வயதைக் கவனிக்காமல் மெனக்கெட்டு பத்ரிக்கே போன் போட்டு அவர் இருக்கிறாரா இல்லையா என விசாரித்த கூத்தை அதில் பார்த்தேன்.

பத்ரிக்கும் ஃபோன் போட்டு பேசினேன். வயது 64 என்பதைக்கூட பார்க்காது அவரிடம் பலர் இது பற்றி போன் செய்ததை என்னவென்று கூறுவது? மனிதர் சிரிக்கிறார்.

கடவுள் நம்ம பத்ரிக்கு நீண்ட ஆயுளைத் தரட்டும்.

இம்மாதிரி குழப்பங்கள் பலருக்கு பல முறை ஏற்பட்டுள்ளது. அவர்களின் விவரங்கள் இங்கும் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன.

பல சமயங்களில் இது இறந்ததாகக் கூறப்பட்டு பிறகு உயிருடன் திரும்புபவருக்கு பெரிய தொல்லையாகப் போகிறது. இதற்கு ஒரு உதாரணம் இதோ: என்ன செய்வது சிகப்பு நாடாவின் தொல்லை அப்படி.

அதே சமயம் சில நல்ல விஷயங்களும் நடந்துள்ளன. ஆல்ஃப்ரட் நோபல் என்னும் தொழிலதிபர் டைனமைட்டைக் கண்டுபிடித்து வியாபாரம் செய்தவர். அவரது இந்த மாதிரியான அவசர ஒபிச்சுவரியில் அவரை “மரணத்தின் வணிகர்” என குறிப்பிட்டிருந்ததைப் பார்த்து துணுக்குற்றார். பிராயச்சித்தமாகத்தான் நோபல் பரிசுகளை நிறுவினார்.

பெரிய பத்திரிகைகளில் பல பெரிய மனிதர்களின் ஒபிச்சுவரிகளின் வரைவு அவர்கள் உயிருடன் இருக்கும்போதே தயார் செய்யப்பட்டு, அவ்வப்போது இற்றைப்படுத்தப்படும் என என் தந்தை அமரர் நரசிம்மன் கூறியுள்ளார். அண்ணா, ஜேபி ஆகியோரது மரணங்கள் தவறுதலாக இம்மாதிரித்தான் முன்னமேயே அறிவிக்கப்பட்டன.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

9/29/2010

Hello how are you?

இது என்னப் புதுக்கதை என விழிக்கும் முரளி மனோகரக்கான விளக்கம் நான் பெனாத்தல் சுரேஷுடன் நிகழ்த்திய chat-ல் உள்ளது. அது பிறகு. முதலில் இப்பதிவின் பின்புலன்:

பதிவின் தலைப்பை செண்டர் ஜஸ்டிஃபை செய்வது பற்றி நான் சசிகுமாரின் பதிவொன்றில் இட்டப் பின்னூட்டம் பற்றிய எதிர்வினை சசிகுமாரிடமிருந்து, மற்றும் அதற்கு எனது பதில் ஆகியவை கீழே தரப்பட்டுள்ளன.

சசிகுமார் said... 12
/dondu(#11168674346665545885) said... 4
இதற்கு ஏன் இத்தனை பாடுபடவேண்டும்?

பிளாக்கர் புதுப்பதிவு பக்கத்தில் compose mode-ஐ ஐ செலக்ட் செய்தால், தானே நடுசெண்டருக்கு செல்ல ஐக்கான் கிடைத்து விட்டு போகிறது.

சாதாரண வேர்ட் எடிட்டர் போல எல்லா ஐக்கான்களும் உள்ளனவே//.


நண்பரே நீங்கள் சொல்கிற முறையில் பதிவின் தலைப்பை மாற்ற முடியாது பரிசோதிக்கவும்

September 29, 2010 11:01 AM
dondu(#11168674346665545885) said...
@Sasikumar

Of course you can. Let me explain.
1. Let us say the title is "Hello how are you?"
2. Type the title in the body portion of the new post in the compose mode.
3. Center it using the center justified setting.
4. Come back to html edit mode.
5. You will get an entry for center justification with the necessary HTML code as.

Hello how are you?

6. Cut and paste it in the title box.

7. There you are!! I checked it by seeing the preview in a trial post I just now did.

8. Now it has been published. See: http://dondu.blogspot.com/2010/09/hello-how-are-you.html

அவ்வாறு போட்டதுமே பெனாத்தல் சுரேஷிடமிருந்து பேச அழைப்பு வந்தது. அது கீழே:

Suresh: அருமையான பதிவு

Suresh: இப்படியே எல்லா பதிவும் போட்டீர்கள் என்றால் இந்த நாள் மட்டுமல்ல, எல்லா நாளும் இனிய நாளே!

Narasimhan: எந்தப் பதிவை குறிப்பிடுகிறீர்கள்?

Suresh: hello how are you

Narasimhan: அதுவா, செண்டர் ஜஸ்டிஃபிகேஷன் தலைப்பில் கொண்டு வர முடியாது எனச் சொன்னதற்காக போட்டது

Suresh: :)

Narasimhan: பார்க்க: கணவன் மனமறிந்து நடப்பவளே மனைவி

Suresh: ellaam paathuduven

Narasimhan: உண்மை கூறப்போனால் எனக்கே இது புதிய விஷயம்தான். அப்படித்தான் புதிது புதிதாகக் கற்க வேண்டியுள்ளது.

Regards,
Dondu N. Raghavan

9/22/2010

ஏன் சார் சாரு நிவேதிதா அப்படியாவது உங்கள் வலைப்பூவை பார்க்க வேண்டும் என எங்களுக்கு என்ன முடை?

இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு முன்னால் சாரு நிவேதிதாவுடன் ஒரு சந்திப்பு கிழக்கு பதிப்பகத்தின் மொட்டை மாடியில் நடந்தது. அதற்கு சற்று நாள் முன்னால்தான் சாரு தனது வலைப்பூவை கட்டணத்தளமாக மாற்றப்போவதாகக் கூறியிருந்தார். நான் அவரிடம் அவர் அதை செய்து விட்டாரா இல்லை இனிமேல்தான் செய்யப் போகிறாரா எனக் கேட்டதற்கு அவர் அந்த எண்ணத்தையே விலக்கிக் கொண்டுவிட்டதாகக் கூறினார். ஏன் எனக்கேட்டதற்கு ஆனானப்பட்ட சுஜாதாவின் வாசகர்களே அம்பலம் கட்டண தளமாக மாறியதும் அதை பார்ப்பதை நிறுத்தியதாக கேள்விப்பட்டாராம். அவரே அப்படியென்றால் தான் எம்மட்டு என்ற பிரமிப்பு வந்ததுமே ஓசைப்படாமல் அதை கைவிட்டுள்ளார்.

அதன் பிறகு அவர் (அல்லது அவரது புரவலர்கள்) காசு கொடுத்து நடத்தும் தளத்தின் பதிவுகள் திடீரென வைரஸ் தாக்குதலில் மறைந்து போயின. அந்த சந்தர்ப்பத்திலும் அவரை நான் சுஜாதா நினைவுநாள் கூட்டத்தில் சந்தித்து பேசியபோது பேசாமல் பிளாக்கர் சேவைக்கு மற்றிக் கொள்ள ஆலோசனை கூறினேன்.

தேவையின்றி பணம் கொடுத்து இம்மாதிரி வலைப்பூவெலாம் வைத்துக் கொள்ளும் இம்சை பற்றியும் ஒரு பதிவு போட்டேன்.

இதெல்லாம் திடீரென ஏன் மறுபடியும் கூறுகிறேன் என்றால், சாருவின் தளத்துக்கு க்ளிக் செய்து பதிவுகளைப் பார்க்க முயன்றால் இந்தப் பக்கம் வருகிறது. பல விவரங்களை கேட்கிறார்கள். ஆளை விடுங்கள் என அணைத்து விட்டேன். இது யாருடைய அற்புத யோசனை என்பது புரியவில்லை. அப்படியாவது எல்லா கட்டங்களையும் பூர்த்தி செய்து அவரது கட்டுரைகளை படிக்க வேண்டுமா, ஆளை விடுங்கள் என வந்து விட்டேன்.

இந்த தருணத்தில் trade india என்னும் அமைப்பு செய்யும் கூத்துதான் நினைவுக்கு வருகிறது. கணினி வாங்கிய புதிதில் அதன் தளத்தில் இலவச உறுப்பினராகச் சேர்ந்தேன். அதில் இருந்து ஏற்றுமதியாளர்கள், இறக்குமதியாளர்கள் ஆகியோரது பட்டியல்களை பெற்று மொழிபெயர்ப்பு சேவைகள் பற்றிய ஆஃபர்களை நான் தேர்ந்தெடுக்கும் கம்பெனிகளுக்கு அனுப்பலாம் எனப் பார்த்தேன். அதற்காக ஒரு குறிப்பிட்ட கம்பெனியைத் தெரிவும் செய்தேன். ஆனால் அதன் தொலைபேசி எண் மற்றும் மின்னஞ்சல் முகவரி ஆகிய விவரங்களை காசு கொடுத்து உறுப்பினரானால்தான் தருவார்களாம்.

அதன் பட்டியல்களில் உள்ளவர்களுக்கு இம்மாதிரி நிபந்தனை இருப்பது தெரியுமா என எனக்குத் தெரியவில்லை. அவர்கள் பட்டியலில் இடம் பெறவே கட்டணம் கட்டியுள்ளனர். நாலு வாடிக்கையாளர்களோ, சேவை அளிப்பவர்களோ அவர்களை தொடர்பு கொண்டால்தானே அவர்கள் வியாபாரமே நடக்கும்? அவர்களிடம் பணம் வாங்கியது போதாது என கேஷுவலாக எப்போதாவது அவர்களது தொடர்பு விவரங்கள் தேடுபவர்களும் பணம் செலுத்த வேண்டும் என்பது எந்த நியாயம்? ஆகவே நான் கண்டு கொள்ளாமல் விட்டேன். கம்பெனியின் பெயர்களை கூகளில் அடித்து கேட்டால் தானே விவரங்கள் தெரிகின்றன, ஆகவே அதில் பிரச்சினை இல்லைதான்.

இதில் தமாஷ் என்னவென்றால், அதே trade india-வின் பிரதிநிதி ஒருவர் என் வீட்டுக்கு வந்து என்னையும் கட்டண உறுப்பினராக்க முயன்றார். இதனால் எனக்கு என்ன லாபம் எனக்கேட்டதற்கு என் பெயரும் மொழிபெயர்ப்பாளர்களின் பட்டியலில் வரும் என்றார். ஆனால் அதனால் எனக்கு என்ன பிரயோசனம்? என்னைப் போலவே இன்னொருவன் என்னை இப்பட்டியல் மூலம் தொடர்பு கொள்ள என்ணினால் அது அவன் கட்டண உறுப்பினனாக இல்லாவிட்டால் அது நடக்காதே? இதை அந்த பிரதிநிதியிடம் கூற அவர் என்ன பதில் தருவதெனத் தெரியாது இடத்தைக் காலி செய்தார்.

