தமிழ் வலைப்பதிவர் சந்திப்பு 08.06.2008

என் கார் காந்தி சிலை அருகே என்னை டிராப் செய்து விட்டு பார்த்தசாரதி கோவிலை நோக்கி விரைந்தது. மணி அப்போது மாலை 05.45. ரோடை கிராஸ் செய்து வழமையான இடத்துக்கு வந்தால் ஏற்கனவே ஜமா சேர்ந்து விட்டிருந்தது. நான் பார்த்தவர்கள் நினைவிலிருந்து எழுதுவது: பாலபாரதி, மருத்துவர் ப்ரூனோ, லக்கிலுக், சுகுணா திவாகர், விக்கி, ஜ்யோவ்ராம் சுந்தர், வளர்மதி, பெண் பதிவர் (மலர்வனம் லட்சுமி என்று பெயரை நினைவுபடுத்திய லக்கிலுக்குக்கு நன்றி), வழக்கறிஞர் சுந்தரராஜன், அதிஷா, ஜோதிவேல், முரளி கண்ணன், ஜிங்காரோஜமீன், பைத்தியக்காரன், கடலையூர் செல்வம், கென் ஆகியோர். ஒரு மாதிரி செட்டில் ஆகி பேச ஆரம்பிப்பதற்குள் மழை பலமாக பிடித்து கொண்டது.

இங்கு எனது புதிய வழக்கம் உதவிக்கு வந்தது. வாக்கிங் போவதற்கு மழை தடையாக இருக்கக் கூடாது என்பதற்காகவே பாக்கெட்டில் ஒரு பெரிய ப்ளாஸ்டிக் பையை எப்போதுமே மடித்து வைத்திருப்பேன். அதை வெளியே எடுத்து பிரித்து அதனுள்ளே என் செல்பேசி, பர்ஸ், வாட்ச் ஆகியவற்றை போட்டேன். பாலபாரதி தனது செல்பேசி, ஐபாட் ப்ளேயர் எல்லாவற்றையும் போட்டார். அவரை பின்பற்றி மற்றவர்களும் தத்தம் செல்பேசியை பையினுள்ளே போட்டனர். எல்லாவற்றையும் மூட்டை கட்டி வைத்து கொண்டேன். மழை இன்னும் வலுத்தது. நான் என் வாழ்நாளில் செய்ய ஆசைப்பட்ட ஒரு விஷயத்தை நிறைவேற்றிக் கொள்ள நேற்றுத்தான் வாய்ப்பு கிடைத்தது. அதாவது நல்ல மழையில் கடலோரம் நின்று காலை நனைக்க வேண்டும் என்பதுதான் அது. கூட யாரும் வருகிறார்களா எனக் கேட்க ஒரே ஒருவர் மட்டும் வந்தார் (ஜோதிவேல் என்று நினைக்கிறேன்). சாவகாசமாக கடலை நோக்கி நடந்தோம். எங்கள் கூடவே ம்யூசிக்கும் தொடர்ந்தது. ஆதாவது ஒவ்வொரு செல்பேசியாக ஒலிக்க ஆரம்பித்தது. பையை திறக்க இயலாதபடி மழை. பரவாயில்லை என பேசிக்கொண்டே கடலை நோக்கி சென்றோம்.

திருவல்லிக்கேணியேலேயே பிறந்து முதல் 24 ஆண்டுகள் கழித்த எனக்கு நேற்றைக்கு வங்கக் கடல் தனது மிகவும் அழகான தோற்றத்தைக் காட்டியது. கையில் செருப்பை பிடித்து கொண்டு தண்ணீரில் இறங்கினேன். தன்ணீர் திரும்பச் செல்லும்போது காலி மணல் குறுகுறுவென கிச்சு கிச்சு மூட்டி, சமீபத்தில் 1950-ல் முதல் முறையாக நான் அனுபவித்த குதூகல உணர்வைத் தந்து, அந்த வயதையும் தந்தது. அதற்குள் செல்பேசிகள் விடாது அடிக்க ஆரம்பித்திருந்தன. நாதஸ்வர இசை ஒரு செல்பேசியியின் காலெர் ட்யூன். அதுதான் ரொம்பவும் அடித்தது. இருக்காதா பின்னே, பால பாரதியின் செல்பேசியாயிற்றே. அவரவர் மீட்டிங் நடக்கும் இடத்தை தேடி அலைந்து கொண்டிருப்பவருக்கு அவர்தானே பதில் சொல்ல வேண்டும்.

திரும்ப மனமின்றி திரும்பி கொண்டிருந்தபோது ஆவேசத்துடன் ப்ரூனோவும் இன்னொரு பதிவரும் கடலை நோக்கி எங்களைத் தேடி வந்து கொண்டிருந்தனர். நான் திரும்புவதற்கும் மழை நிற்பதற்கும் சரியாக இருந்தது. அவரவர் செல்பேசிகளை எடுத்து கொண்டனர். இப்போது பாஸ்டன் பாலாவும் அவர் நண்பர் மூர்த்தியும் வந்தனர் (இது வேறு மூர்த்தி). அவர் என் அருகில் அமர்ந்தார். இதற்குள் அதியமானிடமிருந்து ஃபோன். தனக்கு ஜுரம் என்றும் வர இயலவில்லை என்றும் தகவல் சொன்னார். பாஸ்டன் பாலாவுடன் பேச வேண்டும் என்றார். சட்டென்று அவர் கண்ணில் சிக்கவில்லை. பிறகு அவரை பேச வைக்கிறேன் என்று கூறி அதியமானது போனை கட் செய்தேன். பிறகு பாஸ்டன் பாலாவிடம் அதியமானின் எண்ணை கொடுத்தேன். அவரும் பிறகு கூப்பிடுகிறேன் என்று கூறினார்.

அதற்குள் முறுக்கு, பால் ஸ்வீட் ஆகியவை வினியோகிக்கப்பட்டன.

இந்த மழை செய்த கலாட்டாவில் பேச நினைத்ததையெல்லாம் பேச இயலவில்லை. அதியமான் வரவில்லை என்பதில் ஜ்யோவ்ராம் சுந்தருக்கு ஃபீலிங். இதற்குள் வீட்டம்மாவிடமிருந்து ஃபோன். எதிர்ப்பார்த்ததற்கு மிக முன்னதாகவே பார்த்தசாரதி கோவில் தரிசனம் முடிந்து விட்டது. கார் காந்தி சிலைக்கு அருகில் திரும்ப வந்து கொண்டிருந்தது. மனமேயில்லாமல் விடை பெற வேண்டியதாயிற்று.

ஆக மீட்டிங் என்றவரை ஏமாற்றமே. ஆனால் கடலோரமாக கொட்டும் மழையில் அலைகளை எதிர்நோக்கி நின்றது அழகான அனுபவம். அதுதான் நேற்றைய அனுபவத்தின் ப்ளஸ் பாயிண்ட்.

அன்புடன்,
டோண்டு ராகவன்