பெயரை பதிவு செய்ய கட்டணம் கேட்பது புரிந்து கொள்ள முடிகிறது. ஆனால் கேஷுவலாக பார்ப்பவனும் பணம் கட்ட வேண்டும் என்றால் எப்படி? எல்லோரும் கேனையன் என நினைத்தார்களா இவர்கள்?

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

8/26/2010

நண்பர்களுக்கு நன்றி - 7

நண்பர்களுக்கு நன்றி - 1

நண்பர்களுக்கு நன்றி - 2
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 3
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 4
நண்பர்களுக்கு நன்றி - 5

நண்பர்களுக்கு நன்றி - 6


இந்த வரிசையில் மே மாதம் 2-ஆம் தேதி இதற்கு முந்தையப் பதிவை போட்டபோது இவ்வளவு சீக்கிரம் இந்த ஏழு லட்ச கவுண்டர் எண்ணிக்கைக்கான பதிவு போடுவேன் என சத்தியமாக நினைக்கவில்லை.

ஒரு லட்சம் வந்த நேரம் 19.12.2006, 20.45 hrs. IST. இரண்டு லட்சம் வந்த நேரம் 14.02.2008, 19.58 hrs IST. மூன்று லட்சம் வந்த நேரம் 07.11.2008, 12.54 hrs. நான்கு லட்சம் வந்த நேரம் 14.05.2009 காலை 10.45. ஐந்து லட்சம் வந்த நேரம் 11.11.2009, 23.13 hrs. ஆறு லட்சம் வந்த நேரம் 03.05.2010 காலை 10.26 மணி. இப்போது ஏழு லட்சம் வரும் தருவாயில் அதற்கும் ஆறு லட்சத்துக்கும் இடையில் 4 காலண்டர் மாதங்களுக்கு குறைவாகவே (117 நாட்கள்?) எடுத்து கொள்ளப்படும் என எண்ணுகிறேன்.

இந்த கவுண்டரின் விசேஷம் என்னவென்றால், நான் லாக்-இன் செய்து பார்ப்பதெல்லாம் கணக்கில் ஏற்றப்படாது. இந்த ஆதரவுக்காக நான் எனது நலம் விரும்பிகளுக்கும் மற்றவர்களுக்கும் எனது மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்து கொள்கிறேன்.

இந்த முறை டோண்டு முக்கியமாகக் கருதுவது சோ அவர்களையே கண்டித்து பதிவு போட்டதுதான் என முரளி மனோகர் கூறுகிறான். பின்னே என்ன, இவ்வளவு அற்புதமான மெகா சீரியலான எங்கே பிராமணனை இப்படியா சொதப்பலாக முடிப்பது? அப்பதிவிலிருந்து சில வரிகள் மீண்டும் இங்கே.

எங்கே பிராமணன் முதல் பகுதியில் கடைசி எபிசோட் என்பதை நான் முதலிலிருந்தே கண்டு கொள்ள முடிந்தது. ஆனால் இம்முறை நான் அவ்வாறு காண இயலவில்லை. ஆகவே இந்த சீரியல் இம்மாதிரி முடிந்தது என்னையும் ஆச்சரியத்திலும் ஏமாற்றத்திலும் ஆழ்த்தி விட்டது. காரணம் கதையில் இன்னும் பல முடிச்சுகள் அவிழ்க்கப்படாமல் உள்ளன.

எல்லாவற்றையும் விடுங்கள். காதம்பரி என்னும் அப்பெண்ணை இப்படி அம்போ என விட்டுப்போனது எந்த விதத்தில் நியாயம் என்பதே புரியவில்லை. மெனக்கெட்டு அவளை அசோக்கின் தர்மபத்தினியாக்கினார்கள். இப்போது அவள் கதி? அசோக் திடீரென மறைந்து போனதால் அவனது பெற்றோருக்கு வரும் மன உளைச்சல்கள், சட்ட சிக்கல்கள், போலீஸ் கெடுபிடிகள் ஆகியவற்றையும் நினைத்துப் பார்க்க வேண்டும்.

எனக்கு வரும் கோபத்துக்கு பார்ட் -2 ஆரம்ப எபிசோடில் வந்தது போல நாதன், வசுமதி, நீலகண்டன், சாம்பு ஆகிய பாத்திரங்கள் காதம்பரியுடன் கூட வந்து சோ அவர்களை ஒரு மொத்து மொத்தினால்தான் என் மனம் ஆறும். சிங்காரம் ஒருவன் போதாதா, வந்து வீடுகட்டி உதைக்க?

அது சரி நீ எப்படி பெரிசு இந்தக் கதையை முடிச்சுருப்பே என முரளி மனோகர் நக்கலாகக் கேட்கிறான். அதையும் சொல்லிவிடுகிறேன்.

நாரதர் அசோக்கிடம் சொன்னதெல்லாம் சரிதான். ஆனால் அவன் தனது பூலோகக் கடமையையும் முடித்தாக வேண்டும், பீஷ்மரைப் போல. வக்கீலின் உதவியோடு உண்மை குற்றவாளியை பிடிப்பது பெரிய காரியமாக இருக்க முடியாது. பிறகு முழுவர்ண ரீதியான பிராமணனாக வாழமுடியவில்லை என்றாலும், கலியுக தர்மங்கள் மற்றும் சாத்தியக்கூறுகளுக்கும் ஏற்ப ஒருவன் எவ்வாறு பிராமணனாக வாழமுடியும் என்பதையும் அசோக் எடுத்துக் காட்டியதாக நான் கதையை கொண்டு சென்றிருப்பேன்.

அத்தனைக் காட்சிகளையுக் காண்பிக்க முடியாவிட்டால், காதம்பரி உண்மையிலேயே வசிஷ்டரின் மனைவி அருந்ததியே என கதையின் போக்கை மாற்றி அவளும் அதை உணர்ந்து அசோக்குடன் வாழ்வதையே சூசகமாக ஒரு எபிசோடில் காட்டியிருப்பேன். இத்தனை விஷயங்களையும் மேலும் ஒரே ஒரு எபிசோடில் காட்டியிருக்க இயலும்.

எது எப்படியோ நான் இம்மாதிரி சோ அவர்களை இம்மாதிரி முழுமையாகக் கண்டித்து இப்பதிவை போடுவேன் எனக்கனவிலும் நினைக்கவில்லை.


இந்த ஏழு லட்சத்துக்கன பதிவுக்கும் ஆறு லட்சத்துக்கான முந்தையப் பதிவுக்கும் இடையே இருப்பவை மொத்தம் 81 பதிவுகளே. அவற்றில் எங்கே பிராமணன் சம்பந்தப்பட்ட பதிவுகள் 20. மீதி அறுபதில் நான் முக்கியமாகக் கருதுவது அவதூறு ஆறுமுகம் மீது நேரடியாகத் தாக்கிய பதிவு முதலில் வருகிறது. போலி டோண்டு விவகாரத்தின் கடைசி தொக்குகளில் ஒன்றாக இது வருகிறது. இனியாவது போலி டோண்டு பற்றி மேலும் எழுத வேண்டிய அவசியம் இல்லாது இருக்கும் என நம்புகிறேன்.

நூறுக்கும் மேல் பின்னூட்டங்கள் பெற்ற பதிவு எல்லாவற்றுக்குமே இட ஒதுக்கீடு தந்து விடலாமா என்னும் பதிவு, இரண்டாம் உலக மகாயுத்தத்தில் சோவியத் யூனியனின் பங்கு, ஒட்டகத்துக்கு நடந்தது என்ன?, சாதியே கூடாது என கூத்தடிக்கும் பதிவர்களை பற்றிச் சாடிய பதிவு, பாப்பானைத் திட்டணும்னா பகுத்தறிவையே மறக்கலாம் என செயல்படுபவர்கள் பற்றிய பதிவு, பார்ப்பான் பூணல் போட்டால் என்ன போடாவிட்டால் என்ன என நான் கேள்வி கேட்ட பதிவு, ரொம்ப நாளுக்கப்புறம் புதிர்கள் பதிவு, பெரியாரை வீரமணி வகையறாக்கள் கேவலப்படுத்தியது பற்றிய பதிவு ஆகியவை இந்த 81 பதிவுகளில் குறிப்பிடத் தக்கவை.

போன தடவை போலவே இம்முறையும் சற்று முன்பே இப்பதிவை போட்டு விட்டேன். நாளை அல்லது நாளை மறுநாள்தான் 7 லட்சம் தாண்டும் என நினைக்கிறேன். ஆகவே இப்பதிவையும் இப்போதே வெளியிடுகிறேன். இப்போது தேதி 26.08.2010, நேரம் பிற்பகல் 12.14 மணி (இந்திய நேரம்), ஹிட்கள் 6,98,914.

தலைகீழ் எண்ணிக்கை ஆரம்பமாகிறது: 1086, 1085, 1084, 1083, 1082 .......

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

8/23/2010

நேர்மறை எண்ணங்கள் கொண்ட பதிவர் Anthony Muthu அவர்கள் திடீர் மறைவு


பதிவர் அந்தோனி முத்து அவர்கள் மாற்றுத் திறன் கொண்டவர். இயற்கையால் மிக வஞ்சிக்கப்பட்ட நிலையிலும் தன்னம்பிக்கை தளராது உழைத்தவர். ‘அழகி’ தமிழ் எழுதி மென்பொருளை விரிவாக்குவதில் பங்கு பெற்றவர்.

அவர் இப்போது நம்மிடையே இல்லை. சில மணி நேரங்களுக்கு முன்னால் காலன் அவரை அழைத்துச் சென்று விட்டான். அவருக்கு உதவி கோரி பதிவர் என்றென்றும் அன்புடன் பாலா பதிவர்களிடம் வேண்டுகோள் விடுத்து அவருக்கு மடிக்கணினியும் சக்கர நாற்காலியும் பெற்றுத் தந்தது உங்களில் பலருக்கு நினைவிலிருக்கும் என நம்புகிறேன். நான் அவருக்காக பாலாஜி அவர்களிடம் அளித்த சிறு தொகைக்காக எனக்கும் ஃபோன் செய்து பேசியிருக்கிறார். அழகி மென்பொருளை நான் எனது விட்ஜெட்டில் போட்டதற்கும் நன்றி கூறினார். தொலை பேசியில் அவருடன் பேசும் புதியவர் யாருக்குமே அவருக்கு ஏதும் பிரச்சினை இருப்பதாகக் கூறவே இயலாத அளவுக்கு உற்சாகத்துடன் பேசுபவர் அவர்.

சில நிமிடங்களுக்கு முன்னால்தான் பாலா அவர்கள் என்னுடன் தொலைபேசினார். இந்த துக்ககரமான விஷயத்தையும் கூறினார். அந்தோனிக்கு மூச்சுத் திணறல் இருந்திருக்கிறது. பாலா இது சம்பந்தமாக மருத்துவர் ப்ரூனோவுடனும் பேசியிருக்கிறார். அவரும் அந்தோனியை மருத்துவ மனையில் இயன்ற அளவு கவனித்திருக்கிறார். இருப்பினும் அந்தோனியின் முதுகு தண்டுவட பிரச்சினை காரணமாக அவரது நுரையீரல் அழுத்தப் பெற்று மூச்சுத் திணறல் ஏற்பட்டிருக்கிறது. இந்த பிரச்சினை அவருக்கு பல ஆண்டுகளாகவே இருந்து வந்திருக்கிறது. ஆகவே ஓரளவுக்கு மேல் ஒருவராலும் ஒன்றும் செய்ய இயலவில்லை.

நேற்றும் பாலாஜி எனக்கு ஃபோன் செய்து பேசினார்தான். ஆனால் அது மகிழ்ச்சிகரமான செய்தியுடன் வந்தது. அவர் உதவி செய்த இன்னொருவர் மருத்துவ மாணவி கௌசல்யா படிப்பு முடிந்து ஹவுஸ் சர்ஜன்சி செய்து வருபவர் அவர் வீட்டுக்கு நேற்று அவரைப் பார்க்க வந்திருக்கிறார். தனக்கு அவர் செய்த உதவியால் தான் முன்னுக்கு வந்ததாகவும், ஆகவே அவரது இம்மாதிரியான சேவைகள் தொடர தன்னால் இயன்ற அளவு பண உதவி செய்ய ஆசைப்படுவதாகவும் கூறி அவர் கையில் கணிசமான பணம் தந்திருக்கிறார். பாலா அப்பெண்ணை என்னுடனும் பேச வைத்தார். அவருக்கு நான் வாழ்த்துக்களையும் ஆசிகளையும் கூறினேன்.

அவருக்கு முதலில் பணம் தந்த போது நானும் சென்றிருந்தேன். அது சம்பந்தமாக நான் இட்டப் பதிவு இதோ. பாலா அவர்கள் இட்டது இங்கே.

ஆனால் இன்று இம்மாதிரியான துயரச் செய்தி. என்ன செய்வது. அதுதான் வாழ்க்கை.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

பின்குறிப்பு: பாலாஜி அவர்கள் பதிவு போடும் சூழ்நிலையில் இல்லாததால் என்னைப் போடச் சொல்லி கேட்டுக் கொண்டார். ஆகவே இப்பதிவு.

8/22/2010

பதிவுகள் போட காசு கொடுத்து தளம் பெறுவது, ஏன் இந்த இம்சை

சுஜாதாவின் இரண்டாம் நினைவுநாள் நிகழ்வுக்கான கூட்டத்தில் சாரு நிவேதிதாவிடம் ஒரே ஒரு கேள்விதான் வைத்தேன். அப்போது அவர் தனது கட்டண இணையதளம் காசு தராததால் முடக்கப்பட்டதாக எழுதியிருந்தார். அப்படியேனும் காசு கொடுத்து ஏன் தளம் வாங்க வேண்டும்? பிளக்கர் வேர்ட்ப்ரெஸ் ஆகியவை இலவசமாகவே இடம் தரும்போது இதெல்லாம் தேவையா என்பதுதான் அக்கேள்வி.

தங்கள் காசு கொடுத்து இணையதளம் பெறுபவர்களாவது பரவாயில்லை. ஆனால் சாரு அதற்கான விலையை நண்பர்களிடமிருந்தே பெற்று தருகிறார். ஏன் ஐயா இப்படியாவது ஓசியில் பணம் பெற்று இந்த ஒய்யாரம் தேவைதானா என்று அவரிடம் அதிகப்படியாக ஒரு கேள்வியை இத்தருணத்தில் வைக்கிறேன்.

நான் நிஜமாகவே கேட்கிறேன், பிளாக்கரில் என்ன குறை கண்டீர்கள்? கடந்த ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு மேல் நான் பாவித்து வருகிறேனே, ஒரு தொல்லையும் இன்றி. பதிவுகள் எல்லாம் அவ்வாறே பத்திரமாக உள்ளனவே. அப்படியே உங்களுக்கு அவை காணாமல் போகும் அபாயம் உள்ளது எனத் தோன்றினால் ஒவ்வொரு பதிவையும் அதன் பின்னூட்டங்களுடன் சேர்த்து வேர்ட் கோப்பாக சேமித்து வைத்துக் கொள்ளலாமே.

நானும் முதலில் அவ்வாறு செய்தேன், ஆனால் போர் அடித்தது ஆகவே விட்டுவிட்டேன் என்பது வேறு விஷயம். அதற்கு இன்னொரு காரணமும் உண்டு. நான் எழுதுவது ஒன்றும் காலத்தால் அழியாத இலக்கியங்கள் அல்ல, பெரும்பாலும் மொக்கைப் பதிவுகளே. ஆகவே அவை தொலைந்தாலும் அவற்றை விட அதிக மொக்கைகளை நான் உருவாக்கும் சக்தி பெற்றவன் என்பது எனக்கு நன்றாகவே தெரியும் என்பதையும் இங்கு இப்போது சொல்லிவைத்து விடுகிறேன்.

எவ்வளவு யோசித்தும் கட்டண இணையதளங்களின் பயன் புரியவே இல்லை. நான் எனது மொழிபெயர்ப்புக்கான இணைய தளம் வைத்திருக்கிறேன் என்றால் அது எனது தொழிலுக்கானது. காசும் குறைவுதான் (ஆண்டுக்கு 2500 ரூபாய்கள்). அதையும் வருவாயில் இருந்து கழித்து வருமான வரியையும் குறைத்து கொள்ளலாம். ஆக 20 அல்லது 30% வரி பிராக்கெட்டில் இருக்கும் நான் இங்கு மிச்சம் பிடிப்பது 500 அல்லது 750 ரூபாய். அதே சமயம் ப்ரோஸ்.காம்-ல் இருக்கும் எனது ப்ரொஃபைல் அதிக பயனுடையது, கூடவே இலவசம் வேறு. நான் அதில் பிளாட்டினம் மெம்பராக இருப்பதே இலவசமாகத்தான் (அது என் சேவையை அங்கீகரித்து தரப்பட்டது) என்பது இன்னொரு விஷயம், ஆனால் அது என் ஒருவனுக்கு மட்டுமே பொருந்தும்.

இங்கு பல பதிவர்கள் காசு கொடுத்து இணையதளம் பெற்று பதிவிடுகிறார்கள். அவர்கள் பின்னூட்டங்களில் அதன் அனுகூலங்களைக் கூறலாமே.

இன்னொரு எரிச்சல் தரும் விவகாரம் கட்டண மின்னஞ்சல் முகவரிகள். நான் டாட்டா இண்டிகாம் இணைய சேவையை பாவிப்பதால் எனக்கு ஒரு eth.net முகவரி உண்டு. அதை பெற்ற புதிதில் அதை உபயோகித்து எனது வாடிக்கையாளர்களுக்கு கோப்புகளை அனுப்பிப் பார்த்தேன். அவை உடனடியாக போய் சேராமல் அழும்பு செய்தன. பிறகு அதே கோப்புகளை யாஹூ அல்லது ஜிமெயில் மூலம் அனுப்பினாலோ அவை உடனடியாக இலக்கை அடைந்தன.

டாட்டா இண்டிகாமுக்கு ஃபோன் செய்து கேட்டால் அவர்கள் எப்படியும் மின்னஞ்சல்கள் 24 மணி நேரத்துக்குள் போய் சேரும் என பெருமையுடன் கூறுகின்றனர். அட நாய்களா, உங்கள் பெருமையில் இடி விழ. இன்னொன்றையும் கவனித்தேன். பல கம்பெனிகளுக்கு அவற்றின் கார்பரேட் மின்னஞ்சல் முகவரிக்கு கோப்புகள் அனுப்பினால் அவையும் உடனடியாக போய் சேர்வதில்லை. அவற்றின் பல அதிகாரிகள் எனக்கு தத்தம் யாஹூ அல்லது ஜீமெயில் முகவரிகளையும் கொடுத்து பீ.சி.சி. யில் கோப்புகளை பெற்றுக் கொள்கின்றனர். எனது கேள்வி இதுதான். காசு பெற்று மின்னஞ்சல் சேவை தருபவர்களது சேவையில் ஏன் இந்த குறைபாடு? இக்கேள்வியும் என் மனதைக் குடைகிறது.

ஆனால் ஒன்று. proz.com போன்ற மொழிபெயர்ப்பு தலைவாசல்களில் திரும்பத் திரும்ப ஒன்றையே கூறுகிறார்கள். அதாகப்பட்டது இலவச மின்னஞ்சல் சேவை வைத்திருக்கும் வாடிக்கையாளர்கள் விஷயத்தில் அதிக ஜாக்கிரதையாக இருக்க வேண்டும் என்று. கார்ப்பரேட் ஐ.டி. என்பது காசு கொடுத்துத்தான் பெறவியலும் என்பதால் அதை வைத்திருப்பவர்கள் நம்பத் தகுந்தவர்கள் என்பதே அதன் காரணம். இதிலும் உண்மை இல்லாமல் இல்லை. அதற்கு ப்ரோஸின் இந்த மன்ற விவாதத் திரியே சாட்சி. அதே சமயம் மின்னஞ்சல்கள் செல்வதில் தாமதம் ஏற்படுகின்றனவே. ஆகவே நான் என்ன சொல்கிறேனென்றால் இருவகைகளிலும் மெயில் அனுப்பலாம். கட்டண மின்னஞ்சல் சேவை நம்பிக்கைத்தன்மைக்காகவும், இலவச மின்னஞ்சல் சேவை துரித சேவைக்காகவும்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

7/05/2010

அக்காவுக்கு முன்னால் தங்கைக்கு கல்யாணம் ஆன சிக்கல் போல ஆகிவிட்டது

இதென்ன புது கலாட்டா என்பவர்களுக்கு பதில் இதோ. ஜெயா டிவி நேர்காணல் ஜூன் 17-ஆம் தேதியே வந்து விட்டது. அதன் சிடியைப் பெற ஏற்பாடு செய்து வைத்திருந்தேன். ஆனால் கிடைத்ததோ டிவிடி. எனது மடிக்கணினி அதை போட மாட்டேன் எனக் கூறி விட்டது. மேஜைக்கணினியோ அதை அடையாளம் காணவே மறுத்து விட்டது. Video TS போல எதோ இருந்தது.

ஆகவே இதை எனக்கு கிடைக்க ஏற்பாடு செய்த எனது மச்சினியிடம் கூற, அவரோ சிடியாகவே (இம்முறை இரு சிடிக்களாக) வாங்கித் தந்தார். அது கிடைத்தது போன சனிக்கிழமை. அதற்குள் காரைக்கால் ஆல் இண்டியா ரேடியோ எஃப்.எம். நேர்காணல் நடந்து முடிந்து அதன் எடிட் செய்யப்படாத சிடியை வேறு நிலையத்தினரே கொடுத்து விட்டனர்.

ஆடியோ சிடி சிறியதுதானே அதை ஏற்றலாமே என முயன்று லோலுப்பட்டு பிறகு பத்ரி அவர்களது துணையோடு அதை வலையேற்றி எம்பெட் செய்ய முடிந்ததை ஏற்கனவேயே குறிப்பிட்டுள்ளேன். சரி வீடியோவை பார்க்கலாம் என முயன்றால் வழக்கம் போல ஃபார்மாட் பிரச்சினை. .dat file .mpeg ஆக மாற்ற வேண்டியிருந்தது. அதற்கான மென்பொருள் ஏற்கனவேயே இருந்ததால் அதையும் செய்து முடித்தேன் என வைத்துக் கொள்ளுங்கள். ஆனால் என்ன அக்கிரமம், அவ்வாறு கன்வெர்ட் செய்யப்பட்ட சிடிக்களை ப்ளே செய்ய மடிக்கணினி மறுத்து விட்டது. ஆனால் .dat fileகளை பிளே செய்வதில் சிக்கல் இல்லை.

என்னடா இது மதுரக்கு வந்த சோதனை என தலையை சொரிந்து கொண்டே யோசித்தேன். சரி எதற்கும் இருக்கட்டும் என இரண்டு சிடிக்களில் சிறியதை முதலில் அவர் சொன்ன தளத்தில் (archive.org) ஏற்றினேன். அதுவும் சமர்த்தாக ஏறிவிட்டது. எம்பெட்--ம் செய்து விட்டேன்.

இப்போது துணிந்து பெரிய சிடி யை ஏற்றுகிறேன். பார்க்கலாம் என்னதான் ஆகிறது என.

(இரண்டு மணி நேரம் கழித்து):

அடேடே அதுவும் சமர்த்தாக ஏறிவிட்டதே.

சில டிப்ஸ்: கீழே உள்ள ஹைப்பர்லிங்குகளை அழுத்தினால் தனி பக்கத்தில் பார்க்கலாம். அவற்றின் கீழே எம்பெட்டெட் வீடியோக்களும் உள்ளன, அவற்றிலும் பார்க்கலாம்.

இந்த ஜெயா டிவி நேர்காணலை போடுவதில் முதலில் ஏற்பட்ட தயக்கத்தை ஏற்கனவேயே பழைய பதிவில் கூறியுள்ளேன். அதிலும் ஏ.ஐ.ஆர். ஆடியோ டேப் கடைசியாக வந்து முதலில் ஏறியதில், மூத்த பெண்ணை விடுத்து இளைய பெண்ணுக்கு திருமணம் முதலில் செய்த கதையாகி விட்டது (என்ன பதிவின் தலைப்பை ஜஸ்டிஃபை செய்து விட்டேனல்லவா)? அக்காவுக்கு சற்றே மவுஸ் குறைந்து விட்டதோ.

எது எப்படியானாலும் இம்மாதிரியான அற்புத தளத்தைக் காண்பித்துக் கொடுத்த பத்ரிக்கு மீண்டும் நன்றி.


முதலில் ஹைப்பர் லிங்குகள்

Part 1
Part 2

இப்போது எம்பெட் செய்தவை

Part 1 embeding




Part 2 embedding

7/04/2010

பார்ப்பனர்கள் பூணல் போடுகிறார்கள் அல்லது போடவில்லை இதில் மற்றவர்களுக்கு என்ன பிரச்சினை?

சிவராமன் பூணல் போட்டிருக்கிறார், ஜ்யோவ்ராம் சுந்தரின் சட்டைக்குள் பூணல் தெரிகிறது எனச் சிலர் கமெண்ட் அடிப்பது ஒரு கூத்து என்றால், அப்படியெல்லாம் இல்லவே இல்லை நான் பூணலை எப்போதோ அவிழ்த்துப் போட்டேன் என சம்பந்தப்பட்ட சிவராமன் மற்றும் ஜ்யோவ்ராம் சுந்தர் பதறுவது வெறும் கூத்து இல்லை, கேலிக்கூத்து.

தத்தம் சாதியினர் தலித்துகளுக்கு செய்யும் வன்கொடுமையை மறுக்க வக்கின்றி, அதையே பார்ப்பனீயம் என ஒட்டுமொத்தச் சாயம் பூசி மெழுகும் நாதாரிகளுக்குத்தான் வேறு வேலை இல்லை என்றால், அவர்களுடன் சமரசமாகப் போக வேண்டும் என சில பயந்தாங்குள்ளி பார்ப்பனர்களே அலைவது மகாகேவலமாக இருக்கிறது.

இப்பதிவைப் போடக் காரணம்? மங்களூர் சிவாவின் இப்பதிவில் வந்திருக்கும் இப்படமே.


அம்புக்குறியிட்டு பாகம் காட்டும் தோரணையில் சிவராமனின் பூணூல் அடையாளத்தைக் காட்டுகிறார்கள். அவர் பூணூல் போட்டால் என்ன, போடாவிட்டால் என்ன? அவர் செய்தது நம்பிக்கை துரோகம், நன்றி கெட்டச்செயல், உண்ட வீட்டுக்கு ரெண்டகம் செய்த செயல் என்றெல்லாம் சீரியசான குற்றச்சாட்டுகள் இருக்க, இது என்ன காலணா பெறாத விஷயத்தை பிடித்துக் கொண்டு தொங்குவது? அவர் நிஜமாகவே பூணூல் போடாமல் இருந்தால் அவர் நர்சிமிடம் இத்தனை உதவிகளைப் பெற்று அவரை இவ்வளவு மோசமாக முதுகில் குத்தியது இல்லை என ஆகிவிடுமா?

பாத்திரம் அறிந்து பிச்சையிடு எனப் பெரியவர்கள் கூறியது மிகப்பெரிய உண்மையே. என் தந்தை ஒருமுறை என்னிடம் கூறியிருக்கிறார், அதாவது உன்னிடம் ஒருவன் வந்து அரிசி பருப்பு மற்றும் தேவையான மளிகை சாமான்கள் வாங்கவே கடன் கேட்டான் என்றால் அந்தக்கடன் திரும்பாது என்று புரிந்து கொள்ள வேண்டும். அதை மீறி நீ கொடுத்தால் அது உன் தவறே. கடன் திரும்ப வராதது மட்டுமல்ல, அக்கடனை கொடுத்த உன்னையே கடன் வாங்கியவன் ஒரு சமயத்தில் கன்னாபின்னாவென திட்ட ஆரம்பிப்பான் என்பதுதான் நிஜம். இதற்குமேல் தான் தாழ்ந்துபோகமுடியாது என்னும் நிலையில் அவன் இருப்பதாலேயே அவன் இவ்வாறு செய்வான் என்பது மறுக்கவியலாத உண்மை என்றார் அவர்.

என்ன ஆச்சரியம் சிவராமனையோ நர்சிமையோ அவருக்குத் தெரியவே தெரியாது!!!

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

6/26/2010

சுப்பிரமணியன் சுவாமி, கக்கன் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்ச்சி

நண்பர் திருமலை ராஜனிடமிருந்து வந்தது இம்மின்னஞ்சல்.

Dondu Sir

If possible can you please announce the below event in your web blog. Your readers from our area may attend if they come to know through your blog.

Thanks
Rajan

Bharati Tamil Sangam (BATS)

Invites you to a lecture by
Dr. Subramanian Swamy
Professor of Economics, Harvard University

Chief Guest
Thiru.Viswanathan Kakkan
(Brother of Late Shri.P.Kakkan, Home minister, Tamil Nadu)

June 26 (Saturday) @ 1.30 PM
Bay Area Vaishnav Parivar, 25 Corning Avenue, Milpitas 95035
(408-586-0006)


அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்

6/15/2010

இந்தப் பதிவை போடுவதா வேண்டாமா என எனக்குள்ளேயே தயக்கங்கள்

போனவாரம் ஒரு நாள் திடீரென செல்பேசியில் அழைப்பு வந்தது. ஜெயா டிவியிலிருந்து பேசினார்கள். அடுத்த நாள் காலைமலருக்கான நேர்காணலுக்கான ஷூட்டிங்குக்காகக் கூப்பிட்டார்கள். எனக்கு ஒரே திகைப்பு. ஏற்கனவே இருமுறை இது விஷயமாக ஜெயா டிவியில் இதே காலை மலருக்கு பேட்டி அளித்திருக்கிறேன் என்பதை அவருக்கு நினைவுபடுத்தினேன். அவர் தனக்கும் அது தெரியும் எனக் குறிப்பிட்டார்.

இருந்தாலும் முதலிரண்டு நேர்காணல்களில் கூறப்படாத செய்திகள், கூறப்பட்ட சில விஷயங்களுக்கான் இற்றைப்படுத்தல்கள் ஆகியவை இருக்கும் என்றார். எனக்கென்ன, சரி என்று கூறிவிட்டேன்.

அடுத்த நாள் காலை என் காரில் ஜெயா டிவி வளாகத்தில் சரியாக 11.30-க்கு வந்து என்னை டிராப் செய்து விட்டு, என் வீட்டம்மாவும் மகளும் வடபழனியில் இருக்கும் எனது உறவினர் வீட்டுக்கு விரைந்து விரைந்து சென்றனர்.

போன முறை வந்த அதே ப்ரொட்யூசர்தான் இபோதும். சும்மா சொல்லப்படாது. ஏற்கனவேயே கூறியதைத் திரும்பக்கூறாது தவிர்க்க நிஜமாகவே பாடுபட்டார். நானும்தான். பேட்டி காண வந்தது முதல் இருமுறை வந்தவர்களல்ல. நல்ல வேளையாக வேறு இருவர் - ஓர் ஆண், ஒரு பெண் வழக்கம் போலவே.

ஆனாலும் என்னதான் முயன்றாலும் சில விஷயங்கள் ரிபீட் ஆவதை தடுக்கவியலவில்லை. கிட்டத்தட்ட ஒரு மணி நேரம் ஷூட்டிங் எடுத்தனர். கூறப்பட்ட எல்லா விஷயங்களையுமே காட்டுவார்களா எனத் தெரியவில்லை. இம்முறை மறக்காமல் திருக்குறள் மொழிபெயர்ப்பு பிராஜக்டில் எனது பங்கையும் கூறினேன். ஆகவே பேட்டியைக் காண நானும் ஆவலோடு இருக்கிறேன்.

ஷூட்டிங் முடிந்ததும் காரை வரவழைத்து வீட்டுக்குச் சென்றேன்.

வரும் வியாழனறு, அதாவது ஜூன் 17 அன்றைக்கு காலை செய்திகளுக்குப் பிறகு காலை மலரில் எனது நேர்காணல் வருகிறது என்பதை அறிந்தேன்.

இந்தப் பதிவைப் போடுவதா வேண்டாமா என எனக்குள்ளேயே தயக்கங்கள். இருந்தாலும் போட்டு விட்டேன்.

முடிந்தால் ஜெயா டிவியில் வியாழனன்று காலை மலரில் பேட்டியைப் பார்க்கவும்.

அதாவது காலை 7 மணியளவில் செய்திகள் ஆரம்பிக்கும். அது ஏழரை மணியளவில் முடிந்ததுமே காலை மலர்தான்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்
 

Listed in tamizmaNam.com, where bloggers and readers meet :: தமிழ்மணம்.காம்-ல் பட்டியலிடப்பட்டு, திரட்டப்படுகிறது